Weg met die kilo's.

 

Dag lieve mensen.
Een nieuwe dag een nieuw blogartikel.
Ik heb u beloofd dat ik jullie op de hoogte zou houden over mijn poging om wat gewicht te verliezen.
Huidig gewicht: 87,4 kg. 
Paar honderd gram eraf sinds mijn vorige blogbericht, maar ik moet u bekennen dat ik tussenin ook wat bijkwam. Soms kan dat toch zo serieus schommelen hé.
Het is ook een hele opgave om mensen ervan te overtuigen dat je het echt wel meent. "Moet je echt geen cola hebben? Of een stuk taart of wat da niet?
Nee!
De afgelopen maand zijn er (ik hou dat tegenwoordig ook bij) elf dagen geweest dat ik iets van alcohol dronk. Dat wil dus zeggen dat er twintig dagen waren waarop ik helemaal niets dronk. 
Als goed begin kan dat tellen, maar dat kan beter.
En het zal ook weer een opgave zijn om mensen duidelijk te maken dat ik liever iets niet alcoholisch wens te drinken. 

Afgelopen dagen kwam de weduwe van schrijver Pieter Aspe in het nieuws die een lezing gaat geven over de gevaren van alcohol. Uiteraard komt dit bericht aan het begin van de alom gekende campagne 'Tournee Minerale'. 
Blijkbaar dronk de gekende auteur van steengoede misdaadromans meer dan goed voor hem was. 
Nee hij was geen triestige dronkaard die ergens aan een hoek van de toog zat, of een halve marginaal die om de vijf voet werd tegengehouden met de politie met een stuk in zijn frak. Nee hij was iemand die altijd een gelegenheid vond om een goed glas te drinken. En dan nog een, en nog een.
Zelfs wanneer hij gezondheidsproblemen kreeg die te linken waren aan zijn alcoholgebruik bleef hij nog één Omer drinken. De dood van Pieter Aspe was een schoolvoorbeeld van wat men een 'vroegtijdig overlijden' noemt. Zonder alcohol zou hij waarschijnlijk een mooie gezegende leeftijd hebben gehaald. 
Toen ik dit las dacht ik aan andere bekende mensen wiens vroegtijdige overlijden had kunnen worden voorkomen als ze gezonder hadden geleefd.
Denk aan voormalig Eerste Minister Jean-Luc Dehaene. Iedereen kende hem als de gezellige dikkerd. De bon-vivant die eveneens genoot van een goed streekbiertje of een copieuze maaltijd, al dan niet klaargemaakt door zijn echtgenote Celie. 
En wie kent er Michel Daerden nog? De jolige Politicus uit Luik die van tijd tot tijd in zichtbare dronkenschap op TV verscheen. 'Witboek! Zwartboek!' Weet je nog? Ondanks de ergernis die hij opwekte en de schande die vooral de oppositiepartijen spraken over zijn optreden terwijl er net zo'n belangrijke kwestie te bespreken was (onze pensioenen), werd er toch vrolijk mee gelachen met die zatte joligaard. Op sociale media konden mensen hun lol niet op en de 'memes' waren dan ook niet van de lucht.

Alcohol wordt geassocieerd met gezelligheid en we vinden zatte mensen plezant. Maar zatte mensen kunnen ook enorm agressief zijn. Politiemensen, ambulanciers, mensen op de dienst spoedgevallen, taxichauffeurs en anderen die in de nachtelijke uren veel met mensen in contact komen weten er alles van. Ze veroorzaken ook heel veel ellende, niet alleen aan anderen met hun lompe onbehouwen zattemansgedrag. Maar ook bij zichzelf. Ze verwoesten hun huwelijk of relatie, spelen hun job kwijt, hun vrienden haken af vanwege hun asociale gedrag en op het einde staan ze helemaal alleen. Maar ook de zogenaamde matige drinker doet zichzelf tekort door regelmatig of zelfs dagelijks alcohol te drinken.
Een gezellige avond met vrienden met veel bier, een dagelijks aperitiefje of 's avonds met een glaasje wijn voor de TV. Ja het is gezellig en je vergeet heel even je zorgen.
Maar je betaalt voor die gezelligheid wel een hoge prijs.
Face it: Alcohol heeft geen enkele voedingswaarde. Zelfs de zogezegde gezondheidsvoordelen van rode wijn welks volgens onderzoekers goed zou zijn voor hart en bloedvaten wordt geniet gedaan door het risico dat je loopt op het krijgen van meerdere kankers bij het nuttigen van zelfs matige hoeveelheden alcohol. Gezondheidsinstanties raden zelfs het zogezegde 'matige alcoholgebruik' af. En dat wil toch wel wat zeggen.

