Berouw na de zonde 3

 

De hel brak los in de woning van het gezin Aspeslagh.
Nadat Dieter met veel horten en stoten bekende wat hij had gedaan en dat hij daarbij een geslachtsziekte had opgelopen ontstak Tamara in een onbeheersbare woede aanval.
Ze gooide het nachtlampje naar zijn hoofd, en ook het boek dat ze voor het slapengaan nog las en haar pantoffels. Daarna vloog ze hem aan en gaf hem een paar geduchte kletsen rond zijn oren.
“Klootzak! Smeerlap! Seksmaniak!” schreeuwde ze.
“Godverdomme! Hoe kon je nu zoiets doen?
En dan godverdomme nog liegen tegen mij! Een telefoontje van een collega, wat een mop?
Was ’t daarom dat je zo poeslief was. Dat je mij meteen begon te masseren? Was het daarom dat je begon te slijmen? Hé godverdomse FUCKING SLIJMBAL!!! Ik wist dat er iets niet klopte! IK WIST HET GEWOON!!
Ik maak u kapot Dieter Aspeslagh. Ik maak u godverdomme kapot!
VUILE OVERSPELIGAARD!!!”
Ze gaf hem een duw en begon als een razende furie te schoppen.
Dan nam ze een koffer en gooide die naar zijn hoofd, gevolgd door zijn kleren.
“Kom doe uw kleren maar in de koffer en maakt dat ge hier buiten zijt. IK WIL U NOOIT OFTE NOOIT MEER ZIEN!”
En nog nekeer… IK MAAK U KAPOT!
Ik maak van uw leven een hel, moogt ge gerust weten.
Ik ga u pluimen, zwartmaken en ik ga u TOT ZELFMOORD DRIJVEN!
Gij zijt gewoon niet waard dat gij leeft godverdomse scheefpoeper! SEKSMANIAK!”
Zelfs toen hij zijn koffer in de laadruimte van zijn auto zwierde en instapte bleef Tamara roepen tieren en schelden. Mensen kwamen naar buiten om te zien wat er aan de hand was, wat voor haar een reden was om nog harder te roepen.
“VAARWEL EN TOT NOOIT MEER SMERIGE SCHEEFPOEPER!” riep ze terwijl ze tegen de zijkant van Dieters auto schopte.

Urenlang reed Dieter doelloos rond door de stad en omgeving.
Hij wist met zichzelf geen raad, waar moest hij nu naartoe.
Hij besefte dat hij dit allemaal aan zichzelf te danken had. Dat hij dit allemaal over zichzelf had uitgeroepen.
Uiteindelijk reed hij naar Peter zijn broer die in een naburig dorpje woonde en daar een heuse smidse was begonnen. Zijn klanten waren de vele mensen die één of meerdere paarden bezaten voor de ruitersport of gewoon als hobby en die beesten zo goed mogelijk wilden verzorgen en van stevige hoefijzers wilden voorzien. Ook voor alle ander smeedwerk kon je bij hem terecht, de zaak van Peter draaide goed en hij kon van thuis uit werken.
Dieter draaide de oprit op en legde de motor stil. Hij zag hoe zijn broer in de smidse bezig was. Hij ging als een bezetene tekeer op zijn aambeeld zonder omkijken. Dieter zuchtte diep, hoe zou Peter reageren.
Dan stapte hij uit, net op dat moment hield Willem op met slaan en keek hij op.
“Ewel ‘little brother’, wat komde gij hier doen?”
“Peter, zijt alstublieft niet kwaad op mij,” zei Dieter.
“Waarom zou ik kwaad zijn op u ‘little brother’? vroeg Willem.
Dieter ademde een paar keer in en uit en zuchtte diep.
“Mijn huwelijk is naar de kloten broer,” zei hij.
“Ik heb Tamara vorige week bedrogen, en daarbij heb ik een geslachtsziekte op gelopen. En nadien heb ik ook met haar geslachtsgemeenschap gehad.
Niet meer of ze reageerde furieus.
En nu lig ik met mijn kloten buiten.”
