Klatergoud vs eenvoud.

Vandaag keek ik met een half oog (wegens op de computer bezig) naar een documentaire over een producer genaamd Jean Vanloo. Die heeft in de jaren zeventig vanuit een platenstudio in Mouscron (Moeskroen) een hele hoop liedjes opgenomen die bekende hits werden. Hij had de kans om het te gaan maken in Amerika en verbleef zelfs een tijdje in Beverly Hills. Maar zijn echtgenote was daar niet gelukkig en ze maakte hem duidelijk dat ze terug naar huis wilde. Hij zei; je hebt gelijk, dat opgeklopte showbizzgedoe is niets voor mij.

Hij verkoos om gewoon vanuit zijn eigen thuisstad verder te werken. Hij was liever onder zijn eigen mensen in zijn eigen biotoop.

Hij had gelijk!

Meer mensen zouden moeten verzaken aan al die kitsch, al die glitter, al dat klatergoud.
Ik begrijp bijvoorbeeld niet waarom een oord als Dubai zo verheerlijkt wordt. Een woud van staal en beton in een dorre woestijn. Veel te heet, amper natuur en vooral veel opgeklopt gedoe. Drugsbaronnen, maffiosi, belastingontduikers en ander gespuis dat rijk wordt op de kap en de miserie van een ander maken daar grote sier en leven er als koningen terwijl de mensen die er werken amper rechten of bescherming hebben en er op een schandalige wijze worden uitgebuit.

Dubai met de Burj Khalifa.

En zo zijn er nog van die plekken. Monaco, Hollywood, Knokke-Zoute. Rijk volk troept er samen en er hangt een sfeer van oppervlakkigheid en materialisme. Op TV wordt dat met veel plezier breed uitgesmeerd en in de verf gezet en doet men of dat het summum is van succes of geluk.
Lui als Elon Musk, Jeff Bezos of in ons land Gert Verhulst, Marc Coucke of Fernand Huts worden veel te veel op een voetstuk gezet en kritiekloos opgehemeld. Ja, ze verschaffen mensen werk. Maar zonder die mensen zouden ze nergens staan. Een bedrijf is niets zonder arbeiders, bedienden, onderhoudsmensen, poetshulpen of zelfs ramenlappers. Zonder boeren, vissers, bakkers, beenhouwers, dokters, verpleegsters, zorgkundigen, bouwvakkers, schrijnwerkers, loodgieters, onderwijzers en zelfs zonder thuiswerkende moeders zou de samenleving in elkaar storten. Dat wordt wel eens vergeten als men zulke lui gaat ophemelen.

Al dat gepronk met luxe en weelde raakt me alsmaar minder en minder. Ik heb niets met dure sportwagens, grote pronkerige huizen of dure kleding. Ik vind het gewoon onzin dat een hemd, broek of paar schoenen tot duizend euro en zelfs meer kosten. Dat ge een horloge koopt van driehonderdduizend euro met het risico dat het dan gestolen wordt zoals dat zakenman Bart Versluys enkele jaren overkwam.
Mensen verkopen hun ziel voor een paar miljoen meer op hun bankrekening, welks ze dan verbrassen aan bovenvermelde zaken. Komaan, hoe leeg kan je leven eigenlijk nog zijn?
Nee, sorry maar ik heb dus echt geen enkele voeling met die zaken. Een sportwagen, wat ben je daarmee? Je mag hier niet eens sneller dan 120 km/u en terecht. Wat wil je daarmee tonen. Kijk ik kan mij een auto permitteren waarmee ik alleen maar anderen in gevaar breng als ik hem gebruik waarvoor hij gemaakt is.
Nee, dan zou ik moest ik de lotto winnen veel liever een mobilhome kopen en ermee de hort op gaan. Naar de Ardennen, Zuid-Frankrijk of misschien wel Oost-Europa of Scandinavië. En dan vooral voor de ongerepte natuur.

Ongerept natuur, ver weg van alles.
De Ardennen, love it!

