zondag 16 augustus 2020

Over zomerdrukte en winterse rust.


Dag lieve mensen.
De zomervakantie gaat zijn laatste twee weken in.
De verzengende hitte wordt verdreven door knallers van onweersbuien en het wordt alsmaar vroeger donker.
Moest ik nu veertien jaar zijn zou een gevoel van somberheid zich nu meester maken van mij.
Het idee dat de zomervakantie evenveel dagen telt als een gemiddelde kerst of paasvakantie was niet echt een vrolijke gedachte.
Na 15 augustus kon ik de geur van dat muffe klaslokaal al ruiken.
En als ze op TV met toeters en bellen 'het nieuwe TV-seizoen aankondigden' dan was het hek helemaal van de dam.
Ik wilde helemaal geen nieuw TV-seizoen. Ik wilde niet weten wie er nog zou leven na die heftige cliffhanger van Thuis of Familie.
Ik wilde zon, zomer, vrijheid. Uitslapen, bankhangen met MTV op maximum volume, fietsen en naar de mooie meisjes in bikini kijken op het strand nondedju!
Maar de realiteit haalde het van mijn mooie vakantiedromen en die mocht ik niet veel later gewoon opbergen en inruilen voor vroeg opstaan, huiswerk maken, en na schooltijd braafjes naar huis.
Maar dan haalde ik mijn diploma beroepsonderwijs en ruilde ik de schoolbanken in voor de werkvloer.
Werken in de horeca.
Dat was andere koek.
Want ik woonde en werkte aan zee.
En dat wilde zeggen dat ik aan het werk was terwijl anderen genoten van de zon, de zee en de mooie meisjes in bikini.
Terwijl dat ik in één of andere keuken mezelf te pletter zweette terwijl ik groenten aan het schikken, frieten aan het bakken of mosselen aan het kuisen was.

Maar ik maakte al snel kennis met heel andere aspecten van het leven.
Na het werk uitgaan een pintje drinken.
Om dan de volgende dag met kleine oogjes in de keuken te staan. Maar hey, 'wie kan uitgaan moet ook kunnen werken' was de ongeschreven regel voor zowel keukenpiet,'garçon', barman en 'plongeur' (afwasser).
Het heeft me geen kwaad gedaan.
Het heeft me gehard en gesterkt voor het leven.
Het was mijn kennismaking met het echte leven.
Nu ja, ik heb ook stages gevolgd en vakantiejobs gedaan, dat wel ja.
Maar dat was maar veertien dagen of één maand.
Echt werken, dag in dag uit.
Dat was wel iets anders.
Maar vooral het contrast met mijn leven daarvoor was wennen.
Druk en veel werk in de zomer.
Kalm in de winter.
Die lange saaie winter.
Die onderbroken werd door de eindejaarsperiode die ook behoorlijk druk kon zijn.
Ik heb de overgang naar het nieuwe millennium in de keuken doorgebracht, mezelf in het zweet werkende.
Maar er ook een mooie cent verdient.
En achteraf nog gaan feesten natuurlijk, dat dan weer wel.