Ja lieve mensen, ik hoor het jullie al zeggen: "Mogen wij dan niets meer?"
En ik geef toe dat ik dat mezelf ook al heb afgevraagd.
Maar toen ik enkele jaren terug meer dan negentig kilo begon te wegen en ik merkte dat mijn conditie niet meer dat was wat het ooit is geweest ben ik beginnen nadenken over die dingen.
En ook goede raad van mensen die het goed met mij menen deed mij van mening veranderen. Ik was ook zo iemand die graag pintjes dronk. Toen k nog single was zelfs veel pintjes. Eéntje na het werk en daarna nog eens ergens iets gaan drinken en vaak had ik thuis nog wat flesjes in de frigo liggen. En dan werd ik de volgende dag wakker met lichte hoofdpijn en een droge mond. 
Toen leerde ik mijn lieve Christiane kennen en gingen we samenwonen en ja dan was zij de eerste die mij erover aansprak: "Ge gaat toch geen alcolieker worden zeker?"
Ze had gelijk.
Toen ben ik stelselmatig toch minder gaan drinken, doch een aperitiefje voor het eten, soms gewoon samen. Een glaasje bier of wijn voor de TV. 
En als ik ergens een mening las op Facebook over alcohol en hoe gevaarlijk het is dan was mijn idee ook van 'ja pak de mensen alles wat gezellig is maar af ja, straks mogen we alleen nog werken en belastingen betalen'. 
Maar beetje bij beetje ben ik mij gaan afvragen: "Kan ik nog zonder alcohol?"
Ik ben daar echt mijn hoofd over gaan breken en ook over mijn toenemende gewicht en zo.
Ik heb al eerder pogingen ondernomen om te diëten en schreef daarover op mijn vorige blog die nu helaas verdwenen is. En ja ik merkte dat als ik de pintjes en wijntjes liet staan en dat combineerde met meer fruit eten en grotere porties groenten, dat de kilo's eraf gingen. Maar wanneer mijn voornemens wat begonnen te verwateren en de smaak en vooral de roes van een lekker streekbiertje of een goed glas wijn me weer in de ban hielden kwamen die vermaledijde kilo's er natuurlijk weer aan.
Ik besefte dat ik meer moest doen dan zomaar even stoppen met drinken en kortstondig lijnen.
En ook de berichtgeving over de relatie tussen alcohol en kanker baarde me zorgen, alsook berichten over vroegtijdige overlijdens van familie van collega's of mensen die ik 'gelukkig' niet van nabij kenden. Mensen die gekend waren om hun 'bourgondische levensstijl' en hun voorliefde voor zware bieren en goede wijnen. Ook de dood van bovenstaande bekende mensen deed me nadenken. En de dood door alcoholvergiftiging van Amy Winehouse.

