Stilstaan bij de vooruitgang.

Dag lieve mensen.   Ik zie de toekomst somber in.   Het leven wordt alsmaar duurder, het wordt voor veel mensen alsmaar moeilijker om de maand rond te kopen en alles is zo verrekt onzeker.   Inflatie, oorlogsdreiging, cyberaanvallen en andere pogingen om het openbaar leven lam te leggen via de kwetsbare plekken van het internet.  Ik vrees dat wij nu de tol betalen van het doorgedreven digitaliseren en automatiseren. Men zag heil in het virtuele en dan vooral om te besparen. Weg met die kostelijke bankbedienden, Laat de mensen gewoon hun bankzaken regelen via de 'app'."   Daar waar je vroeger bankierde IN VERTROUWEN moet nu alles kil en afstandelijk via de computer, via mail of via de telefoon met zo'n doordravend bandje of tegenwoordig met een AI-robotstem. 

En eigenlijk hebben ze ons ook niets gevraagd hé. Nee het werd ons gewoon aangepraat door hippe marketingboys en makers van al even hippe en vaak super irritante reclamespotjes. En altijd weer hetzelfde excuus: "Om u nog beter te kunnen dienen!"  
Het zou klantvriendelijker, vlotter en gemakkelijker zijn. 
BULLSHIT! 
Het is kil, afstandelijk en sommige problemen passen niet in een invulstrookje of een keuzemenu. Het wordt tijd dat die blitse managers in kostuum dat eens gaan begrijpen.  
Zelfde verhaal als je iets moet regelen in het gemeentehuis. Je moet voor alles een afspraak maken, en ook dat moet online. Wat is er mis met een toegankelijke openbare dienst waar je op elk moment binnen en buiten kan stappen. Dit is één van jullie kerntaken. IK BEN EEN BURGER! GEEN CLIENT!!!! 

Ja ik ben een beetje kwaad, valt het op?  
Ik wil niet leven in een digitale en afstandelijke maatschappij. Ik wil dat men eens wat meer gaat stilstaan bij dat concept genaamd 'vooruitgang'! 
Laat mij in deze heel duidelijk zijn. 
AI GAAT DE WERELD NIET REDDEN! 

En weet je waarom niet?  
Het is daarvoor ook niet gemaakt.  
AI is gemaakt op maat van zakenlui die zo snel mogelijk heel veel geld willen verdienen en met dat vele geld dat ze vergaarden ook veel macht hebben verworven. Het zijn lui als Elon Musk, Mark Zuckerberg en Jensen Huang die de globale agenda bepalen. Alle economische beslissingen worden op hun maat genomen en wie niet mee kan in hun ratrace wordt genadeloos gedumpt.  

Oorlog of vrede? 
We worden meer en meer in de richting van oorlog geduwd. Het militair apparaat wordt overal ter wereld versterkt en de uitgaven voor defensie zijn draconisch gestegen. Daar waar uitgaven op defensie jarenlang bijna taboe waren.  
Op zich kan ik het begrijpen, er is een oude wet die zegt: "Wie vrede wil moet voorbereid zijn op oorlog."  
En dat is een wet die we maar beter ernstig kunnen nemen. 
We kunnen de dreigementen van een Vladimir Poetin maar beter ernstig nemen.  
En het is nu al duidelijk dat als er ooit een oorlog komt (LAAT ONS HOPEN VAN NIET!). Dat het een heel andere oorlog zal zijn dan wat we ooit eerder in de geschiedenis zagen.  
Men zal er alles aan doen om ons te treffen waar het maar kan, dat is de afgelopen weken wel duidelijk genoeg geweest.  

We kunnen alleen maar hopen dat onze leiders het hoofd koel kunnen houden en dat de mensen verstandig genoeg zullen zijn om niet op populisten of andere praatjesmakers te gaan stemmen die ons van alles beloven of de zaken simpeler voor te stellen dan ze zijn.  
Want het is allemaal niet zo simpel, het is geen 'groot complot. 
We zijn nu al tachtig jaar oorlogsvrij, dat is nog nooit eerder in de geschiedenis gebeurd. En nee, vrede is niet eeuwig. Al heb ik ooit gezegd: "Ik ben van na de oorlog en dat wil ik graag zo houden!" En ja, ik blijf daarachter staan.  
Maar mijn optimisme zakt nu echt wel naar een dieptepunt. 

