zaterdag 16 januari 2021

De natuur in beeld: Winterpracht.

 


Dag lieve mensen.
Ja nu is het winter hé. Dat kunnen we niet meer ontkennen.
Het is koud en guur buiten.
Een snijdende wind doet ons onze mutsen diep over onze oren trekken.
En deze week (onder andere vandaag nog) werden we vergast op iets wat we in deze contreien alsmaar minder zien.
Sneeuw.  

En ik kan het jullie dan ook niet nalaten om een beetje sneeuw op de gevoelige plaat te zetten en het hier op deze blog met jullie te delen.
Ik zou zeggen, genieten jullie maar mee.


Afgelopen woensdag, de eerste sneeuw gespot vanuit mijn keukenvenster.



Nieuw hondenras: Sneeuwkeesjes.


Dat was dus eergisteren, toen we een eerste stukje winterpracht te zien kregen.
Uiteraard was de hoeveelheid sneeuw die toen viel nogal aan de beperkte kant.
De meest fotogenieke sneeuwlaag viel echter deze voormiddag (zondag 16 januari 2021) uit de lucht.
Wat mij ertoe aanzette om mijn wandelschoenen aan te trekken en mijn keeshondjes in te duffelen voor een heerlijke winterwandeling.

Het binnenplein van de GB-Carrefour hier in Nieuwpoort, toen we om boodschappen gingen was het al goed aan het sneeuwen.

Zicht vanaf mijn terras.

Tijd voor een heerlijke winterwandeling.





Prachtig toch, die besneeuwde straten.


Sneeuw: voor automobilisten natuurlijk minder leuk.



De Oude Veurnevaart in Nieuwpoort.


Beeld van de hand van beeldhouwer Pieter Braecke




Warm ingeduffelde Keesjes.


De Koolhofputten.    
De wandeling leidde ons naar De Koolhofputten. Een fraai ingericht stuk natuur rond de putten die gegraven werden bij de Koolhofbeek. Deze graafwerken waren een onderdeel van de aanleg van de E40 autosnelweg in de jaren zeventig.
Die putten werden vijvers waar de natuur haar gang kon gaan en waar allerhande watervogels een al dan niet tijdelijk plekje vinden.




Kleine deugniet.







Hondenpootjes in de sneeuw.







Leven op het water.




Nieuwpoort op de achtergrond.




Besneeuwde boomtoppen. Winterse charme.





Frontzaete fietsroute: brug over de Oude Veurnevaart;


Sneeuwman met tak ipv bezemsteel.

Omgeving Onze Lieve Vrouwkerk Nieuwpoort.

En dat een mens na zo'n winterse wandeling blij is dat hij thuis is.
Ge kunt dat gaan denken.
Ik ben dankbaar dat ik een thuis heb, echt wel.
En ook dankbaar voor al wie de moeite deed om dit artikel te bekijken.

Liefs.
Miguel.

zondag 3 januari 2021

De natuur in beeld: Calmeynbos en Natuurreservaat Westhoek.

 


Dag lieve mensen.
De Panne is een mooie  badplaats, op nog geen kwartier rijden van mijn hometown Nieuwpoort.
Daar heb je natuurlijk het prachtige domein van Samson en Kabouter Plop genaamd Plopsaland.
En wie nog weet dat dit park ooit gewoon Meli-Park heette mag zich stilaan oud noemen.
Maar De Panne heeft zoveel meer te bieden dan jolig pretparkplezier en de typische combinatie van zon, zee, strand, terrasjes, kustrijwielen en andere zaken die we associëren met een dagje Belgische kust.
Tussen het centrum van De Panne en het gekende pretpark van Studio 100 ligt een prachtig bos waar het heerlijk wandelen is.
En achter dat bos ligt nog eens een zeer mooi duinenreservaat.

Weet je.
Mensen zeggen vaak: "De Belgische kust, daar rijdt je maar beter met een grote boog omheen.
Dat is niets anders dan hoogbouw, platte commercie, horeca uitbaters die veel te veel geld vragen voor een ondermaatse keuken en veel te weinig parkeerplaats."

Als kustbewoner jarenlang werkzaam geweest in de horeca moet ik met spijt in het hart bekennen dat veel van die clichés niet gelogen zijn.
Maar vergis je niet.
Voor de natuurliefhebbers heeft de kust echt wel iets te bieden hoor.
Er is hier echt wel nog veel ongerepte natuur te vinden hoor.
Neem in Nieuwpoort Bad eens de veerboot naar de rechteroever van de Havengeul en ga er eens zeehondjes en vogels spotten.
Neem de kusttram en stap een af tussen De Haan en Wenduine en wandel door de prachtige sparrenbossen.

Wij name afgelopen middag de kusttram naar De Panne en stapten af aan de halte Moeder Lambic. 
Dan staken we de straat over en voor we het wisten stonden we in het Calmeynbos.




De storm Odette die afgelopen najaar lelijk huishield heeft ook hier zijn sporen nagelaten.
Overal lagen er afgeknapte bomen en doorgezaagde boomstammen, die dan aan de natuur werden teruggegeven. Boomstammen en dode takken zijn de ideale habitat voor insecten en andere kriebelbeestjes. Maar ook voor paddenstoelen en die hebben we op die boomstammen in volle glorie zien groeien.










Paddenstoelen vind je er overal en in alle maten en kleuren.
Het blijven toch wonderlijke dingen hé.
Maar er groeien nog andere dingen in het bos, ook in de winter.
Mos bijvoorbeeld.



Maar er zijn vooral de prachtige plaatjes en dan is er vooral die overgang van bos naar duinen.









Dit is dus het  bosgedeelte.





Vanop een uitkijkpunt heb je prachtig zicht op De Panne.

Vue sur mer zoals men destijds pleegde te zeggen.

Bray-Dunes, meest noordelijke badplaats van Frankrijk.


Wegwijzers van de GR routes die door dit reservaat lopen.






En dan was er nog een leuk sluitstuk.
Een stukje wandelen langs het strand, weliswaar op een stuk verhoogde dijk vanwege de wel zeer hoge vloedlijn.





En ja hoor...




De pluizenbolletjes mochten mee.
En dat ze zich amuseerden zeker.
Die kleine lieverdjes.

Het was een prachtige dag.
We hebben er allen van genoten.
Mijn grote liefde, de kleine Keesjes.
En ik.
Tot de volgende keer.