Dit alles leidde ertoe dat ik er dit jaar echt mijn voornemen wil van gaan maken om een gezondere levensstijl aan te nemen. Alcohol tot het absolute minimum beperken, meer groenten en fruit, kleinere porties en geen tussendoortjes meer na het avondeten.
Soberder leven dus. Het tegenovergestelde van wat dezer dagen de norm is ondanks de aanbevelingen, raadgevingen over gezond leven en eten en het publiciteit die men maakt voor gezonde producten en de daarbij horende levensstijl, gepresenteerd door jonge fitte mensen. 
Geen hip gedoe met quinoa, granola, goji bessen en andere zogenaamde superfoods. Maar gewoon twee keer nadenken voor ik wat dan ook in mijn mond steek. Minder rood vlees, meer vis of waarom eens geen vleesloze dag. Veggie en vegan recepten genoeg op het internet. En raadgevingen ook.
Alleen spijtig dat je door de bomen vaak het bos niet meer ziet als je op zoek gaat naar goede raadgevingen over gezond eten op het grote wereldwijde web.
Maar er zijn er wel, goede raadgevingen en adviezen en als ik deze vind plaats ik er zeker een link over op deze blog.
Bon, wish me luck. Ik ga nu een rode poon maken met aardappelpuree en spinazie.
Tot later.

Hoe zit het nu echt? Goede voornemens?

Dag lieve mensen.

De kop is eraf, 2022 is nu echt goed begonnen.
De Nieuwjaarskater is verteerd, de petekinderen zijn blij en de kerstversiering gaat weer de kelder in of de zolder op tot in december. 
Tijd om terug 'normaal' te doen en vooral om terug 'normaal' te eten.
Of beter nog. Om eindelijk eens iets aan dat buikje te gaan doen. 
In mijn geval, mag wel hoor. Ik weeg echt wel teveel. Vanmorgen gewogen en de weegschaal wees mij een niet erg gezonde 87,7 kg aan.
Hoe weet ik dat?
Op het internet staan heel veel tools waarmee je makkelijk je Body Mass Index oftewel BMI kan berekenen. En men vertelt je meteen hoe gezond je BMI echt is. Laten we eens even checken op de website van gezondleven.be.
Wat men mij daar vertelt is niet meteen opbeurend. 
Ik weeg dus 87,7 kg en meet ongeveer 1m68.Als ik dat ingeef dan kom ik uit op een BMI van 25,7.
Wat dus wel zorgwekkend veel is.

WAT ZEGT DE WETENSCHAP!!!

Tussen 25 en 30

Overgewicht

Overgewicht is een risicofactor voor gezondheidsproblemen. Mogelijks zet je al stappen om gezond te leven. Wil je meer handvatten om via een gezonde leefstijl je risico op gezondheidsproblemen te verminderen? . Volg de adviezen bij de voedings- en de bewegings driehoek en/of doe beroep op professionele hulp. *

 

Wat men hier schrijft liegt er niet om.
Je kan twee dingen doen? De feiten negeren en rustig verder leven zoals je doet.
Of Al je excuses, je foefjes en je uitstelgedrag aan de kant zetten en er echt iets aan gaan doen.
Laat een nieuw jaar de goede gelegenheid zijn om jezelf een nieuwe start te geven. En om af te rekenen met je ongezonde ik.
Goed idee?
Tuurlijk wel. Een slanker lichaam, een betere conditie en met wat geluk een paar extra gezonde levensjaren. Wie kan daar nu tegen zijn.
Als dat je niet motiveert om er echt aan te beginnen, wat dan wel?
Maar helaas, jezelf om – zoals in mijn geval – iets aan je gewicht te doen is één ding. Ermee blijven doorgaan… VOLHOUDEN DUS!!! Dat is iets heel anders.

Het is algemeen geweten goede voornemens gedoemd zijn om te mislukken.
Stoppen met roken, minder snoepen, minder alcohol, afslanken, vaker de fiets nemen naar het werk, fitnessen, enz…
Velen beginnen er met volle moed aan. Maar tegen dat de eerste maand van het jaar er goed op zit dan schiet er van die goede voornemens en maar weinig meer over. Eerlijk, het is u ook al overkomen. Ja toch?
Er is zelfs het fenomeen genaamd BLUE MONDAY!
Genoemd naar het machtige liedje van New Order. Op Blue Monday voelen we ons volgens één of andere psycholoog met zijn allen wat neerslachtig omdat de vakantie nog veraf is, het weer is donker en grauw en vooral… Onze goede voornemens liggen al een week of twee in de prullenbak.
Dus zitten we in zak en as, zijn we kort van stof tegen onze collega’s en kan het ons allemaal geen bal meer schelen.
Maar hoeft het eigenlijk zo te lopen?
Nee toch.