Peter zuchtte diep en legde zijn hand op de schouder van zijn jongere broer.
“Dat is niet slim hé wat ge nu gedaan hebt.
Met wie heb je haar bedrogen en wanneer?”
“Vorige week, toen we aan zee waren. Met een Hollandse.
Ik liep al de hele dag kweenie hoe heet en ben nadat ik voor Tamara zonnecrème was gaan halen langs de duinen door een bosje gegaan en ben daar efkes blijven kijken naar een koppel dat aan het neuken was. Ik werd er geil van en….  Stond mezelf af te rukken.”
“En die Hollandse had dat gezien en vond dat blijkbaar geil, zo’n onbekende die in een bosje stond te rukken.”
“Zoiets ja,” zei Dieter.
“En dan riep ze mij en begon van alles met mij te doen, eerst pijpen en dan mocht ik op haar kruipen. En daarbij heb dan gonorroe opgelopen. En Tamara heeft het ook dus ik kon niets anders dan alles bekennen.”
“Met andere woorden, ge hebt uw huwelijk op het spel gezet door op de eerste de beste SLET te kruipen,” zei Peter. “Ge gaat me toch niet vertellen dat ge zelfs haar naam niet weet hé!” zei Peter vol opborrelende verontwaardiging.
“Allez ja, komaan, waar is uw zelfrespect?”
Hij keek zijn broer strak in de ogen.
“Waar is uw godverdomse ZELFRESPECT?
Meegaan met de eerste de beste hoer en erop kruipen zonder enige bescherming.
Gelijk een hitsige tiener staan rukken in een bosje terwijl ge mensen begluurt die openbare zedenschennis plegen.
Allez ja, waarom doet ge dat?
Zijde gij zo wanhopig? Zo geobsedeerd? Jesus!”
“Ik had gewoon megaveel goesting,” zei Dieter.
“So fucking what? Dat heb ik soms ook. Maar ik blijf echt veel liever op mijn honger zitten dan dat ik mij tot zoiets zou verlagen.
En kom niet af met ‘ons Tamara heeft niet altijd goesting’. Want als dat uw excuus is dan snapt ge nog minder van vrouwen dan ik al dacht,” reageerde Willem.
“Oh ja? Waarom?” vroeg Dieter. “Ge kunt zo een heel jaar lang op uw honger blijven zitten.”

“So fucking what?” herhaalde Peter. “Ge kunt toch wel een beetje doorbijten in het leven zeker. Er zijn andere zaken in het leven dan alleen maar seks hoor.
Denkt ge dat Charlene altijd goesting heeft? Nee verdomme, die heeft een heel drukke job en is steenmoe als ze thuiskomt. En als een vrouw geen goesting heeft dan hebt ge dat als man te respecteren. Nog nekeer, er zijn andere dingen in het leven dan alleen maar seks.”
“En wat zijn die andere dingen dan?” reageerde Dieter. “Leven als ne pater en braafkes wachten tot ze wel goesting heeft… Nu ja, had.”
“Maar jongen toch, denkt gij echt zo?
‘Leven als ne pater’, komaan gast. Komaan!
Wat gij noemt ‘leven als ne pater’ dat heet bij mij gewoon SOBERHEID! En dat is nu net het probleem van veel mensen. Dat is nu de reden waarom veel huwelijken kapot gaan, waarom zoveel mensen zo nodig moeten vreemd gaan of zich met andere perverse zaken gaan bezighouden. Omdat jullie een leven van eenvoud en soberheid gewoon NIET MEER AANKUNNEN! Alles moet plezant zijn, alles moet opwindend zijn. Stel u voor een leven dat alleen maar bestaat uit routine en waar je je beperkt tot alleen het hoogstnodige. Da’s toch moeilijk hé.
Hé!
Dat is toch verdomme zo moeilijk hé!
Kijk eens rond u Dieter. Mijn hoeve, mijn smidse, mijn ‘lochting’, mijn dieren.
Al die dingen zijn mijn trots. Ik voel een zekere vorm van fierheid als ik daarnaar kijk.
Weet ge waarom?
Omdat ik daarvoor heel veel heb opgeofferd.