Met het geld dat ik verdiende kocht ik mijn eerste auto en betaalde ik het voorschot voor de aankoop van mijn eigen appartementje waar ik nu nog altijd maandelijks voor afbetaal.
Ik heb in vier totaal van elkaar verschillende etablissementen gewerkt, met elk hun eigen identiteit en van elkaar verschillende werkcultuur.
Nu werk ik in een hersteloord annex vakantiecentrum in Nieuwpoort.
Ofschoon het werk dat ik er doe in feite niet veel verschilt van de horeca. Keuken en afwas en zo.
Is de bedrijfscultuur toch echt wel anders dan deze van een klassiek horeca etablissement.
Ja, het is de zorgsector en ondanks mijn collega's en ikzelf voornamelijk bezig zijn met het voorbereiden van de maaltijden en het bedienen van de maaltijden van de residenten en vakantiegangers. Worden we er elke dag aan herinnert dat we werken voor en met mensen die op één of andere manier zorg nodig hebben.
Omdat ze een speciaal dieet moeten volgen bijvoorbeeld.
Of omdat ze slecht te been zijn, slechthorend of slechtziend zijn.
Ja we moeten er helpen de mensen te bedienen of op zon en feestdagen met de wijn rondgaan.
Dan wordt je direct met deze mensen geconfronteerd.
En ja, dat is wel wennen ja.
Maar met de hulp van mijn collega's die me wegwijs maakten en nog steeds maken maakte ik al snel het werkritme en de geplogendheden tot de mijne.
Maar hey, ik ben 1 op de twee weekends thuis, een luxe met wat ik voordien vele jaren kende.
En af en toe een dag in de week thuis.
Zowel 's winters als zomers.
Op een mooie winterdag de fiets van stal halen om een tochtje te maken of (wat nu veel meer het geval is), met de hondjes een flinke wandeling maken.
Op mijn gemak een terrasje doen.
Een rustige luie zondag zoals het er vandaag ééntje was.
Met tussendoor een klank en lichtspel van moeder natuur.
Heerlijk toch.

Nee ik ontvang geen extra fooien of dat soort dingen die ik dan op mijn spaarrekening zette.
Maar ik heb er iets anders voor teruggekregen.
Meer regelmaat, meer tijd om door te brengen met mijn grote liefde.
Zalig toch.
Vooral het eerste jaar was dat toch wel even wennen.
Thuis in het weekend.
Een mooie zomerdag en ik zit gewoon thuis of op een terrasje.
Een feestdag als Pasen, Pinksteren of 21 juli en ik ben gewoon thuis.
Ik zag de auto's in mijn straat bumper aan bumper voorbijrijden, allemaal toeristen die willen genieten van zon, zee en strand, en dat zonder dat ik de stress voelde opkomen.
De stress van 'o jee dat wordt weer een lange zware dag met amper tijd om iets deftigs te eten en 's avonds doodmoe thuiskomen terwijl mijn lieve schat al in bed ligt'
Dat was ineens voorbij.
Ja, dat was wel raar.
Maar gaf me een goed gevoel.
Gewoon die auto's zien staan en toch opgelucht kunnen ademhalen.

De vakantie loopt op zijn laatste benen.
Nog even en de schoolbel gaat weer.
De dagelijkse routine zal het overnemen van het zomerse 'vrijheid-blijheid' gevoel.
Al heeft die overgang nog maar weinig invloed op mijn doen en laten.
Het is iets dat ik maar moeilijk aan mij voorbij kan laten gaan.
Vooral het contrast met de drukte in de zomer en het veel minder drukke eens het september is.
En als ik eerlijk mag zijn.
Ik ben opgelucht als het minder druk is.
Als er minder verkeer is, en de wachtrijen aan de kassa in de winkels stukken korter zijn.
Als je het strand weer voor je alleen hebt en vooral.
Als er terug honden op het strand mogen.
En ik mijn kleine rakkertjes kan laten spelen, dollen en ravotten op een groot strand dat ze voor zich alleen hebben.
Terwijl de golven zingen op de achtergrond.
En de zilte zeelucht mijn neus prikkelt.
Maar toch... Houdt ik dat heerlijke zomergevoel met plezier nog heel even vast.
Nu het nog kan.



dinsdag 11 augustus 2020

Bloggen in tijden van corona (deel 33)... En hitte!