Het probleem met het willen breken met slechte gewoontes in het algemeen en het nemen van goede voornemens in het bijzonder is vooral dat mensen veel te veel hooi op hun vork nemen.
Mensen zijn gewoontedieren. We hechten nogal veel belang aan routine en zekerheden.
En er zijn zo van die dingen waar toch zo graag naar uitkijken. Thuiskomen, de verwarming aanzetten en onszelf een lekker aperitiefje inschenken. Want na zo’n lange werkdag hebben we dat toch wel verdient zeker. Het geeft ons een goed gevoel als we ons met ons favoriete drankje in onze luie stoel nestelen en denken: ‘aah we hebben het weer gehad, weer een hectische dag op kantoor overleeft en zelfs de baas overdonderd met een argument van heb ik jou daar. Dus mogen we onszelf toch wel eens belonen’.
Tuurlijk mag dat. Maar als we dat alle dagen gaan doen en daarvoor de gekste excuses gaan verzinnen, dan verminderd die beloning toch zijn waarde. Maar we zien onszelf toch zo graag.
‘Oh ja ik weet het wel, we hebben onszelf voorgenomen om minder alcohol te drinken. Maar het was zo hectisch en stressy vandaag, ik ben er echt aan toe. Hmmm mag niet, mijn voornemens… Ach wat, ik schenk er me één in, heb het even gehad met al dat ‘moeten’.
Of.
‘We zouden met de fiets naar het werk gaan, maar het regent en het is zo koud en gisteren was er zodanig veel tegenwind dat ik een beetje spierpijn heb. Met de auto dan maar. Zoveel warmer en comfortabeler, en hey kan ik na het werk meteen even naar de winkel rijden, heb een doos waspoeder nodig, koop ik meteen een ‘family pack’ ben ik weer twee maanden op mijn gemak’.
En zo rijgen we de excuses maar aan elkaar om dan vast te stellen dat we nog altijd onze oude zelf waren als zowat een maand geleden toen we ons zorgen maakten om de kerstkilo’s die erbij zouden komen en de weegschaal wees toen al zoveel gewicht aan.

Maar zoals eerder gezegd: Nemen we niet gewoon teveel hooi op onze vork?
Willen we niet te veel en te snel? Waardoor we ontmoedigt geraken en het dan tenslotte ook opgeven.
Als je er eens goed over nadenkt. Die overtollige kilo's.
Die zijn er niet van gisteren op vandaag gekomen hé. 
Ze zijn het resultaat van zeg maar gerust een half leven ongezond en onregelmatig eten. Teveel snackjes, fast-food, en iets te rijkelijk gevulde borden. Van een voedingspatroon waarin we veel meer calorieën innamen dan we effectief gebruikten.
En wij denken dat we dat in een half jaar terug wegkrijgen?
Onze slechte gewoonten zijn langzaam maar zeker in ons leven binnengeglipt, vaak zonder dat we het merkten. In veel gevallen hebben we die van anderen overgenomen. De mens is en blijft een na-aper.
Ik zou zeggen (nog het meest van al tegen mezelf), wees eens redelijk.
DENK EENS RATIONEEL!!!
Misschien is dit wel iets wat we onszelf kunnen voornemen.
Dat we met zijn allen eens wat RATIONELER ZOUDEN DENKEN!
Dat we ons gedrag en onze gewoonten eens kritisch zouden bekijken, maar ook alles wat we zien, horen en voor waar aannemen. 
Hoeveel dingen nemen we niet voor waar aan die eigenlijk gewoon fout zijn. Er is een boek op de markt dat ik weliswaar nog niet gelezen heb, maar welks wel op mijn bucket list staat. Het heet 666 Leugens Die Iedereen Gelooft.
Het gaat over hardnekkige mythes die zodanig hardnekkig in ons hoofd zitten dat je mond er echt van open valt als je leest dat ze eigenlijk gewoon onwaar zijn. 
Daarom ook deze rubriek 'Hoe zit het nu echt'? 