Omdat ik daarvoor heel veel gelaten heb.
Ik had kunnen doen gelijk gij, een jobke bij de overheid of gewoon voor nen baas gaan werken. Elk weekend thuis, op café of restaurant gaan, daguitstapkes naar zee, op vakantie in een ‘gite’ in Zuid Frankrijk.
Maar weet ge?
Ik had al snel door dat dit mij niet ging bevredigen. En weet ge wat ik gedaan heb?
Ik koos voor DE MOEILIJKE WEG!
Ik koos voor de onzekerheid van het starten van een eigen zaak, en dan nog wel in een niche sector als de artisanale smederij. Ik heb dag en nacht gewerkt, mijn slaap gelaten en zelfs mijn hobby’s laten schieten. Om dat ik mijn geld nodig had voor iets veel groters.
Ik heb nachtenlang gepiekerd en me zelfs in slaap gehuild omdat ik vreesde voor het voortbestaan van mijn smidse, het zonder inkomsten zitten of een bezoekje van de deurwaarder.”

Peter keek zijn jongere broer indringend aan.
“Verstaat ge wat ik wil zeggen Dieter?” vroeg hij.
“Het leven is gene kermis Dieter.
Er is meer in het leven dan alleen maar genieten.
Er is meer in het leven dan oppervlakkig genot. Uw oppervlakkig genot.
Waarvan ge altijd meer wilt, en nog meer. En dat maakt dat ge niet meer van de gewone dingen kunt genieten. Dat ge niets meer kunt laten, dat ge met niks nog content zijt.
Wat hebt gij om fier op te zijn Dieter? Zal ik het u eens zeggen Dieter?
Niks! Nothing! Niemandal! RIEN DE KNOTS!
Gij hebt niks om fier op te zijn. Integendeel zelfs. Uw huwelijk is naar de kloten en uw kinderen gaan verder opgroeien in een GEBROKEN GEZIN!
Omdat ge u de opoffering van uzelf te BEHEERSEN niet kon opbrengen.
En omdat ik weet wat dat is om op te groeien in een gebroken gezin ga ik ingrijpen. Niet voor u, MAAR VOOR UW KINDEREN! 
Ik ga nu Tamara opzoeken en eens heel ernstig met haar praten.
Ik wil dat ze eens goed nadenkt over wat ze nu gaat doen.
Voor uw kinderen Dieter, niet voor u!
Want daarvoor ben ik veel te veel teleurgesteld in u.
Ik doe het voor uw kinderen. Voor Mats, Lander en Sarah.
En gij blijft hier. En ge ruimt hier den boel eens op. Vloer keren, materiaal op zijn plaats leggen – er staat overal geschreven waar alles ligt – en een beetje proper als het efkes kan.
En ge denkt nekeer goed na over wat ge gedaan hebt. Sta eens wat SCHULDINZICHT toe in uw leven!”
Daarna stapte Peter in zijn oude Range Rover en reed weg, een spoor van blauwe rook achterlatend.

Dan ineens stond Charlene in de poort van de smidse. Groot, blond krullend haar, stevige blos op haar wangen. Ze droeg gummilaarzen, een oude jeansbroek en een ruitjeshemd waarvan ze de twee bovenste knopjes had open laten staan.
Ze grijnsde en stapte traag op Dieter af, tuurlijk had ze het gesprek dat hij had met Willem gehoord;
“Wel, wel, wel. Eens ne loser altijd ne loser hé.
He ‘Dietertje-losertje’.”
De oplettende lezer weet dat Charlene de zus was van Sharon, het meisje dat Dieter dumpte nadat ze erop uit kwam dat hij haar bedroog.
Charlene ging voor Dieter staan en spuwde hem vol minachting in zijn gezicht. “Loser!” herhaalde ze nogmaals. “Weet ge wat dat gij zijt? Een vat vol zaad dat op springen staat! DAT ZIJDE GIJ!
Hoeveel vrouwen hun hart gade gij nog breken? Hé! Dietertje losertje?” siste Charlene vol venijn.
Eerst mijn zusje en dan Tamara!”
