De natuur in beeld: Winterpracht.

 

Dag lieve mensen.
Ja nu is het winter hé. Dat kunnen we niet meer ontkennen.
Het is koud en guur buiten.
Een snijdende wind doet ons onze mutsen diep over onze oren trekken.
En deze week (onder andere vandaag nog) werden we vergast op iets wat we in deze contreien alsmaar minder zien.
Sneeuw.  

En ik kan het jullie dan ook niet nalaten om een beetje sneeuw op de gevoelige plaat te zetten en het hier op deze blog met jullie te delen.
Ik zou zeggen, genieten jullie maar mee.

Afgelopen woensdag, de eerste sneeuw gespot vanuit mijn keukenvenster.

Nieuw hondenras: Sneeuwkeesjes.

Dat was dus eergisteren, toen we een eerste stukje winterpracht te zien kregen.
Uiteraard was de hoeveelheid sneeuw die toen viel nogal aan de beperkte kant.
De meest fotogenieke sneeuwlaag viel echter deze voormiddag (zondag 16 januari 2021) uit de lucht.
Wat mij ertoe aanzette om mijn wandelschoenen aan te trekken en mijn keeshondjes in te duffelen voor een heerlijke winterwandeling.

Het binnenplein van de GB-Carrefour hier in Nieuwpoort, toen we om boodschappen gingen was het al goed aan het sneeuwen.

Zicht vanaf mijn terras.

Tijd voor een heerlijke winterwandeling.

Prachtig toch, die besneeuwde straten.

Sneeuw: voor automobilisten natuurlijk minder leuk.

De Oude Veurnevaart in Nieuwpoort.

Beeld van de hand van beeldhouwer Pieter Braecke

Warm ingeduffelde Keesjes.

De Koolhofputten.    

De wandeling leidde ons naar De Koolhofputten. Een fraai ingericht stuk natuur rond de putten die gegraven werden bij de Koolhofbeek. Deze graafwerken waren een onderdeel van de aanleg van de E40 autosnelweg in de jaren zeventig.

Die putten werden vijvers waar de natuur haar gang kon gaan en waar allerhande watervogels een al dan niet tijdelijk plekje vinden.

Kleine deugniet.

Hondenpootjes in de sneeuw.

Leven op het water.

Nieuwpoort op de achtergrond.

Besneeuwde boomtoppen. Winterse charme.

Frontzaete fietsroute: brug over de Oude Veurnevaart;

Sneeuwman met tak ipv bezemsteel.

Omgeving Onze Lieve Vrouwkerk Nieuwpoort.

En dat een mens na zo'n winterse wandeling blij is dat hij thuis is.
Ge kunt dat gaan denken.
Ik ben dankbaar dat ik een thuis heb, echt wel.
En ook dankbaar voor al wie de moeite deed om dit artikel te bekijken.

Liefs.
Miguel.

De natuur in beeld: Calmeynbos en Natuurreservaat Westhoek.

 

Dag lieve mensen.
De Panne is een mooie  badplaats, op nog geen kwartier rijden van mijn hometown Nieuwpoort.
Daar heb je natuurlijk het prachtige domein van Samson en Kabouter Plop genaamd Plopsaland.
En wie nog weet dat dit park ooit gewoon Meli-Park heette mag zich stilaan oud noemen.
Maar De Panne heeft zoveel meer te bieden dan jolig pretparkplezier en de typische combinatie van zon, zee, strand, terrasjes, kustrijwielen en andere zaken die we associëren met een dagje Belgische kust.
Tussen het centrum van De Panne en het gekende pretpark van Studio 100 ligt een prachtig bos waar het heerlijk wandelen is.
En achter dat bos ligt nog eens een zeer mooi duinenreservaat.