 


Wat is het toch warm hé lieve mensen.
Ik heb graag de zomer.
Het is met stip mijn favoriete seizoen.
Ofschoon alle seizoenen hun charme hebben.
Ik hou van lange herfstwandelingen en lach me een breuk als mijn hondjes door de gevallen bladeren racen.
Ik hou van koude winterdagen met rijm op de daken en - als dat eens wat meer zou kunnen - het kraken van verse sneeuw onder mijn voeten.
Ik fleur op als de bomen beginnen te botten en de eerste lentebloemen hun kopje laten zien.
Maar de zomer.
Zon, lopen in je ontbloot bovenlijf, zwemmen in zee of in een openluchtzwembad.
IJsjes, een fris pintje op een terras.
Zalig.
Zolang de temperatuur maar onder de dertig graden blijft tenminste.
Want eerlijk.
De temperaturen die we de afgelopen dagen hebben gehad, zijn echt wel te veel van het goede.
Ik weet dat er van die 'die-hard' zonnekloppers zijn die gek zijn van dit weer en die vinden dat we niet zo moeten zagen en dat we blij mogen zijn dat het niet regent en blablabla.
Maar ze mogen het hebben van mij echt waar.

Zeg nu zelf.
Gezond kan je dat toch niet noemen hé, die warmte.
Het maakt mensen kregelig en doet de gemoederen ophitsen.
Zeker nu je op veel plaatsen je mondmasker moet dragen.
Ik juich dat toe, want dat smerige virus is verdorie terug aan een opmars bezig hé!
Maar eerlijk.
Je zweet je te pletter in dat ding met deze temperaturen.
Eigenlijk zweet je je sowieso te pletter met dit weer.
En ben ik blij dat ik de temperaturen in mijn appartement nog draaglijk kan houden bij dit zweetweer.
En ook blij dat ik niet in een grootstad woon waar het vele steen en beton de hitte vasthoudt en er amper bomen zijn die voor schaduw en verkoeling zorgen.
Ik kan begrijpen dat mensen die in de verschroeiende hitte van een grootstad wonen verkoeling willen zoeken aan zee of bij een zwemvijver.
Dat dit moet gepaard gaan met geweld, knokpartijen of het lastigvallen van meisjes of vrouwen daar heb ik dan heel wat minder begrip voor.
Nultolerantie voor elke vorm van wangedrag, van wie het ook komt!
Meer heb ik over wat er afgelopen weekend op onze stranden gebeurde niet te zeggen.
Meer hoeft er ook niet gezegd te worden.

Maar ik vind het wel jammer dat minderbedeelde mensen uit de grootsteden het slachtoffer worden van de wandaden van dat stel raddraaiers. Maar ook van de beslissing om geen dagjesmensen meer toe te laten aan de Belgische kust.
Een uitstapje met de trein naar zee is vaak het enige wat minderbedeelden zich kunnen veroorloven.
En consumeren bij de lokale horeca zit er helaas niet in.
Oooeeew!!! 
Dat kan niet zijn hé.
Wel naar de kust willen komen, maar geen geld willen spenderen op een terras of op een hippe beach-bar waar je het dubbele betaalt voor een pint bier of een pannenkoek met suiker dan in het binnenland.
Maar geef het gewoon toe.
Uit eten of iets drinken op café of op een terras.
Dat kost gewoon veel geld.
En nog veel meer hier aan zee.
Niet iedereen kan dat.
Of heeft dat ervoor over.
Ik heb meer en meer de indruk dat alles in onze samenleving gericht is op tweeverdieners uit de middenklasse met niet meer dan twee kinderen.
Alsook dat alles gericht is op 'consumeren'.
Elke dag opnieuw worden we aangezet om te consumeren.
De media met al hun reclame en advertenties die ons constant worden opgedrongen geven daarbij de toon aan.
Wat maakt dat de TV als ik alleen thuis ben amper nog speelt en als mijn vriendin er is dan staat die meestal op Njam-TV.
Ook dat is een zender die steevast aanzet tot consumeren en tot het doen van impulsaankopen.
Maar meestal ben ik op mijn computer bezig - zoals nu - en dan laat ik dat allemaal aan mij voorbijgaan.
Misschien ben ik nu een behoorlijk vooringenomen.
Maar zo voel ik het toch aan.


Weet je wat me nu ook duidelijk wordt?
Dat de nood aan schaduw, groen en bossen toch echt wel groot is.
Er moeten gewoon meer bomen worden geplant!
Zowel in de stad als daarbuiten.
Meer bomen = meer schaduw.
Meer bomen = meer afkoeling.