De staat van de welvaartstaat. 
Ook wat onze welvaart betreft ben ik verre van optimistisch.  
Ik vrees voor een sombere kerst waarin veel mensen gaan kou lijden. Nu al lees ik over mensen die moeten kiezen tussen eten kopen of de verwarming aanzetten. Tussen honger en kou leiden. En ja dat ligt aan het peperdure leven, de torenhoge energieprijzen en de oncontroleerbare inflatie.  
En ook hier bestaan er echt geen gemakkelijke oplossingen. Lees of luister naar het economische nieuws (de podcast 'De Zeven' van De Tijd bijvoorbeeld). En je weet dat er echt wel reden is om ons zorgen te maken. En dat het nu echt niet het moment is om egoïstisch te doen en halsstarrig vast te houden aan 'verworven rechten'.  En ook niet om neerbuigend te doen naar mensen die niet zo succesvol of 'actief' zijn als dat jij dat bent.  
Je wil nu echt niet langdurig ziek of invalide zijn in deze zeer sombere tijden. Laat staan dat je wil failliet gaan. 

Nu meer dan ooit zouden we moeten kiezen voor soberheid.  
Nu meer dan ooit zouden we ons moeten afvragen of we dit op hol geslagen consumptiemodel wel kunnen volhouden?  Nu meer dan ooit zouden we ons moeten afvragen of ongebreideld energie gebruiken omdat je toch geen last hebt van de hoge energieprijzen wel een goed idee is. Al was het maar uit empathie met de mensen die daar wel onder lijden.  
De eindejaarperiode komt er weer aan en weldra zullen we weer overdonderd worden met reclame voor dure cadeaus en overdadige feesttafels met duur eten dat anders nooit op tafel komt. 
Dat steekt de mensen de ogen uit en veel mensen hebben elk jaar met kerst het gevoel dat ze er niet bij horen omdat ze al die dure dingen niet kunnen betalen. Ze schamen want hun cadeau steekt af met de dure cadeaus waarmee andere genodigden op de proppen komen.  
Ze voelen de sociale druk, maar tegelijk valt een veel te dure eindafrekening in de bus.  
En dan vraagt iemand als ik zich af... MOET DAT ECHT? 

Enfin, dat zijn zo van die zaken die mij bezighouden op een donkere en veel te lange novemberavond in 2026. 

 

Over het algemene onbehagen.

  

Dag lieve mensen.  

Het is weer eens gelukt, Bart De Wever heeft deze morgen zijn ontslag aangeboden aan de koning. Want hij is er niet in geslaagd om een begroting op te maken en deze op tijd klaar te krijgen. En de oorzaak is nog maar eens de politieke tegenstellingen in ons land. Niet zozeer de tegenstellingen tussen ‘Noord en Zuid’ maar deze tussen ‘links en rechts’.  
Links wil ‘meer belastingen’ en ze willen specifiek dat ‘de rijken’ meer belast worden.  
Rechts wil meer besparingen en die willen dan weer specifiek dat men de ‘profiteurs’ eens aanpakt. De langdurig werklozen, de zieken, de gehandicapten. En als het even kan willen ze ook dat er bespaard wordt op de cultuursector. ‘Want cultuur dat is een luxe folieke meneer, als de mensen naar theater of museum willen dan moeten ze daar maar zelf voor betalen’. 

En uiteraard wordt heel het gebeuren weer grondig besproken op sociale media. En ja, de ene zegt: "Groot gelijk dat ze die luiaards aan den dop of de ziekenkas nekeer aanpakken! Werken godverdomme!!!" Terwijl een andere zich luid afvraagt waarom er nog altijd geen 'rijkentaks' is. Met de nodige 'welles-nietes' spelletjes en de nodige verwijten over en weer als gevolg. 
Verdeel en heers, ‘divide et impera’. Nog maar eens. 
Dat zie je nog meer als thema’s als immigratie of onveiligheid naar boven komen. Dan foetert de ene op de ‘vreemdelingen’ waarna een ander hem terechtwijst en het ‘R’ woord bovenhaalt.