Weet je.
Mensen zeggen vaak: "De Belgische kust, daar rijdt je maar beter met een grote boog omheen.
Dat is niets anders dan hoogbouw, platte commercie, horeca uitbaters die veel te veel geld vragen voor een ondermaatse keuken en veel te weinig parkeerplaats."
Als kustbewoner jarenlang werkzaam geweest in de horeca moet ik met spijt in het hart bekennen dat veel van die clichés niet gelogen zijn.
Maar vergis je niet.
Voor de natuurliefhebbers heeft de kust echt wel iets te bieden hoor.
Er is hier echt wel nog veel ongerepte natuur te vinden hoor.
Neem in Nieuwpoort Bad eens de veerboot naar de rechteroever van de Havengeul en ga er eens zeehondjes en vogels spotten.
Neem de kusttram en stap een af tussen De Haan en Wenduine en wandel door de prachtige sparrenbossen.

Wij name afgelopen middag de kusttram naar De Panne en stapten af aan de halte Moeder Lambic. 
Dan staken we de straat over en voor we het wisten stonden we in het Calmeynbos.

De storm Odette die afgelopen najaar lelijk huishield heeft ook hier zijn sporen nagelaten.
Overal lagen er afgeknapte bomen en doorgezaagde boomstammen, die dan aan de natuur werden teruggegeven. Boomstammen en dode takken zijn de ideale habitat voor insecten en andere kriebelbeestjes. Maar ook voor paddenstoelen en die hebben we op die boomstammen in volle glorie zien groeien.

Paddenstoelen vind je er overal en in alle maten en kleuren.

Het blijven toch wonderlijke dingen hé.

Maar er groeien nog andere dingen in het bos, ook in de winter.
Mos bijvoorbeeld.

Maar er zijn vooral de prachtige plaatjes en dan is er vooral die overgang van bos naar duinen.

Dit is dus het  bosgedeelte.

Vanop een uitkijkpunt heb je prachtig zicht op De Panne.

Vue sur mer zoals men destijds pleegde te zeggen.

Bray-Dunes, meest noordelijke badplaats van Frankrijk.

Wegwijzers van de GR routes die door dit reservaat lopen.

En dan was er nog een leuk sluitstuk.
Een stukje wandelen langs het strand, weliswaar op een stuk verhoogde dijk vanwege de wel zeer hoge vloedlijn.

En ja hoor...

De pluizenbolletjes mochten mee.
En dat ze zich amuseerden zeker.
Die kleine lieverdjes.

Het was een prachtige dag.
We hebben er allen van genoten.
Mijn grote liefde, de kleine Keesjes.
En ik.
Tot de volgende keer.

Goede voornemens voor 2021.

Dag lieve mensen.
Sta me toe om voor alles, een zeer gelukkig, voorspoedig en vooral...

Gezond 2021 Toe te wensen!!!

Dit gezegd zijnde.
Dat verdomde kutjaar is eindelijk voltooid verleden tijd.
Nu nog dat ellendige virus klein krijgen.
En onze vrijheden terugwinnen.
Reikhalzend kijk ik uit naar een zomer met overvolle terrasjes, heerlijke ontmoetingen, opgeluchte gezichten zonder mondmasker en een onbezorgd genieten zoals we dat tot maart vorig jaar deden.
Nee ik geloof geen bal van die doemberichten die je op sociale media leest.
Je bent ze vast ook al tegen gekomen.
"Hier zit een plan achter. Ze gaan dat coronagedoe tot in het oneindige rekken met derde en vierde golf en mutaties. Ze willen een 'nieuwe wereldorde' creëren, een soort 'Brave New World' waar geen plaats is voor zelfstandige ondernemers en onafhankelijke mensen. 
Alleen werken zal nog toegestaan worden, elke vorm van amusement of vertier zal in de ban geslagen worden en iedereen verplicht in zijn kot!"
Komaan mensen, geloven jullie dat echt?
Ik wil maar zeggen.
Laat je kop niet zot maken door doemdenkers en conspiracy nutters.
Ik merk in de commentaren van mensen die deze dingen geloven een ondertoon van wantrouwen tegen alles wat enige vorm van autoriteit is.
Dat mensen de overheid wantrouwen is nog te begrijpen. De overheid - zeker in ons land - communiceert blinkt te vaak uit in besluiteloosheid, desinteresse, politiek eigenbelang en slechte communicatie met de burger. Dat mensen de overheid gaan wantrouwen en dat uiten in populistisch of extremistisch stemgedrag heeft de overheid dan ook aan zichzelf te danken.
Maar mensen wantrouwen ook wetenschappers, artsen, farmaceutische bedrijven en instituten die deze zaken willen verenigingen en coördineren zoals de Wereldgezondheidsorganisatie, de VN en de Europese Unie.
Ok, deze organisaties en dan vooral de EU is in hetzelfde bed ziek als de overheid, vooral dan de besluiteloosheid en het politieke eigenbelang.
Maar als je kijkt naar de globale uitdagingen waar wij mensen als soort voor staan en die ons zelfs in ons voorbestaan bedreigen.
Dan is het duidelijk dat wij deze organisaties... NOG HEEL HARD NODIG ZULLEN HEBBEN!

