Tussen genieten en opletten.

Dag lieve mensen.

De laatste uren van 2025 zijn geteld. Het is weer oudejaarsavond.
En we weten allemaal wat dat betekent. Gezellig rond een rijkgevulde tafel vol lekkere en vooral calorierijke gerechten. Maar ook met de nodige glazen alcohol: maar let op als je nog de weg op moet. Want er zijn niet alleen de zware controles maar ook de zware gevolgen, zelfs bij materiele schade.
Ooit waren de eindejaarsfeesten iets waar men reikhalzend naar uitkeek. Niet alleen voor de feeërieke sfeer, het versieren van de kerstboom en natuurlijk de cadeautjes. Maar ook het vooruitzicht van het eetfestijn en de ‘speciallekes’ die op tafel werden gezet. Dat waren dan voornamelijk dingen die de rest van het jaar amper aan bod kwamen wegens simpelweg TE DUUR.

En dan dacht men nog niet eens aan kreeft, foie-gras, oesters of champagne. Maar gewoon aan een prachtig traag gebakken en zelf versneden stuk rosbief, varkens of kalfsgebraad, kalkoen, parelhoen of Mechelse koekoek. Met verscheidene warme groentjes en natuurlijk… KROKETTEN!
En ja daar hoort een glaasje wijn bij natuurlijk en als afzakkertje een cognac bij de koffie. Dat was dan die ene fles die in de kast bewaard werd voor speciale gelegenheden.
Maar nu leven we in een tijd waarin elk excuus wel goed is om uitgebreid te tafelen. Er zijn de eindejaarsfeesten, in de zomer de barbecue en op het einde van de week zijn er de aperitief momenten met de collega’s na een drukke werkweek. En op een mooi weekend gaan we naar zee en ook daar wordt er getafeld in één van de vele restaurants en bij mooi weer natuurlijk op een terrasje. Die zitten op mooie zomerdagen dan ook overvol nietwaar.

Maar dan stel je vast dat al dat eten zijn tol begint te eisen. Je buikje wordt ronder en je moet grotere kledingmaten gaan kopen. De dokter maakt zich zorgen over je bloedsuiker en de conditie van je hart en je merkt zelf ook dat je conditie beetje bij beetje achteruit gaat. Want niet alleen is er die gewichtstoename, maar ook het recuperatievermogen dat alsmaar minder wordt. Je wordt sneller kortademig na een heftige inspanning en na het trekken van een sprintje om de bus nog te halen voel je je hart jagen als een op hol geslagen dieseltrein.

En je weet het, het is niet gezond. Je loopt een verhoogd risico op hart en vaatziekten, op kanker, op diabetes type twee en nog veel andere zogenoemde welvaartziekten die je echt niet wil hebben. Omdat ze je het leven kunnen kosten maar ook omdat de impact op je leven en je welzijn zo enorm is dat de schrik je om het hart slaat als de dokter ervoor waarschuwt.
Je weet je zou er dringend iets moeten aan gaan doen, maar…
HET IS ZO VERREKT MOEILIJK HE!

Kan je mij altijd een plezier mee doen. 
Kip! 

Eten of vreten?
Vandaag de dag eten we de hele dag door. Van uitgebreid ontbijt tot een zakje chips of wat hapjes voor de TV en alles wat er tussen zit. Tel eens op hoeveel reclame op TV over eten gaat? Koks hebben dezelfde status als modellen en rocksterren en hebben tegenwoordig ook hun eigen TV zender. In de supermarkten liggen alsmaar meer producten waar je vijf jaar geleden amper van hoorde. Wist jij 25 jaar geleden wat kimchi was? Of pesto? Of Quinoia? Guacamole? Of een Poké Bowl? Weet je dat ik pas na het klikken op een link gepost door een Vegan FB-vriendin dat ik wist waar de groepsnaam Black Eyed Peas vandaan kwam? Ja dat is een boon met een zwart puntje. En die bonen bevatten heel veel proteïnen.
En eigenlijk is er weinig excuus om gezond te gaan eten hé. Want het aantal gezonde producten in de rekken van de supermarkt wordt ook alsmaar groter en TV-koks doen alsmaar meer hun best om aandacht te besteden aan gezonde gerechten en producten. En terecht trouwens.