Soms denk ik, een huisje in de Ardennen midden in het bos bij een klaterend riviertje. Maar dat vind ik dan ook weer een irreële droom. Want wat als er je iets overkomt en je kan niemand bereiken? Wat als je ouder wordt en slecht te been? Mensen denken veel te weinig aan dat soort dingen; en dat is niet echt slim, want we worden allemaal ouder. Daarvan wordt echt niemand gespaard hoor.
Neen, geef mij dan toch maar mijn onopvallende maar gerieflijke appartementje hier in Nieuwpoort. Alles dichtbij, bakker, supermarkt, viswinkels, park (voor de hondjes), bank, huisdokter, etc. Openbaar vervoer is hier ook vlakbij en op tien minuutjes wandelafstand is er een tramhalte. Dat maakt dat Veurne en Oostende (de belangrijkste centrumsteden) vlakbij zijn.
Ook de zee is niet veraf en tussen Nieuwpoort en Oostduinkerke, en Lombardsijde en Westende vindt je prachtige onaangeroerde duinen waar je zeker in de winter heerlijk kan wandelen zonder een mens tegen te komen. En er is het Calmeynbos in De Panne en ’t Bosje in Oostende.

En ik heb een computer, ik kan typen en verhalen schrijven en ik heb boeken. Ik zou echt eens een avondje moeten inlassen waarin ik niets anders doe dan LEZEN!
Ik heb een schat van een vrouw, mijn ouders zijn nog in leven. Ik heb een vaste baan, krijg een pensioen later en ik heb een appeltje voor de dorst in de vorm van een ‘tweede pijler’ of Tak 23.
En vooral; IK BEN NOG IN GOEDE GEZONDHEID!
En dat laatste moet ik zo houden, want ik weet nu meer dan ooit dat er niet veel voor nodig is om ineens vast te moeten stellen dat je gezondheid het laat afweten. En dat maakt dat ik meer dan ooit besef dat je gezondheid je grootste troef is. Wat zeg ik?
JE GROOTSTE SCHAT!

Kortom.
Dat ze eens mijn kleurpotloden kussen met al dat klatergoud!

31,19 miljoen euro voor een horloge.
Laat maar zitten, ik vraag wel hoe laat het is.

Vandaag las ik: Onze bijtjes in nood.

 

Dag lieve lezers.

Het is namiddag, ik zit hier in de zetel met mijn laptop op schoot en mijn grote liefde Christiane doet een middagdutje. Ook de hondjes hebben zich ergens genesteld om een uiltje te knappen. 
Cecieleke ligt bij mij in de zetel en klein Celientje ligt op de grond achter de bench en de salontafel te soezen. Toch zo heerlijk om zien hoe die twee kleine schatjes zo vredig kunnen liggen soezen zonder zich ook maar iets aan te trekken van de rest van de wereld.
Er speelt geen radio, geen TV, het is stil. De wereld draait even door zonder mij. Ik las een artikel in The Guardian over nieuwe factoren die een bedreigen vormen voor de bijen – onze zoemertjes.
Als humanist vind ik zo’n dingen belangrijk en ben ik van mening dat dit soort nieuws veel en veel meer op de voorgrond moet komen. Dit zijn ernstige zaken, dit zijn dingen waarover elkeen die een beetje een deftig bevattelijk vermogen heeft zich echt wel zorgen over zou moeten maken. Zonder bijen geen bestuiving en zonder bestuiving kunnen veel gewassen die die wij consumeren in de vorm van groenten en fruit niet meer groeien. Het grote genie Albert Einstein zou ooit gezegd hebben: “Als de bijen uitsterven zal de mensheid nog maar vier jaar bestaan. En het zullen vier afschuwelijke jaren zijn.”

Een informatiebord met meer uitleg over de bijen en het bewuste 'Einstein citaat'.
Eigen foto genomen in een bos in het Groothertogdom Luxemburg vijf jaar terug. 

Ik weet dat men wel vaker citaten toeschrijft aan personen zonder dat het zeker weet of ze die woorden ooit hebben uitgesproken. Maar het is wel geweten dat Einstein heel geïnteresseerd was in het leven van de honingbij en hij vaak wees op het belang van het beschermen van bijen. En daarin had hij groot gelijk.
Zelf vraag ik mij ook af, waarom zijn wij toch zo laks als het gaat over zaken als milieu en natuurbehoud? Wij kunnen niet zonder de natuur. De natuur daarentegen kan perfect zonder ons. De mens is maar een voetnoot in de geschiedenis van de aarde.
Maar wij mensen kunnen niet zonder de natuur!
Ik ga het nog eens herhalen maar dan in een groot lettertype.

WIJ MENSEN KUNNEN NIET ZONDER DE NATUUR!