Er is in de eerste plaats de Global Warming.
De opwarming van het klimaat.
En die is echt.
Geloof me.
En het is de uitdaging der uitdagingen om deze onder controle te krijgen maar misschien nog meer om de gevolgen ervan op te vangen.
Dat kunnen landen niet alleen, zelfs grote landen als de VS of China niet.
Alle andere uitdagingen zijn rechtstreeks of onrechtstreeks het gevolg van die klimaatopwarming.
De teloorgang van het ecosysteem, het uitsterven van alsmaar meer dier en plantensoorten, zelfs de dreiging van nieuwe pandemieën waarbij corona wel eens zou kunnen verbleken tot een 'kwaaltje'.
Onder de permafrost oftewel de permanent bevroren grondlaag in Siberië en andere gebieden boven de poolcirkel zitten er niet alleen resten van voorhistorische dieren, maar ook virussen die ouder zijn dan de mens zelf en die bij het ontdooien van die bevroren grondlaag - wat nu al aan het gebeuren is - zich wel eens kunnen verspreiden en mens en dier een hele hoop narigheid kunnen bezorgen.
Vergeet niet: een virus sterft niet, ook niet als je het bevriest, het is dan gewoon niet meer actief maar wordt actief als de temperatuur stijgt. Virussen worden in labo's in diepgevroren toestand bewaard.
Een virus is geen levend organisme maar bestaat uit RNA en andere structuren. Een virus kan zich alleen voortplanten als het een cel van een mens of dier kaapt en deze dan beveelt om zich voort te planten met het virus erin.
Ik wil maar zeggen, ik ben meer geneigd om deze dreigingen ernstig te nemen dan deze die complotdenkers over het internet verspreiden.

Dit is voor mij al één goed voornemen dat ik ga maken.
Meer aandacht besteden wat ernstige journalisten, wetenschappers en instituten als WHO publiceren in plaats van mijn tijd te verdoen aan het doorwroeten van commentaren en links gedeeld door lui die wat achterdochtig gaan doen omdat ze bang zijn om een klein beetje persoonlijke vrijheid in te leveren ten voordele van het welzijn van ons allen.
Ik heb mij het afgelopen jaar op geen enkel moment in mijn vrijheid beperkt gevoeld.
Voor mij is het dragen van een mondmasker - ook al ben ik daar niet altijd blij mee - het alleen gaan winkelen en het respecteren van de anderhalve meter afstand een must. En dit omdat ik wil vermijden dat andere mensen ziek worden door mijn gedrag.
Sinds het afgelopen jaar ben ik gaan beseffen dat er meer is dan mijn lusten en verlangens.
Dat het niet gaat om mij.
De volgende vijf woorden heb ik tot de mijne gemaakt en dat zal in 2021 niet anders zijn.
HET GAAT NIET OM U!