Maar we zien tegenwoordig door de bomen het bos niet meer. En om de zoveel keer hoor je van iets waarvan je heel je leven dacht dat het gezond was dat het toch niet zo goed voor je is.
Ik heb het in mijn blog daar al vaker over gehad en ja dat komt omdat ik eten als een basisbehoefte beschouw. En ja ik ben bezorgd om mijn gezondheid en ik probeer dan ook om mijn gezondheid zoveel mogelijk ter harte te nemen.
Maar ik kan zo hard genieten van een stevige maaltijd van een goed Belgisch biertje, een heerlijk glas wijn. En ja ik kook graag met een aperitiefje erbij. Een gin-tonic of een glaasje porto. Of gewoon een glas rode wijn.
Maar als ik dat te vaak na elkaar doe dan bekruipt het schuldgevoel mij, en dan denk ik: “Miguel, denk toch aan je gezondheid. Wil je nog eens anderhalve maand in de kliniek liggen. Of een verdict horen van de dokter dat nog erger is dan een lekkende hartklep?”
Dan laat ik de alcohol dan ook meerdere dagen na elkaar staan en dan probeer ik ook om ’s avonds na de laatste maaltijd niets meer te eten, en dan liefst tot morgenvroeg. En ja, soms denk ik dat het misschien een goed idee is om ‘intermettent fasting’ te overwegen. Ik heb al meermaals gelezen dat een langere periode niets eten goed is om je bloedsuikerspiegel te laten dalen en om zo het risico op diabetes type 2 te verminderen. Dit komt dat wanneer er geen toevoer is van suiker – wat toch echt in grote getale in onze voeding aanwezig is – meer is, je lichaam zijn vetreserves gaat aanspreken. Dit komt omdat suiker die niet als energie verbrandt wordt in ons lichaamsvet wordt opgeslagen.

Dat zijn dan die dingen die ik overweeg als ik weer eens op de weegschaal sta, of wanneer ik in de spiegel kijk.
Maar tegelijk denk ik: “verdomme, het leven is al zo kort. Morgen kan het in één klap gedaan zijn. Dat is helaas afgelopen jaar en het jaar daarvoor net iets te vaak gebeurd met mensen die ik liefhad. Dan besef je pas echt hoe snel het kan gedaan zijn. En ja het overkomt ook mensen die gezond leefden, op hun voeding letten en voldoende bewogen.

Het symbool van het goede leven.
Het authentieke Belgische frietkot. 

En ja, dan denk ik wel eens: “Weet je wat? Ik schenk mezelf toch dat aperitiefje in of vanavond eten we toch frietjes met een goeie biefstuk en als dessert een lekker vanille ijsje met gesmolten chocolade erover.”
En waarom ook niet? Er is echt geen reden om je schuldig te voelen omdat je eens een pintje drinkt of een grote beker met aardbeienijs eet. Of als je toch ingaat op de uitnodiging voor die ene barbecue waarvan je weet dat je er veel te veel gaat eten en je geen nee zal kunnen zeggen aan het aperitief van het huis en de heerlijke wijn die de gastheer je zal schenken.
Maar hou bij je dagelijkse keuze van wat je op tafel ga zetten gewoon wat meer rekening met de voedingswaarde.
En kies voor zoveel mogelijk groenten in alle kleuren!

Want dat is één van de interessantste dingen over voeding die ik het afgelopen jaar las. Elke kleur in je groenten bevat andere stoffen die goed voor je zijn. Ik ga het er later wel nog eens over hebben, maar nu hou ik het een beetje luchtig in dit artikel dat ik schrijf op de laatste avond van het jaar terwijl de TV op een muziekprogramma op Nederland 3 staat en er hapjes in de over zitten met een glaasje cava.

Want het jaar zit er weer op lieve mensen. En als ik dan toch een goed voornemen moet maken volgend jaar, dan is het dat ik wat meer verhalen op mijn blog ga plaatsen.
Want ik voel gewoon dat we in deze tijden een heel grote nood hebben aan goede verhalen. Verhalen die pakken, die ontroeren, die je soms doen janken, maar die je ook hoop geven en je ervan overtuigt maken dat er nog liefde bestaat in deze wereld. En dat we heel veel kunnen bereiken als we elkaar steunen en voor elkaar opkomen.

Maar bovenal wens ik jullie een heel gezond en vooral GELUKKIG 2026.
Op jullie gezondheid!

Miguel.