Bomen en natuur in het algemeen brengen rust.
Gemoedsrust.
Daarom loop ik graag langs het weggetje tussen het groen dat naar de kinderboerderij hier in Nieuwpoort loopt;
Daar voel ik me rustig.
Vergeet ik even mijn zorgen.
Laat ons ophouden met alles vol beton te storten.
Laten we ophouden met de laatste stukken bos te rooien voor alweer de uitbreiding van een nieuw industriegebied of nog een nieuwe villawijk of appartementsgebouw.
Laten we we zorgen voor meer plekken waar mensen zich gewoon kunnen ontspannen zonder dat ze daarvoor geld moeten gaan uitgeven.
Laten we zowel stad als platteland leefbaar houden voor iedereen.
Meer groen nu!!!! 






maandag 27 juli 2020

Bloggen in tijden van corona deel 32: Over rechten en PLICHTEN!



Dag lieve mensen.
Even tussendoor deze kleine mededeling.
Wat ik nu heb gepubliceerd had ik gedeeltelijk gisteren al neergeschreven.
Een ander deel vandaag.
Wat de datums zullen verduidelijken..

Zondag 26 juli 2020
Het ziet er niet goed uit hé.
Dat smerig virus rukt weer op.
Extra veiligheidsraad.
Nieuwe maatregelen.
Verscherpte maatregelen.
Hier in Nieuwpoort moeten we vanaf maandag 27 juli verplicht mondmaskers dragen over het hele grondgebied.
Niet alleen in de supermarkt of bij de bakker of op andere plaatsen waar je binnen zit.
Of in drukke winkelstraten.
Maar... OVERAL!

Ik ga heel eerlijk zijn.
Ik ga nu echt heel eerlijk zijn.
Ik had het daar even moeilijk mee.
Ja, ik heb er veel moeite mee gehad om dat te kunnen plaatsen.
Want weet je lieve mensen.
Ik ben iemand die graag gaat wandelen.
De dagelijkse wandeling met mijn twee lieve hondjes is voor mij echt wel iets waar ik naar uitkijk.
Het is een moment van bezinning en overdenking, vooral dan als ik langs het smalle strookje groen naar de kinderboerderij loop.
En ik hou ervan om dan de heerlijke geuren van de natuur op te snuiven.
De bladeren op de grond in de herfst. De heerlijke geur die je ruikt als het pas geregend heeft.
De vrieslucht opsnuiven op een koude wintermorgen.
Het idee van dat niet of maar half te kunnen ruiken omdat je overal met zo'n lap textiel op je snuit moet rondlopen.. Dat heeft echt iets in mij getriggerd.
Ik heb gehuild en gevloekt.
Ik was boos.
Niet op de virologen en wetenschappers die dit soort dingen aanbevelen. Niet op het stadsbestuur van Nieuwpoort dat deze beslissing nam met het oog op de volksgezondheid.
Maar eigenlijk op de hele wereld.
En vooral op de mensen die maar bleven en nog steeds blijven doen alsof er niets aan de hand is.
Dat 'het leven is een groot feest' volk.
Op diegenen die vinden dat de economie boven alles gaat en die ons bang maken voor massaal jobverlies en een mogelijke economische recessie.
En die vinden dat sectoren als de reissector moeten blijven draaien, wetende dat op reis gaan het risico op het verspreiden van het virus vergroot.
Eens een jaartje NIET op vakantie gaan.
Eens thuis blijven.
Eens geen festivals of grote feesten met veel mensen.
Is dat nu zo'n ramp?
Komaan!
Zijn we zo ver afgezonken dat we in onze vrije tijd constant moeten geëntertaind worden?
Overal mondmaskers moeten dragen, zelfs op rustige plekken.
Een nieuwe lockdown die om de hoek ligt te lonken.
En dat allemaal omdat sommige mensen het niet erg vinden om al feestend en schransend ten onder te gaan.