Ik neem me voor om niet altijd alles vanuit een individualistische invalshoek te bekijken.
Mensen denken te vaak aan hun eigen gemak en comfort, en steigeren bij het idee om daar een klein beetje van af te moeten staan.
Dit is egoïsme en daar moeten we echt van af.
Je kan preken tot je purper ziet op sociale media tegenover al die roepers die ageren tegen de coronamaatregelen of tegen het invoeren van LEZ zones of circulatieplannen. 
Het concept van 'elk in zijn eigen autootje' is gewoon achterhaalt.
Je kan niet blijven akkers en weiden platwalsen, bossen rooien en mensen onteigenen voor het aanleggen van nieuwe wegen met de bedoeling om elk individu in zijn eigen 'ijzeren harnas' vlot en filevrij van zijn huis naar werk, familiebezoek of vakantieoord te laten rijden.
Ik heb niet de invloed om daar noch op lokaal, provinciaal, nationaal of globaal iets aan te veranderen.
Maar dat wil niet zeggen dat ik helemaal niets kan doen.
Ook dit een bedenking die ik maakte het afgelopen jaar.
Je hoorde de mensen zo vaak zeggen van 'ik hou mij aan de maatregelen, maar wat verderop in de straat blijven ze maar mensen ontvangen', of 'ik moet mijn zaak sluiten maar intussen zitten de vliegtuigen propvol en blijven die studenten maar feesten'.
Ja dat is waar.
Je wordt elke dag geconfronteerd met lui die vinden dat ze geen mondmasker moeten dragen of die maar niet snappen hoe je dat onding correct draagt.
En mensen blijven maar drukke plaatsen opzoeken en het kuddedier uithangen.
Je kan je daar groen en blauw aan ergeren, maar dat helpt niet.
Het zorgt alleen maar voor een verhoogde bloeddruk, hartkloppingen en slapeloze nachten.
Ik doe het anders.
Dat wordt mijn derde voornemen
Ik vraag me wat vaker af...
WAT KAN IK DOEN?

Er is zoveel dat we zelf kunnen doen.
Er zijn zovele dingen die we kunnen doen om van deze wereld een vriendelijker, leefbaarder en mooiere plaats te maken.
Ja echt wel.
Zelfs al moet het tegen beter weten in.
Hoe minder autokilometers je maakt, hoe minder CO2.
Hoe vaker je vlees van het menu schrapt hoe minder dierenleed.
Hoe positiever je taalgebruik zowel in de echte wereld als op sociale media, hoe minder conflict en tweedracht (ja ik beken, aan deze is er bij mij nog veel werk).

Dit gezegd zijnde is bovenstaande hetgeen wat nog meer dan afgelopen jaar/jaren het geval was de boventoon zal zijn van deze blog.
Ik ben ervan overtuigt dat deze wereld nood heeft aan oprechte en bemoedigende woorden.
Aan schoonheid en aan inspiratie.
Maar ook aan mooie verhalen.
En ik ga dit jaar dan ook heel wat verhalen vol moed doortastendheid, vastberadenheid, integriteit en volharding posten.
Maar ook de boeken die ik dit jaar (nog een goed voornemen) en voordien heb gelezen zal ik bespreken. Want het boek is en blijft een baken van wijsheid, schoonheid en inspiratie, ook in deze tijden van Netflix en bingewatchen.
Ook de natuur zal ik het komende jaar uitvoerig in beeld brengen en ik kijk nu al uit naar het voorjaar met zijn ontluikende natuur, bloesem en bloemenpracht.
En naar de zomer natuurlijk.
En ik hoop zo vurig op een ZOMER ZONDER CORONA!

Bloggen in tijden van corona, deel 38: Afscheid van een kutjaar!