“Is ’t omdat ge daar nog altijd kwaad over zijt dat ge zo reageert! Dat is verdomme twintig jaar geleden ja!”
Charlene kookte van woede en ze moest zich inhouden om Dieter geen lap tegen zijn oren geven. “Gijse rotzak,” siste ze vol bittere withete woede. “Gij beseft echt niet wat dat gij op uw geweten hebt hé!” Ze pakte een hamer en gooide dat naar Dieter zijn hoofd, hij kon nog net wegduiken! “HE!!!”
“Of nee, het doet u gewoon niks! Want Sharon was toch maar een schoon lijfke om eens op te kruipen hé! Om er dan over te stoefen bij die waardeloze vriendjes van u! FUCKING KLOOTZAK!
Weet ge dat Sharon nog dezelfde avond haar polsen heeft overgesneden? Dat ze er mentaal onderdoor ging en een heel jaar lang therapie volgde bij een psycholoog? Nee hé, dat weet ge niet! Want ge hebt nooit nog naar haar omgekeken, ge wandelde gewoon de schoolpoort uit met die slet aan uw hand waarmee ge haar bedroog. En die ge nadien liet zitten VOOR WEER EEN ANDERE SLET!! Godverdomse lul! Of denkt ge dat ik dat niet weet misschien?
Gij hebt Sharon haar kop zot gemaakt met uw valse woorden en uw geslijm. En dat met maar één bedoeling. Om haar in bed te krijgen. Sharon die was in al haar naïviteit smoorverliefd op u. En gij hebt daar misbruik van gemaakt. Het was de eerste keer dat ze liefde voelde voor een jongen en in al haar naïviteit dacht ze dat haar liefde wederzijds was, dat gij het met haar meende.
Maar dat was niet! Gij hebt haar hart gebroken. Sharon is één van de meest gevoelige en liefdevolle zielen die ik ken! En net daarom koesterde ik haar zo diep in mijn hart. En dan kwaamt gij. En ge brak haar gevoelige hart in duizend stukken. Jij zag haar fijngevoeligheid niet, haar creatieve ziel, haar zachte karakter. Jij zag al die dingen niet! Het enige waar jij naar keek waren haar borsten en haar billen. Het enige wat jij zag was haar lichaam, haar vlees! Want dat is het enige wat bij uw spreekt! UW LAGE LIEDERLIJKE LUSTEN!”
Sharon zag dat niet! Maar ik wel.
Ik zag ne gast die veel te hard zijn best deed om bij dat troepke macho’s te horen die zich altijd moesten laten gelden op de speelplaats. Ik zag ne gast die veel te hard zijn best deed om indruk te maken bij de meisjes. En altijd met veel geslijm en veel te schone woorden waarvan er geen enkele gemeend was.
En net die gast moest bij mijn zusje, bij ons Sharon gaan lopen slijmen met maar één bedoeling.
HAAR IN ZIJN BED KRIJGEN!
En het ergste is, dat het nog gelukt is ook. Hoe hard ik haar ook waarschuwde, ze liep met open ogen in de val. Met alle gevolgen van dien.”

Charlene ging nu voor Dieter staan, haar ogen schoten vuur terwijl ze nijdig op haar lip beet.
“Ziet dat naar nekeer staan! Godverdomse grote sukkel dat ge zijt! Precies ne zak patatten! Geen karakter, geen fierheid. Want ja, wat hebde gij eigenlijk om fier op te zijn? Niks hé!
Ge werkt voor de staat, als ambtenaartje. Of beter gezegd ‘ambetantenaartje’! Beetje de mensen kloten die niet in orde zijn met jullie stomme regeltjes en de hardwerkende mensen die al langs alle kanten belast worden nog meer centen uit hun zakken te kloppen. Kunt gij eigenlijk wel slapen ’s nachts. Uw broer is er niet fier op hoor, om te zeggen dag hij een broer heeft die voor de overheid werkt. Weet ge hoeveel ambtenaren er in onze vriendenkring zijn? Geen enkel! En ge moet er in onze vriendenkring ook niet over beginnen, want we spuwen dat volk gewoon uit. En denk maar niet dat als gij op een dag uw job zou verliezen, dat ge ooit bij een kleine zelfstandige kunt beginnen. Want wij willen mensen voor wie een dag langer duurt dan acht uur en een week langer dan vijf dagen!