De kamer der volksvertegenwoordigers.
Hier worden beslissingen genomen 
die ons allen aangaan.

Sta me even toe. 

Om even in het kort een paar zaken neer te schrijven die mij en velen met mij de gordijnen in jagen. En daarna zal ik jullie een vraag stellen.  
 
De meeste mensen zijn geen racisten of extremisten. Als mensen op partijen als Vlaams Belang of godbetert PVDA stemmen, dan is het gewoon omdat ze de vage beloftes en het gekonkelfoes van de trado's gewoon kotsbeu zijn. En als mensen foeteren op 'de vreemdelingen' dan foeteren ze in de eerste plaats op de relschoppers, de criminelen, of op figuren zoals Fouad Belkacem die na alles wat hij hier uitgevreten nog het gore lef heeft om hier asiel aan te vragen. Wat nog verdedigd wordt ook. 
De mensen willen gewoon een veilige buurt om in te wonen, dat werken loont en dat iedereen bijdraagt en participeert in de samenleving. Tevens willen ze sterke openbare diensten die tevens bereikbaar zijn, en dan niet alleen digitaal als het even kan. 

'Casseurs' in de grootsteden, bedelaars aan de ingang van de supermarkt, junks in de straten en op de pleinen, afval overal. Rondhangjongeren, bendes, vandalisme, graffiti, gebruikte naalden in het park.  
Dealers die hun vuiligheid open en bloot aan de man brengen in het speeltuintje waar kinderen horen te spelen. En als er zo’n onverlaat wordt opgepakt dan komt hij ervan af met een fopstrafje van twee keer niks. En wat gebeurt er dan? Die gasten lachen de politie en hun slachtoffers gewoon uit.  
Maar owee als ge zelfs maar een beetje te snel rijdt in zone met een trajectcontrole. Dan betaal je meteen de volle pot zonder dat hij daar tegenin kan gaan. En als ge erover klaagt dan zetten ze je weg als 'verzuurd'. Klaag je die onzinnige boetes aan dan is het van ‘hou u dan aan de verkeersregels’. Want wat een crimineel ben je wel niet als je ‘s nachts als er geen kat op straat loopt 40 km/u rijdt in een ‘Zone-30’. 'Oh nee, dat kan niet zijn hé! Geef die onverlaat maar rap een boete'.   
En waag het niet om nog maar te suggereren dat het niet om de verkeersveiligheid te doen is maar gewoon om de centen. Want dan ben je toch echt wel een vuige inciviek!  
Ewel! De mensen zijn dat BEU! 
 
Alles wordt anoniem, afstandelijk en digitaal en wie heeft daarom gevraagd? Gij? Ik? 
Nee ik wil niet dat alles digitaal is. Ik wil mijn vragen en verzuchtingen kwijt aan EEN MENS! En liefst een mens die mijn dossier bijhoudt, met kennis van zaken als het even kan. Ik wil ook niet telkens weer heel mijn situatie uitleggen aan weer eens een andere telefonist in dienst van één of andere onderaannemer. CUT THE CRAP!! 

Ik wil geen gratis openbaar vervoer, ik wil STIPT openbaar vervoer en vlotte verbindingen. Dat ik een stuk verder moet lopen naar de dichtstbijzijnde halte neem ik er graag bij, als ik maar geen uren moet koukleumen of een halve dag in een vuile stinkende bus moet gaan zitten om bijvoorbeeld naar de ziekenhuis te gaan voor een consultatie.
Voor vlotte verbindingen tussen steden en van stad naar platteland wil ik graag betalen, en het zou mij misschien kunnen overtuigen om de auto eens te laten staan. 