Dag lieve mensen.
Dit is het de laatste episode uit mijn jaarthema 'bloggen in tijden van corona'.
Ik besef dat dat rotvirus nog niet is uitgeschakeld, ofschoon men nu al gelijk zot aan het vaccineren is.
Maar het moet ergens stoppen.
Ik hoop echt dat die toestand zoals wij die nu kennen gauw tot het verleden zal behoren.
Wat we nu meemaken is ongezien en als je het mij vraagt niet voor herhaling vatbaar.
Als ik wandel door de straten van mijn hometown Nieuwpoort dan wordt ik triest bij de aanblik van gesloten café's en restaurants.
Nee dat is niet omdat ik zelf een notoir caféganger ben? Ok toen ik jonger was kon je mij wel eens vinden aan de toog van één of ander tof café met een pintje of iets sterkers binnen handbereik.
Maar met de loop der jaren ben ik toch wel een heel stuk huiselijker geworden en geniet ik van de avond in mijn zetel in het gezelschap van mijn lieve vriendin en mijn schatjes van hondjes.
Maar zeg eens eerlijk.
Een straatbeeld zonder café's waar de muziek en het vrolijke gebabbel je tegemoet komt. Zonder restaurants waar je de mensen ziet eten en je al eens een indiscrete blik kan werpen op wat er in hun bord ligt. En ja ik mis het om 's avonds een wandeling te maken en dan te zien hoeveel mensen er in welk restaurant of café zit. 
Ik herinner me toen na de eerste lockdown de terrasjes hier op de markt weer open waren.
Die gezellige drukte.
Dat gebabbel en getater van de mensen die genoten van een drankje en wat hapjes.
En ik besefte, dit is de ziel van ons land.
Van het levenslustige en bourgondische België.
Land van Lamme-Goedzakken en bon-vivants, van schuimend bier in het glas en goedgevulde borden. 

Maar dan werd bovenstaande beeld weer de bittere realiteit.
Het aantal besmettingen ging te snel de hoogte in en er moest ingegrepen worden.
De horeca moest weer zijn deuren sluiten, en ook de kappers, schoonheidsspecialisten en andere zogenaamde contactberoepen.
Voor veel mensen viel elke vorm van perspectief weg.
Geen werk, geen baan, geen inkomen.
Bij deze denk ik terug aan de jonge kapster Allyson die de uitzichtloosheid niet meer aankon en een einde maakte aan haar jonge leven.  
Laat mij hierin duidelijk zijn. Als ik spreek over 'gebrek aan perspectief'' dan heb ik het niet over 'niet kunnen fuiven' of 'je vrienden een poos niet kunnen zien'. Maar dan heb ik het over 'zonder werk zitten', gratuit afgedankt worden, niks maar dan ook niks van inkomen hebben.
Terwijl de rekeningen maar blijven komen en je bang bent om je brievenbus te openen omwille van de aanmaningen en herinneringen tot betaling.
Heb je dat ooit al in de bus gehad?
Heb je ooit al zo'n aanmaning gelezen?
Met die dreigende toon erbij.
En je weet, ze kunnen dat doen want ze hebben daar de macht voor.
Loop je de muren op omdat je niet kan gaan fuiven of op café gaan. Zit je je af te vragen of je die dure reis naar één of ander vakantieresort op een tropisch eiland met wuivende palmen wel kan doorgaan.
Dan besef je maar half wat voor een gelukkig mens je bent als dat je grootste zorgen zijn.
Nee echt.
Van uw paretten maken omdat ge om middernacht niet meer op straat moogt komen, een mondmasker moet dragen of omdat ge niet moogt 'funshoppen' (voor mij de contradictio in terminis van het afgelopen jaar) of omdat ge alleen moet gaan winkelen.
Terwijl er mensen zijn die nu al bang zijn als de bel gaat omdat het wel eens de deurwaarder zou kunnen zijn.
Die hun dromen zien in duigen vallen en wiens leven compleet overhoop werd gehaald.
Ik hou mijn hart vast voor een golf van zelfmoorden en gezinsdrama's in de komende maanden, het komende jaar dus.