Maar vanmiddag ben ik dus gaan wandelen met mondmasker.
Ofschoon het nog niet verplicht is.
Gewoon om eraan te wennen.
Even had ik de neiging om het weer af te doen, omdat ik mensen zag lopen zonder dat masker.
Het voelde zo lullig aan.
Ken je dat gevoel.
Zelfde gevoel als wanneer je je aan de maximumsnelheid houdt en de ene na de andere onverlaat vlamt je voorbij met een air van 'ga is uit de weg trage slak'.
Maar toen begon het te dagen.
Hierin zit net het risico.
Als mensen verzaken aan het dragen van het mondmasker vanuit het idee van 'als anderen het niet doen, waarom zou ik het dan doen'?
Dan verandert er natuurlijk nooit niets.
Als iedereen zo gaat redeneren.
Dan heeft aanbevelen om een mondmasker te dragen echt geen zin.
En dat is gewoon zo.
En.
Een mondmasker heeft geen enkel nut als je het constant aan en uittrekt.
In die zin begrijp ik de de beslissing van de burgemeesters van Nieuwpoort, Koksijde en De Panne die samen de Politiezone Westkust omvatten veel en veel beter.
En eigenlijk is dat een heel spijtige vaststelling.

Als mensen met kennis van zaken iets aanbevelen!
Dan heeft dat een reden.
Dat is iets waarvan je toch zou mogen verwachten dat elke rationele mens daarvan uit gaat.
Maar blijkbaar zijn rationele mensen zeer dun bezaait.
Mensen blijven uitvluchten zoeken om niet te moeten doen wat ze eigenlijk zouden moeten doen.
-"Ja maar dat masker spant op mijn gezicht (of die rekkers aan mijn oren)."
-"Ik kan daar niet door ademen."
-"Mijn bril dampt aan."
Been there done that lieve mensen.
God weet dat ik al keihard heb gevloekt op die spannende, zuurstof afsnijdende en aandampende mondmaskers.
We moeten dat soort dingen niet verbloemen.
Maar eigenlijk toch maar liever dat dan ziek worden of iemand besmetten.
Die dan doodgaat.
Ik wil dat niet op mijn geweten hebben.
En zeker niet bij mijn eigen ouders.
Of andere mensen die mij nauw aan het hart liggen.
Daarom heb ik altijd een mondmasker aangedaan als ik naar de supermarkt of andere winkel moest.
En nu zeker, nu het verplicht is.
Geen uitvluchten.
Ik doe ik gewoon mijn PLICHT en zet ik dat masker op.
Het moet.
Punt.

Ik wou dat meer mensen zou zouden denken.
In plaats van zich te verschuilen achter allerlei excuses.
Of oh gruwel, afkomen met links naar pagina's of website's waar ze met de dolste 'samenzweringstheorieën afkomen.
Waarin men zonder blikken of blozen stelt dat mondmaskers en social distancing deel zouden uitmaken van een groot en duivels plan dat tot doel heeft om ons te onderwerpen, onze wil te breken en tot slaven te maken.
Met een verplicht vaccin waarin nanochips zitten waarmee zelfs onze gedachten te traceren zijn als klapstuk.
Wat onzin is.
Gevaarlijke onzin zelfs!
Ik ga er dan ook niet veel woorden aan verspillen aan dat idiote gedoe;
Maar mijn punt is.
Ik wou dat mensen wat meer plichtbewustzijn hadden.
Dat meer mensen zouden beseffen dat het leven niet draait om hen of om hun opgeblazen ego.
Nee.
Dat is niet.
Het leven draait niet 'om jou'.
Het gaat niet 'over jou'
Het gaat over DE ANDER!
Als je een mondmasker draagt doe je dat om de ander te beschermen.
Om de ander niet te besmetten.