Als de bijen sterven, en de zeeën dood zijn, de lucht bezoedeld en onze leefomgeving vol plastic. Dan wacht ons een gewisse dood. En wij gaan heel wat onschuldige dieren mee in onze ondergang sleuren. Een massa extinctie heet zoiets. Oftewel het massaal en grootschalig uitsterven van veel diersoorten. Zoals in de tijd van de dinosaurussen en de mammoeten.
Willen we dat echt op ons geweten hebben? Is ons kortstondig genot en onze drang om alles te laten opbrengen of er winst uit te halen dan echt zoveel belangrijker dan een leefbare planeet voor de komende generaties? Zijn wij echt zo dom dat wij met open ogen recht onze ondergang in wandelen?
Ik vrees van wel.
Mensen zijn niet zo heel intelligent. Daarvoor zijn wij veel te veel geobsedeerd door geld, luxe en genot. Kijk gewoon naar hoe laks heel veel mensen omgaan met hun gezondheid.
Kijk naar hoe men raadgevingen over gezonde voeding maar blijft in de wind slaan. Hoe men maar blijft ultra bewerkte voeding consumeren, men blijft maar alcohol nuttigen (dat hoort bij onze cultuur meneer), men blijft maar meer (rood) vlees eten dan de aanbevolen hoeveelheden. Kijk maar eens in de rij aan de kassa van de supermarkt. En wat ik nu zeg klinkt misschien cru en bot en onbeleefd, maar ik ga het toch zeggen.
Om de zoveel tijd spot je in de rij bij de kassa van de supermarkt wel zo’n type voorbeeld van menselijke domheid. Zwaarlijvig, op het ongezonde af. Maar zijn/haar kar ligt wel vol met ongezonde en voornamelijk ultra bewerkte rotzooi met veel te veel calorieën, veel te veel zout en vooral veel te veel toegevoegde suikers. Vaak vergezeld van mierzoete frisdrank en/of alcohol. Maar niets van groenten of fruit.
Nog een keer, ik weet dat ge zo’n grove stereotypen niet zomaar open en bloot op een blog moogt neerschrijven. Maar het is toch één van de meest frappante uitingen van menselijke domheid. Toch?
En voor wie zich hier toch aan stoort. De woorden die onderstreept zijn bevatten links. Links naar informatie waarmee ik mijn stellingen wij staven. Open ze, lees wat er staat en informeer u.
Want ook dat is iets wat niet bijster intelligente mensen veel te weinig doen. Zich correct informeren. 
Leer dat correcte informatie vaker niet dan wel aansluit bij uw overtuigingen. 

 En zo zijn er nog van die typische uitingen die mij eraan herinneren dat de meeste mensen helemaal niet zo intelligent zijn. Er is een kleine schare van echt intelligente mensen, en de eerder vermelde Albert Einstein was één van hen. Maar de meeste mensen ontberen die heel belangrijke dingen die nodig zijn om van echte intelligentie te kunnen spreken. En één van die belangrijke dingen is lange termijnvisie. Het vermogen om verder te kijken dan de volgende dag, week, maand of zelfs jaar.
“Waar denk of hoop je te staan over tien jaar?”
Heb je dat jezelf al eens afgevraagd? Waarschijnlijk niet. En als iemand het u zou vragen dan ga je waarschijnlijk uit de lucht vallen. En nochtans is dat iets wat echt intelligenten kenmerkt. Ze denken op lange termijn. Ze denken vooruit!
Ze staan stil bij wat de gevolgen van hun doen en laten zijn voor henzelf en anderen over meerdere liefst tientallen jaren.
Op lange termijn leren denken. Stilstaan bij de gevolgen van je daden. Je ervan bewust zijn dat je hier niet alleen rondloopt op deze wereld en dat wat je doet of laat impact heeft op de wereld rondom je. Dat zijn dingen waar echt intelligente mensen op oefenen en waar ze naar streven om daar beter in te worden.

Onze planeet maakt een zware crisis door, en die crisis wordt door ons veroorzaakt. Maar de meesten onder ons weten het niet. En dat is nog niet het ergste!
Het ergste is dat velen – ook al wordt er uitvoerig over die crisis bericht in de media – hardnekkig blijven ontkennen dat er iets aan de hand is. Meer nog, ze beweren dat de klimaatcrisis een ‘hoax’ is. Dat het verzonnen wordt om ons in een keurslijf te dwingen. Om onze vrijheden in te perken en om onze individuele keuzes te beperken. Ze hechten meer aan dat lekker stuk vlees op hun bord of om die comfortabele auto onder hun kont dan aan de leefbaarheid van onze planeet. Ze hebben meer schrik voor de verzonnen en compleet van de pot gerukte verhaaltjes over ‘The Great Reset’ dan voor de reële gevaren van een planeet die binnen enkele generaties gewoon onleefbaar zal zijn.
Het ergste is dat zei die het weten en die de macht en invloed hebben om er iets aan te doen en het tij te keren de hete aardappelen doorschuiven naar de volgende generaties.