Als ik aan het voorbije jaar terugdenk dan denk ik aan de mensen die dit land hebben rechtgehouden.
Aan de mensen die echt de boel rechthielden toen ons land met een nooit eerder geziene crisis geconfronteerd werden.
Natuurlijk in de eerste plaats de mensen in de zorg.
Die mensen die werden bedacht met klappende handjes, witte spandoeken en huldebetuigingen.
Die mensen die eindelijk de erkenning kregen die ze verdienen.
Dacht ik.
Maar nu blijkt dat de politiek hen weer eens met een kluitje in het riet stuurde met een éénmalige premie WAAROP ZE DAN NOG EENS BELAST WORDEN!
(Jullie moesten beschaamd zijn heren en dames politici!)
Maar ook de mensen in de distributiesector, de supermarkten, de mensen die instaan voor de veiligheid en ervoor zorgen dat de regels gerespecteerd worden. En die van een nog altijd veel te grote schare domme botte egoïsten worden uitgescholden voor het vuil van de straat en zelfs met fysiek geweld werden geconfronteerd.
In sommige gevallen zelfs zwaar fysiek geweld!
Men had de mond vol over telewerken en ja ik vind dat mensen die kunnen telewerken dat dan ook moeten doen.
Maar je kan geen lopende band van een fabriek bedienen, geen winkelrekken aanvullen, hulpbehoevende bejaarden of zwaar zieken verzorgen, schoonmaken, pakjes bezorgen of winkels bevoorraden vanuit je 'kot'.
Veel van de jobs die ik hierboven opnoemde worden gedaan door laaggeschoolden.
Door mensen die niet het geluk hadden om te kunnen verder studeren.
Door mensen zonder ronkende titels, extra bonussen op hun loon, firmawagen of tankkaart.
Meer nog.
Veel van deze mensen werken met interim of dagcontracten,
Hun jobs mag je gerust slecht betaald noemen.
Waarom blijft men het normaal vinden dat men werklozen en langdurig zieken opjaagt en hen in slecht betaalde jobs dwingt die hun gezondheid en algemeen welzijn ondermijnen. Maar men tegelijk zedig zwijgt als CEO's en topmanagers hoge vergoedingen vragen en hoge bonussen binnenrijven zelfs als ze ontslagen worden. Meer nog: men blijft die stelling verdedigen dat men geen goede CEO's aantrekt als men hen geen buitensporige lonen betaalt.
Hoe arrogant kunt ge als mens eigenlijk nog zijn?
Ik hoopte dat men na alles wat er het afgelopen jaar is gebeurd men eindelijk zou gaan inzien hoe absurd dit soort situaties wel niet zijn.
Maar ik vrees dat dit ijdele hoop was.

Laten we zeggen zoals het is.
Deze pandemie heeft van ons geen andere mensen gemaakt.
We zijn niet empathisch geworden, we zijn niet anders gaan aankijken tegen het leven onze medemens en de maatschappij.
Ok, sommige mensen misschien wel. 
Maar niet de grote meerderheid... ?
Sorry maar nogal wat zaken die de afgelopen maanden in het nieuws kwamen hebben mijn kijk op de mensheid weinig goeds gedaan.
Nog altijd zijn consumentisme, oppervlakkigheid, hebzucht en ik-zucht de drijfveer voor veel te veel mensen.
Voor veel te veel mensen geldt nog altijd het credo 'ikke ikke ikke en de rest kan stikken'.
Ik kon en kan me nog altijd niet van de indruk ontdoen dat veel van die mensen die in hun handjes stonden te klappen voor de zorg dat eerder deden uit pure meeloperij.
Ik kan me nog altijd niet van de indruk ontdoen dat de meeste mensen gewoon kuddedieren zijn.
Met zijn allen een plaatje aanvragen voor 'De Warmste Week' of een bijdrage doen voor 'Rode Neuzendag'.
Maar dan toch maar elkaar verdringen voor die ene superkorting van Black-Friday of in de rij gaan staan voor zwaar afgeprijsde schoenen bij de uitverkoop van een failliete keten van schoenwinkels.

Maar goed.
Dit rotjaar zit erop.
En ik wens dat we snel terug kunnen samenkomen.
Dat grootouders weer hun kleinkind mogen knuffelen en jonge en oude vrienden elkaar weer kunnen omhelzen.
Ik wens voor elk van u die dit leest en wie deze blog deelt op zijn profielpagina niets meer of minder dan...

Een prachtig en liefdevol 2021!

Happy New-Year my dear friends!