En ja hoor, het
was weer zo ver.
Een stel heethoofden kon zich weer niet inhouden en moesten nog eens tonen wat
ze echt zijn.
RESPECTLOZE AMBRASMAKERS!
Ditmaal was de plaats des onheil de kusttram in De Haan. Maar het had evengoed
in een trein, een openluchtzwembad, een supermarkt, een café of gewoon op
straat kunnen zijn.
Maar ditmaal was het dus een kusttram. Een vorm van openbaar vervoer waar ik
ook gebruik van maak.
Ik ben op het openbaar vervoer gelukkig van dergelijke vormen van geweld
bespaard gebleven, maar geef toe. Je hoort en lees het alle dagen hé.
Groepjes ‘jongeren’ – van het soort dat alleen maar sterk is MET VELEN –
maakt ambras, intimideert mensen die gewoon eens willen genieten van een dagje
strand of openluchtzwembad. Of die pendelen naar of van hun werk.
En dan worden die mensen ongevraagd geconfronteerd met taferelen van onbeheerste woede,
haantjesgedrag en platvloers egoïsme van een stel onbehouwen respectloze
schoelies met een veel te kort lontje!
En ja het moet
worden gezegd!
De meeste van die gasten
zijn van allochtone origine.
Door de verslaggevers van de media meestal benoemd als ‘jongeren’.
Iedereen weet welk slag volk het is, en je kan ze er zo uithalen als je het
openbaar vervoer neemt, naar een openluchtzwembad of zwemdomein gaat. Of gewoon
als je je op straat begeeft.
Vaak in groep, heel luidruchtig, heel respectloos naar vrouwen en meisjes toe
en eigenlijk-feitelijk hebben ze gewoon… VOOR NIEMAND RESPECT!
Ik ben geen
racist… MAAR!
Ik weet het we. Als dit zinnetje valt in een gesprek, dan mag je je aan de
goorste racistische onzin verwachten. Maar toch ga ik het volgende deel van dit
artikel met dit zinnetje beginnen.
Want ik ben ook geen racist. Want als dat zo was dan zou ik nooit zo harmonieus
hebben kunnen samenwerken met de vele collega’s van allochtone origine waarmee
ik destijds in de keuken of aan de afwas stond.
Ook nu zijn de meeste van mijn collega’s in Zorgverblijf Ter Duinen van Afghaanse
origine. En ja dat zijn heel toffe jonge mannen. Zeer respectvol ook. En ook
heel harde werkers.
Je kan ze in niets vergelijken met het schorremorrie dat je in de late
avonduren op straat ziet rondhangen, Er zit daar echt wel een wereld van verschil
tussen. Laat hierover geen misverstanden bestaan.
Wat mij betreft
worden die onruststokers heel zwaar gestraft. Zijn ze hier niet geboren? Stuur
ze gewon terug vanwaar ze komen. JA! MET HEEL HUN FAMILIE ERBIJ!
Sla al hun eigendommen aan en zelfs de laatste centen in hun zakken zouden ze
moeten afgeven.
En dat zou men telkens weer opnieuw moeten doen wanneer er zo’n incident als in
De Haan plaatsgrijpt! Alleen dan zullen dat soort schoelies zich twee keer
bedenken voor ze nog eens het varken uithangen.
Hard?
Ja, het is hard. En ik weet ook dat het zo goed als onmogelijk is om wat ik
hier schrijf in de praktijk te brengen. Want de landen van West-Europa hebben
zich in naam van de mensenrechten laten gijzelen door allerlei verdragen die ervoor
gezorgd hebben dat dergelijk uitschot alleen nog rechten heeft, maar dat je
niet meer mag spreken over HUN PLICHTEN!
Politiemensen staan
machteloos tegen dat soort gasten. Want één verkeerd woord en zowel het gerecht
als hun eigen oversten staan klaar om ze streng te sanctioneren. Dus kiezen
veel politiemensen eieren voor hun geld en laten ze de boel escaleren of laten
ze zich gebruiken als boksbal.
En intussen is de man in de straat kwaad. EN TERECHT!
Want terwijl hij op de bon wordt geslingerd omdat hij een paar kilometers te
hard rijdt, gaat zo’n schorem alweer vrijuit nog voor het proces verbaal is
opgemaakt en vaak hebben zo’n gasten een hele waslijst van geweldmisdrijven en
slagen en verwondingen op hun strafregister staan.
Werd je fiets gestolen? Of werd er ingebroken in je auto? Vaak blijft het bij
het opmaken van een proces verbaal want de daders zullen vast niet gevonden
worden. Overlast op straat of in het park. Vaak gebeurt er weinig meer dan een
patrouille die langsrijdt en vraagt of het wat rustiger kan, waarna die gasten
gewoon verdergaan en de wegrijdende agenten gewoon uitlachen.
Want er wordt niets tegen hen ondernomen en dat maakt dat zij zich
onaantastbaar gaan wanen.
 |
| Duidelijk genoeg? |
Verbloemen en vergoelijken.
Maar eigenlijk is het niet dat uitschot dat mij kwaad maakt.
Nee. Waar ik het moeilijk mee heb dat zijn die mensen die dergelijk wangedrag
altijd maar moeten lopen vergoelijken. Die altijd klaarstaan om dergelijke
gebeurtenissen met de mantel der liefde te moeten gaan bedekken. Die gasten die
om begrip vragen.
Want die gasten hebben het zo moeilijk meneer. Ze hebben weinig om handen en er
wordt in de voorsteden waar ze opgroeien weinig ondernomen om zo’n gasten bezig
te houden.
Men vraagt altijd maar om begrip. En men moet de dingen altijd maar verbloemen.
Alsof het om kattenkwaad gaat. Om deugnietenstreken zoals belleke-trek doen of met
stinkbommetjes gooien. Maar vaak gaat het om slagen en verwondingen en niet
zelden met werkonbekwaamheid tot gevolg. Vaak gaat dit gepaard met ernstige trauma’s
en zelfs met blijvende letsels.
En het zorgt voor een alsmaar groter onveiligheidsgevoel en voor onrust onder
de mensen.
Daarom…
Neem de bezorgdheden van de mensen eens serieus en treed nu eens eindelijk hard op
tegen dat schorremorrie dat onze trams, bussen, treinen, zwembaden,
waterplassen en straten onveilig maakt. Toon eens wie er hier de baas is. En nee,
dat is niet het luidruchtige en asociale schorremorrie.
Hoe graag ze dat ook zouden willen!
Zo, dat moest er even uit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten