Zomerse bedenkingen.

Dag lieve mensen. 
De hittegolf is bijna voorbij en er wordt regen verwacht.
Hoera!
Nee echt.

HOERA!!!!

Ik hou van de zomer, ik hou van mooi weer, blauwe luchten, de zon hoog aan de hemel en de warme zonnestralen op mijn huid.
Maar zoals wijlen Paul Vanden Boeynants het destijds zo schoon zei: “Trop is te veel en teveel is trop hein!”
Ik merk dat ik overmatig zweet ook al is het weer niet zo heel vochtig. En ook mijn nachtrust heeft te lijden onder de warmte. De ene keer meer dan de andere keer, maar toch. En ook zoetje heeft moeite om in te slapen met dit warme weer.
Om nog maar te zwijgen van de effecten van hitte op de gezondheid en gemoedstoestand van kleine keeshondjes.

En dan zwijg ik nog over de gevolgen van de langdurige droogte. Kijk naar de grasvelden, alles geel en verdort. Kijk naar de bomen, ze laten nu al hun bladeren vallen. 
Oogsten mislukken, de aardappelen, de druiven (voor de wijnbouw), de appelen, de peren. Het zal weer heel duur zijn en de boeren zullen weer veel verliezen lijden. De sloten, kanalen en rivieren drogen uit waar je bijstaat, evenals de vijvers op de inleidende foto.
De vijvers van Zorgverblijf Ter Duinen waar ik werk.
Alles lijdt onder de verschroeiende hitte en de genadeloze droogte. En wat een hel moet het niet zijn voor de dieren? De vogels, de egeltjes, de vossen, de konijnen, de fazanten? Er worden maar weinig insecten gezien en ook de vlinders laten het afweten. Alles kreunt onder deze vreselijke en voor onze streken klimaatvreemde omstandigheden.

Oh kom kostbaar vocht. 
Je bent zo hard nodig nu! 

Kijk, zonder zeveren. Dat hemelwater zal zeer welgekomen zijn.
En voor mijn part mag het blijven regenen tot in september. Wat zeg ik? Tot wanneer klein Cecieleke jarig is: 25 oktober dus.
Ik heb daar echt geen problemen mee om naar regen en grauwe wolken te kijken. Ik heb daar echt geen problemen mee om met mijn hondjes in de regen te wandelen. Die hebben warme jasjes die voorkomen dat hun pelsjes nat worden. Want natte pelsjes, ZE HOUDEN ER NIET VAN!
Maar van een nat pelsje gaat een hondje niet dood, van hitte wel.
Ik heb twee maanden geleden helaas het droevige verhaal gehoord hier in Nieuwpoort van een klein keesje dat bezweek van de hitte. Ik zag het kleintje vaak zitten aan het raam waar het woonde, en als ik dan met mijn hondjes passeerde dan crosste het van de ene kant van het raam naar het anderen.
Ach klein keesje, speel en ren nu maar daar aan de overkant van de grote regenboogbrug. Ik zal je nooit vergeten kleine speels wezentje.

In alle geval. WELKOM REGEN!
WELKOM KOSTBAAR VOCHT!