Zuiders leven.

 

Dag lieve mensen.

Warm hé.
De weerman voorspelt temperaturen die wel eens vlotjes over de 35 graden zouden kunnen springen. Maar het zijn vooral de nachtelijke temperaturen die mij zorgen baren.
Kijk maar eens. Minimumtemperaturen van 25 graden. EN DAT HIER AAN ZEE!

Dit is iets wat mensen die in de grote steden wonen al langer kennen. Dat door de dichte bebouwing en het vele beton de hitte blijft hangen en de nachten heet en ondraaglijk maakt.
Maar ik woon zoals je weet aan de Belgische kust en daar hebben we gewoonlijk op tijd en stond een verkoelend briesje.
Nu niet dus.
25 graden, ’s nachts.
En dan moet je weten dat de minimumtemperaturen pas tegen de ochtend bereikt worden.
Ik moet er geen tekeningetje bij maken hé.

Iemand vertelde mij dat dergelijke temperaturen in pakweg Thailand heel normaal zijn en dat het openbare leven daar gewoon doorgaat.
Kan.
Maar hey! Drop een Thai op een grauwe herfstdag met middagtemperaturen van ongeveer 15 graden in ons land. Wat gebeurt er denk je? Jawel, die mens verrekt van de kou.
“Ja maar bij ons gaat het leven gewoon door bij 15 graden.”
Daar heeft die mens dus niks aan hé. Voor hem is het koud, en voor ons zijn temperaturen van meer dan 35 graden gewoon warm. Punt.

Viva La Siësta!
Ik prijs mij gelukkig dat ik deze week niet meer moet werken. Dat ik net voor deze periode een paar dagen verlof heb ingepland toen ik mijn verloven invulde.
Dat maakt dat ik kan doen wat het beste is tijdens een hittegolf als deze. Leven als een zuiderling.
Deze morgen stond ik vroeg op, nam een verkwikkende douche en nog voor het nuttigen van mijn eerste kopje koffie deed ik mijn lieve hondjes hun harnasjes om en ging ik op pad met een zak met waterfles en drinkbakje. En ik ging op pad, naar de bakkerij achter een brood.
Er waaide een licht briesje en de temperatuur was nog draaglijk, al werd het wel warm toen ik thuiskwam. Er stond een flinke wachtrij want de bakkerij waar ik naartoe ging was de enige die open was. En met mijn broodje keerde ik dan op mijn gemak terug naar huis. Zoveel mogelijk in de schaduw om mijn lieve hondjes en dan vooral hun pootjes te ontzien. Bij de kerk liep ik zelfs door het grasveld alleen al om die reden.

En dan kwam ik thuis. Ik zette de computer aan en volgde het nieuws. Ik vernam dat onder andere Ben Crabbé stopt het presenteren van zijn programma Blokken.
De ventilators draaien, ik heb een fles koel water bij mij en ik doe zo weinig mogelijk. Het is draaglijk en dat is wat telt. Straks ga ik een dutje doen, al dan niet met wat rustige muziek in mijn oortjes. En ik vaag mijn kloten aan de rest van de dag. Ja dat moet af en toe eens kunnen.

Dit is hoe ze het in het zuiden doen. Alles rustig aan tijdens de dag en ’s avonds wanneer het koeler wordt komen ze dan buiten. Flaneren door de straten, tapas eten, socializen.
En dan rond tien uur eten ze hun hoofdmaaltijd. Laat hé. Maar ja, in warm weer krijg je echt geen hap door de keel.
Ik denk dat dat gewoon de beste optie is op een warme dag als deze.
Maar troost je, er komen koelere dagen aan. Volgens de prognoses wordt het volgende week een stuk koeler. En ik ben er blij om.

Lieve mensen.
Hou het koel, hou het veilig en draag zorg voor elkaar.
Laat je je hoofd niet zot maken door die roeptoeters (Toet! Toet!! Toet!!!) op sociale media. Dit weer is niet normaal en als je je onbehaaglijk voelt bij deze warme, dan is dat zeer perfect te begrijpen. En niet iedereen heeft een zwembad binnen handbereik, of zelfs een tuin.
En voor deze die moeten werken op deze dag. Drink voldoende, doe het rustiger aan en onthoud dat je maar twee handen heb. En vooral, hou moed!

Bel eens met je ouders of andere oudere mensen die je kent en laat weten dat je er voor hen bent. Loop eens langs bij de buren en pols hoe het met ze gaat.
Dit haalt veel meer uit dan commentaar geven op sociale media en je laten vangen in de fuik der eeuwige verontwaardiging.
Of zet gewoon even alles uit behalve de ventilator en pak een goed boek.
Lezen is nooit tijdverspilling.