Maandag 27 juli 2020
We zijn een dag verder.
Vanmorgen gaan werken tot 16 uur.
Daarna gaan wandelen met de hondjes.
Met mondmasker.
Het went.
Alsmaar meer.
Iedereen droeg er één die er één moest dragen.
Niet de fietsers of automobilisten, niet de mensen die op een stoel op een terrasje zaten.
Wel de voetgangers.
Het is raar.
Op het surrealistische af.
Mensen die hun auto voltanken, die de supermarkt uitlopen, die op de tram zitten, die met elkaar praten, die menukaarten lezen bij het restaurant of de taverne.
Ze hebben allemaal zo'n doek op hun gezicht.
Wie nu niet beseft dat het ernst is, die zal het nooit beseffen.

En het maakt duidelijk dat je een om zich heen grijpende pandemie niet stopt met aanbevelingen.
Maar alleen met verplichten en verbieden, en er streng op toezien.
Net omdat mensen doen wat ze doen.
Proberen om er onderuit te komen.
Dat is overal zo.
Daarom dat ze in Aziatische landen zo streng zijn.
In Singapore moet ge geen papiertje of sigarettenpeuk op de grond gooien, de boete die je krijgt kost je een klein maandloon.
Dan denk je wel twee keer na.
Ja, echt wel.
Als je mensen duidelijk maakt en zegt van 'tot hier en niet verder'.
En dat consequent handhaaft.
Dan weten ze het wel.
Erg maar het is zo.
Denkende aan wat ik recent gelezen heb - zowel in boeken als online - over de menselijke psyche en hoe onze hersenen werken, weet ik.. Dit is nu éénmaal hoe wij zijn.
Mensen denken dat ze een 'vrije wil' hebben.
Maar dat is niet.
Alles wat we doen, wat we denken en wat we beslissen is gedetermineerd.
Wat eigenlijk gewoon wil zeggen dat veel van onze beslissingen die we nemen beïnvloed worden door ons karakter, en dan vooral de karaktereigenschappen die we van onze (voor)ouders meekregen en van prikkels die we van buitenaf kregen. En ook door interactie met andere mensen, en dit van jongsaf aan.
Wil dat zeggen dat mensen niet kunnen veranderen, of zich aanpassen?
Nee, integendeel.
Tuurlijk veranderen we.
Tuurlijk passen we ons aan.
Toen Charles Darwin sprak van 'The Survival Of The Fittest' dan bedoelde hij in tegenstelling tot wat veel mensen denken niet 'het overleven van de sterkste', maar dat wie het best in staat is om zich aan veranderende omstandigheden aan te passen meer overlevingskansen heeft.

Wat wil ik hiermee nu zeggen?
Vastroesten in je eigen gewoonten, of vasthouden aan zaken uit het verleden 'omdat het nu éénmaal zo hoort'. Dat helpt ons geen stap verder.
Leren omgaan met veranderingen des te meer.
Het is nu negen jaar geleden dat roken verboden werd op café.
Ja. Mensen hebben gevloekt.
Riepen en brulden: 'waar moeit de overheid zich mee'?
Antwoord: met onze volksgezondheid natuurlijk!
Sigarettenrook is ongezond en wat ongezond is moet je niet binnenshuis staan uitblazen.
Je dwingt anderen niet om je ongezonde sigarettendampen in te ademen omdat jij niet zonder je regelmatige shotje nicotine kan.
Nogmaals: het leven draait niet om jou. Het gaat om de ander!
En in een complexe samenleving als de onze is er weinig keuze om op dat vlak geen compromissen te maken en dit met strenge wetten af te dwingen.
Ja er waren nog café's waar cafébazen een oogje dichtknepen als klanten een sigaretje rookten.
Of die de deuren sloten - dan was dit zogezegd een privéfeest - waarna klanten alsnog hun 'safke' konden opsteken.
Ik heb zo'n tafereel verwerkt in de eerste episode van één van mijn (vind ik toch, weet niet wat u ervan vindt) mooiste verhalen. Namelijk: Toen... Die ene zomer.