Mijn goede voornemens voor dit jaar zijn...
1 Dat ik aan mijn gewicht ga werken!
En jullie hiervan op de hoogte ga houden in mijn blog.
Dat maakt het des te meer een uitdaging om ermee door te gaan, want tenslotte gaan er heel veel mensen, waaronder veel familie, collega's en anderen die mij graag zien over mijn schouder meekijken.
Misschien is dat wel de ultieme motivatie. Mensen zijn gevoelig voor wat anderen over hen denken en passen hun gedrag daarop aan. Want wij zijn tenslotte sociale wezens en een plaats verwerven in de groep is voor elk van ons van cruciaal belang. Daarom zijn we vatbaar voor hoe anderen naar ons kijken en over ons denken. Dat uw moeder zei 'wat gaan de mensen wel niet denken' heeft echt wel een reden hoor. Ons doen en laten wordt beïnvloed door bevestigende of afkeurende reacties van anderen. Dit zijn vaststaande feiten waarover psychiaters en neurologen het volmondig eens zijn.
Ik weet zeker dat als ik dat hier nu neerschrijf en online zet dat dit zeker zal meespelen diep in mijn hersenpan wanneer ik ineens zin krijg in een vettige snack of een lekker maar o zo dikmakend en ongezond Belgisch biertje.
2 Dat ik rationeler ga denken!
Ons denken wordt TE VEEL beïnvloed door onze emoties.
Onze bekommernissen en bezorgdheden van het moment hebben invloed op ons denken, en dat is volstrekt normaal. Maar dat is niet altijd een goede leidraad.
Het maakt ons vatbaarder voor misleiding en manipulatie. 
Door te spelen op ons gemoed, onze emoties en onze schuldgevoelens proberen mensen ons denken en handelen te beïnvloeden, niet zelden voor eigen gewin of profijt. En ja, het is belangrijk dat we ons daarvan bewust zijn. 
Af en toe ons afzonderen en uitzetten wat ons afleid (TV, radio, computer, smartphone, etc) is soms gewoon nodig. Ook een stevige wandeling in de natuur en zo je hoofd eens goed leegmaken is altijd een goed idee. Te weinig slaap, ongezond eten, te weinig beweging, teveel afleiding. Het is nefast voor je hersenen. 'Er een nachtje over slapen' is echt geen loze zinsnede hoor. Maar iets wat wonderen  doet voor je brein. Even alles van je afzetten en na een goede nachtrust alles terug op een rijtje zetten doet je de dingen in een heel ander perspectief bekijken.
Noot aan mezelf, misschien eens wat vroeger de computer uitzetten en naar bed gaan.
3 Wat frequenter schrijven op mijn blog.
Mijn laatste artikel dateert van 31 december, de laatste dag van vorig jaar dus.
Ewel kijk... DAT IS TE LANG!
Ik zou er goed aan doen om hier frequenter dingen te posten. Al is het omdat ik mezelf beter kan verwoorden in een iets langer blogartikel dan in een korte Facebook post en wat ik in comments bij andere kan zetten kan ik evengoed hier kwijt, toch?
Bovendien is de kans dat ik hier een ban oploop veel kleiner dan op Facebook.
Ik weet dat mijn blogartikelen gelezen worden. Niet door heel veel mensen, maar wel door de juiste mensen.
Uit de commentaren die hier gepost worden weet ik dat mijn blog gelezen wordt door mensen met een goede inborst en met fijne waarden. En het is door zo'n mensen dat ik mij graag laat omringen.
Ik wil jullie graag dicht bij me houden en daarom dit laatste goede voornemen.