Ik ben loontrekkende en ik mocht vorig jaar (aanslagjaar 2024) meer dan tweeduizend euro belastingen betalen. En dan hoor ik van alsmaar meer mensen dat ze ook veel meer moesten gaan betalen dan de vorige jaren. 
Waarom? Wie beslist dat? 
Moeten wij ons in de schulden steken, dingen ontzeggen en onze ambities en plannen in de diepvries steken omdat die pipo's in Brussel er niet in slagen om de tering naar de nering te zetten? 
De overheid en het gerecht liggen op vinkenslag om u te belasten, te beboeten en u terecht te wijzen. Maar als ge zelf met iets zit, en ge moet beroep doen op ons gerecht om god weet welke reden. Dan bots je op een Kafkaiaans kluwen van rechters, advocaten, notarissen, curatoren, en ander volk dat in een ivoren toren leeft en zo goed als onaanraakbaar is. Dat kan iedereen je vertellen die om welke reden dan ook beroep moet doen met eender welk onderdeel van ons rechtssysteem. De wachtlijsten zijn lang, de procedures slopend en het kost je klauwen vol geld. En dat komt allemaal boven op de andere rekeningen die je elke maand opnieuw moet betalen.  
Kijk, dat zijn de dingen die de mensen KWAAD MAKEN! 
Ik ben één van die mensen.

 

Links of rechts? 
En dan komt nu mijn vraag. BEN IK NU LINKS OF RECHTS? 
Ooit kreeg ik in een discussieforum van een mede forumgebruiker het verwijt dat ik draaide als de wind. Omdat ik de ene keer meningen verkondigde die je eerder als ‘links kon omschrijven en de andere keer verkondigde ik iets dat men eerder als ‘rechts’ kon bestempelen.  
Wel, wat ik zeker niet wil zijn is iemand die ‘verstard’ is.  
Iemand die alleen maar kijkt naar hoe de dingen zouden MOETEN ZIJN!  
De wereld is niet zwart wit, maar grijs.  
We hebben gezien hoe erbarmelijk het leven was (en nog altijd is) in linkse dictaturen. Maar in de rechtse paradijzen van Franco, Mussolini of Hitler was het leven ook geen pretje. Behalve voor wie aan het ideaalbeeld voldeed. Die kreeg privéleges en had het goed. Maar owee als je uit de toon viel of erger nog. Je had – zelfs maar een klein beetje – kritiek op de gang van zaken. Dan was het je beste dag niet. Dan stond de politie voor je deur of gewoon meteen in je slaapkamer om je mee te nemen. Een verhoor waarbij je werd vastgebonden en men allerlei foltertuigen bovenhaalde. Opgesloten in een donker hok. Nog meer folteringen, honger, ontbering. Een schijnproces en dan mocht je de rest van je ellendige leven in één of andere gevangenis of heropvoedingskamp slijten.  
Wie zijn geschiedenis kent die weet: DIT IS ZOWEL IN LINKSE ALS RECHTSE DICTATUREN HET GEVAL!

Links of rechts. 
Een dictatuur is het laatste wat we 
moeten willen. 

In feite willen we meestal allemaal hetzelfde. Een samenleving waar onze kinderen veilig kunnen opgroeien en waar men mensen opvangt die te maken krijgen met de tegenslagen van het leven. Een samenleving waar solidariteit iets is dat door iedereen gedeeld wordt en waar mensen niet alleen rechter maar ook PLICHTEN hebben!  
Een samenleving waarin werken loont en waar je ambitieus mag zijn.  
Maar dat wil niet zeggen dat je onverschillig moet zijn voor de noden van anderen. Of elke langdurig zieken of werkloze als ‘profiteur’ beschouwen. Ja er zijn langdurig zieken aan wie ge niet ziet dat ze ziek zijn. Ze hebben een blosje op hun wangen en een stralende glimlach. Maar diep vanbinnen gaan ze kapot van de pijn. Ooit las ik de volgende quote afkomstig van Robin Williams: “People don’t fake that they are depressed, they fake that they are okay. Remember that. BE KIND!”

Maar goed, dat is wat ik even kwijt wou. Ik heb een deel daarvan in een commentaar neergeschreven ergens op Facebook, en dan dacht ik 'dit is voor een groot deel hoe ik naar de huidige gang van zaken kijk'. En daarom besloot ik om het gewoon op mijn blog te zetten. 
Ook al gebeurt het niet gauw dat ik het hier over politiek heb. Maar af en toe moet ik eens mijn ei kwijt.

Maar ik ga hier binnenkort een nieuw verhaal posten. Misschien wel meer dan één!