Maar die tijd is voorbij.
En de tijd waarin mijn verhaal zich afspeelde - de jaren negentig - ook.
God wat is de wereld in ongeveer 25 jaar geleden toch hard veranderd.
En wat kunnen we anders doen dan ons aanpassen aan die veranderingen.
De realiteit onder ogen zien, hoe onprettig die ook is.
De realiteit is dat we onder het mom van 'individuele vrijheid' veel te laks zijn omgegaan met zaken als plichtsbesef, burgerzin en discipline.
Dat zie je niet alleen met de kwestie over het al dan niet dragen van mondmaskers.
Maar ook in heel veel andere zaken.
Kijk eens rond je.
Overal zie je afval rondslingeren.
Overal.
Zelfs mondmaskers laat men achteloos rondslingeren, zonder even te denken aan het feit dat er mensen zijn die dit moeten opruimen en die hiermee het risico lopen om corona op te lopen.
Wanneer men mensen tot de orde roept worden ze agressief.
Wat stewards en stadswachten niet allemaal te horen krijgen omdat ze mensen terechtwijzen.
Zelfs fysieke agressie wordt niet geschuwd.
Een veiligheidsagent werd zwaargewond na duw van agressieve man op de parking van de Carrefour in Koksijde.
Een onverlaat scheldt stadswachten en een politieagent uit in Roeselare, en kreeg de klappen die hij verdiende.
Ja, ik weet dat het deontologisch fout is als een politieagent agressief reageert. Maar hey, ik heb het filmpje gezien en ik vond die 'skater' echt wel een agressieve druiloor hoor.
Wat een pedant huftertje is me dat zeg.
Eén en al EGO!

Dat lijkt me het probleem van deze tijd.
De mensen zijn alleen nog bezig met hun ego.
Dat ze zodanig opblazen dat het een eigen leven gaat leiden.
Alles moet rond hen en rond hun eigen persoontje draaien.
Iedereen moet zien hoe 'hip', 'cool', 'slim' en 'mooi' ze wel zijn.
En overal droppen ze hun mening.
Vaak totaal ongehinderd door enige kennis van zaken.
Ge moet dezer dagen maar eens kijken op de krantenfora.
Iedereen is viroloog... Iedereen!

Ik wil maar zeggen.
Een klein beetje meer nederigheid graag.
Dat hebben we echt wel nodig
Nederigheid!
Dat is niet hetzelfde als 'slaafsheid' of 'onderdanigheid'.
Echt niet.
En moet je zeker niet verwarren met die 'valse bescheidenheid' waar wij Vlamingen toch zo goed in zijn.
Nederigheid is gewoon... Ja.
Wat is het?
Het is je geduldig je beurt afwachten bij de bakker of beenhouwer.
Geduldig: niet constant op je horloge kijkend omdat je even gehaast bent.
Het is de deur voor iemand open laten. Rechtstaan voor een dame of een oudere persoon op de tram of bus.
Het is je aan de snelheidslimiet houden of gewoon rustig achter die trage bestuurder blijven rijden in plaats van krampachtig proberen te inhalen en dan constant zitten te vloeken omdat het nu even niet veilig is.
Het is geduld hebben als de ober even geen tijd heeft om je bestelling op te nemen en dat ongeduldige knippen met je vingers (zeer onbeleefd, een ober is GEEN hond) achterwege te laten.
Het is vooral 'je in de plaats stellen van de ander'.
Dat is denken: 'ach, het is misschien net heel druk op dit moment en de ober heeft nu even geen tijd', of beseffen dat het verkeer echt geen plaats is om gehaast te zijn.
Misschien nog het meest van al dat rechten en plichten nu eenmaal samen horen net zoals vanille-ijs en chocolade in een dame-blanche. Hmmmm dame blanche!
Dat soort dingen.
Daar zijn we echt heel hard aan toe.
En misschien is dit stuk nog het meest van al een noot voor mezelf.












vrijdag 10 juli 2020

Uitgelezen: Hoe word ik Einstein of Da-Vinci.