En daar hoort gij dus niet bij, hé gemakzuchtig ventje! Loserke!”
Bij die woorden spuwde Charlene Dieter in het gezicht.
“Mens doe nekeer normaal!” riep Dieter terwijl hij zijn gezicht afveegde. “Als het zo zit dan ben ik hier weg ze.”
“Oh ja dat moet ge doen. Dan weet Peter direct wat voor ne verrekte loser dat ge zijt. Dan gaat hij pas echt beseffen dat hij een broer heeft waarop hij niet kan rekenen. Hij vroeg u om het atelier proper te maken en ge hebt hier nog niks aangeraakt.”
“Omdat ik de kans niet krijg als gij hier de hele tijd voor mijn voeten loopt!” riep Dieter.
“En zo kennen we ‘Dietertje-losertje’ weer. Uitvluchten. Ge moet gij naar mij niet zien ze. Gewoon doorwerken. Kunt ge dat, doorwerken? Ook als er iemand op uw handen zit te kijken. Gewoon doorwerken en niet omzien. Ach juist ja, dat leren ze niet hé in de FOD Financiën."
“Charlene, voor de laatste keer! Hou op met uw kinderachtig gedoe en laat mij doorwerken.”
“Hoor hem,” zei Charlene. “Hoor hem nekeer bezig. Kinderachtig gedoe zegt hem. Weet ge wat kinderachtig gedoe is? Ne volwassen vent die computerspellekes speelt. Dat is kinderachtig.
Ne getrouwde vent die porno kijk! Dat is kinderachtig. Wilde hij het hoederecht over uw kinderen? Of dat ze elk weekend bij u zijn? ’t Gaat proper zijn. ‘Steek maar een diepvriesmaaltijdje in de microgolf Landerke, want papa is aan het gamen. Maak uw huiswerk maar zelf Sarahtje, want papa is naar porno aan het kijken.
By the way, hoe oud is Sarah, bijna tien hé. Binnenkort krijgt ze borstjes en haar op haar pruimpje.  Gade gij met uw smerige poten van haar kunnen blijven ‘Dietertje-losertje’? vroeg Charlene met een gemene ondertoon in haar stem. “Gade gij dat kunnen laten om haar te begluren als ze onder de douche staat!”
“Godverdomme!!!! Dat hoef ik van u niet te pikken hé zeg!” riep Dieter uit. “Sarah is mijn dochter, en er is geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt om ook maar één vinger naar haar uit te steken!”
Charlene begon te lachen. “Maar oprecht dat gij klinkt Dietertje… NOT!” zei ze spottend.

Dan begon ze ineens aan haar hemd te trekken. De knopen vlogen in het rond en daarna begon ze haar hemd zelfs te scheuren. “Ey! Wat zijde gij van plan? ZOTTIN!” riep Dieter.
Dan vloog Charlene op Dieter af, hij stond met zijn rug tegen een werkbalk. Ze begon zijn broek los te knopen en haalde hem eruit. “Waar is uw zaad!” siste ze vol venijn. “Hoe meer zaad er aan mijn broek hangt hoe moeilijker voor u om er u uit te lullen!” Dan trok ze haar BH kapot en nam ze Dieters handen. “Kijk Dieter! Lekkere tetten, speelt er maar eens mee. Geil maar lekker op mijn tetten, dat doet ge toch zo graag hé ‘Dietertje-losertje’!”
Dan gaf Dieter Charlene een flinke duw. Ze viel op de grond en begon luidkeels te jammeren. Terwijl hij zijn broek dichtknoopte liep hij naar zijn auto om dan met gierende banden weg te rijden.
Er ging van alles door hem heen nu. Paniek! Paniek die overging in moedeloosheid! Radeloosheid!
Want Dieter besefte dat hij NU ECHT HEEL DIEP IN DE SHIT ZAT!