Wij maken onze eigen habitat ziek. 

Dat stemt mij heel erg triest. Want ook al heb ik geen kinderen en ben ik daar in die zin net blij om. Ik heb te doen met de kinderen die nu opgroeien en deze die nog moeten geboren worden? Zij zullen een planeet erven die langzaam maar zeker onleefbaar wordt. Zij zullen leeggeviste zeeën vol plastic erven. Ingekrompen en zelfs verdwenen regenwouden, onze groene longe nota bene. En een zo goed als geheel verdwenen biodiversiteit. Zoet water zal zodanig schaars zijn dat er om zal gevochten worden. Dit gebeurt nu al maar je zal er amper iets over horen in de journaals van onze Vlaamse pretzenders. En het wordt particulieren nu al afgeraden om nog groenten uit de eigen tuin te eten vanwege de PFAS in de grond. En niemand vraagt zich af wat op termijn de gevolgen zullen zijn voor professioneel gekweekte landbouwgewassen?

Eigenlijk is het heel simpel om klimaatsceptici en anderen die de huidige milieu en biodiversiteitscrisis ontkennen van de nodige argumenten te voorzien.
Antwoord gewoon met de volgende stelling: Er hangen op dit moment wereldwijd zo’n slordige 16.000 (zestienduizend) vliegtuigen in de lucht. En er varen ongeveer evenveel (om misschien wel meer) schepen rond plus nog vele miljoenen auto’s, vrachtwagens, bussen, brom en motorfietsen waarvan de meesten nog op fossiele brandstoffen rijden. Er worden elke dag miljoenen dieren geslacht en om die dieren te voeden moet alsmaar meer akkerland voor menselijke consumptie maar ook bos of woeste natuur wijken voor akkerland bestemd voor dierlijke consumptie. We vissen de zee leeg en beroven de aarde van haar natuurlijke grondstoffen. En daar bovenop komt nog de onophoudelijke vervuiling.
Denkt je nu echt dat wij dat allemaal ongestraft kunnen blijven doen?

screenshot van flightradar24.com.
Op deze site kan je vliegtuigen traceren. Veel vliegtuigen.

Ewel! Ik niet!
Ik vrees dat de manier waarop wij roofbouw plegen op onze planeet zich ooit tegen ons zal keren. En dat dat nu al aan het gebeuren is. Maar de grote massa slaapt maar verder. Ze gaan maar verder met hun leventje dat bestaat uit werken voor wat knikkers, consumeren en vooral vasthouden aan leeghoofdig entertainment en banale verstrooiing. En intussen bloedt de aarden, lijden de dieren en hebben onze kinderen geen toekomst, en in de derde wereld al helemaal niet. Behalve vroegtijdig sterven of vechten om te overleven. Kiezen tussen een leven van hard en eentonig werk in sweatshops, kobaltmijnen of grootschalige plantages of niet weten of ze vandaag zullen eten.

Onze zoemertjes.
Collage van eigen foto's.

En ja, daar maak ik mij zorgen over.
We hebben maar één planeet, net zoals we maar één lichaam hebben. Dat lichaam moet nog een leven lang mee en onze planeet nog een eeuwigheid. Zoals Louis Neefs het destijds zo mooi zong in zijn liedje ‘Laat Ons Een Bloem’. Als we niet snel wat meer zorg gaan dragen voor onze lichamen, onze levenskwaliteit en de gezondheid van onze planeet zullen wij en nog veel meer onze nakomelingen heel nare tijden tegemoet gaan.
Lieve mensen, denk daar alstublieft eens aan.
Problemen als ‘de maand niet rondkomen’, schulden hebben, ruzie met je buren, problemen met je baas of collega’s of ’s avonds niet de straat op durven omwille van al dan niet ‘ingevoerd’ gespuis vervallen echt wel in het niets bij wat er ons te wachten staat als de biodiversiteit blijft afnemen in het tempo zoals dat nu gebeurt. En onze bijtjes – onze zoemertjes – zijn in dit geval de kanaries in de koolmijn. Hun uitsterven zal het begin zijn van een hele hoop ellende in het kwadraat. Laat wat ik schrijf diep tot u doordringen. Lees wat ik hier schrijf nog eens, en nog eens. Tot je het snapt.
Lees het opnieuw, maar zet eerst je radio en TV uit, leg die smartphone aan de kant en negeer alle binnenkomende mails en pushberichten.
Want dit gaat over ONZE TOEKOMST!