Dag lieve mensen.
Lezen jullie vaak?
Ik eigenlijk te weinig.
Het is te zeggen, ik heb momenten dat ik met veel enthousiasme aan een boek begin, maar dan blijf ik halverwege steken omdat ik veel te veel met Facebook of mijn blog bezig ben.
Vooral veel te veel met Facebook, ja echt wel.
Ik geef dat met rode kaken toe.
Dat ik mij veel te vaak laat vangen aan het vaak onzinnig geleuter op dat medium.
Nu het is niet altijd onzinnig geleuter.
Soms kom ik terecht in discussies waarvan ik denk: "Hey, hier steek ik best wel wat van op."
Of ik open een link naar een artikel dat mij dan weer heel interessant lijkt, en het vaak ook gewoon is.
Maar het blijft vaak geleuter.
En vooral tijdverlies.
Dan ga ik weer volharden en lees ik weer verder in het boek dat ik begonnen ben.
Ik lees niet alleen boeken omdat ik graag lees, waarover ik het al in een vorig artikel had.
Maar ook omdat ik dat belangrijk vind.
Lezen is gewoon goed voor je brein.
Punt!
En als je er dan nog wat uit leert, uit hetgeen je leest.
Dan is dat dubbele winst.
Ik lees dan ook hoofdzakelijk non-fictie.
En de laatste tijd vooral boeken die over wetenschap gaan.
Omdat de wetenschap zoveel onthult over zowat elk facet van het leven.
En het boek dat ik nu wil bespreken geeft op zeer heldere wijze de stand van zaken in de wetenschappen zo tussen 2015 en 2018.

Hoe word ik Einstein of Da-Vinci (een inzicht in de wetenschappen van vandaag voor de Homo-Universalis van morgen).
Dit boek is geschreven door een heel team van deskundigen verbonden aan de K.U. Leuven en geeft infeite een stand van zaken van de wetenschappen en de kennis die we hebben over universum, Aarde, mens en technologie zoals we die in de loop der eeuwen hebben opgebouwd.
Maar er wordt ook uitgelegd hoe wetenschappers te werk gaan, welke ontwikkelingen de wetenschappen zelf doormaakten en vooral hoe dat nu zit met 'het westerse denken over kennis'.
Hoe hebben wetenschappers tegen de wereld, de mens en vooral tegen de problemen en uitdagingen waar de mensheid voor staat aangekeken en kijken ze er nog steeds naar?
Hoe benaderen wetenschappers problemen zoals ongelijkheid, armoede, 'global warming', de verwoesting van onze ecosystemen, de ontwikkelingen in de geneeskunde en dan vooral de gentechnologie (DNA en zo).
Welke oplossingen heeft de wetenschap nog voor ons in petto en welke revolutionaire ontwikkeling staan er ons nog te wachten.

Dit alles wordt op zeer heldere wijze uitgelegd.
En dat het razend interessant is mag blijken uit het feit dat ik dit boek momenteel voor de tweede maal aan het lezen ben.
En er zijn dingen die ik toen niet snapte en die ik na het tweede maal lezen toch veel beter begrijp.
Want ofschoon alles helder wordt uitgelegd moet een mens als ikzelf toch wel geestelijk bij de pinken zijn om alles dat er uit de doeken wordt gedaan in die grijze massa van me te laten doordringen.
Maar dat vind ik niet erg.
Want een beetje geestelijke inspanning en goede portie concentratie is net goed voor me.
En het feit dat men dingen heel uitgebreid uit de doeken doet eigenlijk ook.
Het herinnert me eraan dat je dingen niet in artikeltjes van tien lijnen of een Youtube video van tien minuten kan uitleggen.
Goed onderbouwde wetenschappelijk uitleg tot je nemen vraagt inspanning, zo simpel is het.
Maar de beloning is volgens mij des te groter.
Inzicht.
Inzicht in de wereld om je heen.
Inzicht in hoe het nu echt zit met dingen als DNA, gentechnologie, 'global warming' en 'global challenge', de ontwikkeling van het 'westerse denken', de 'big bang', 'het Higgs-deeltje', eukaryoten en prokaryoten, het verschil tussen een virus en een bacterie, etc.

We hebben zoveel te danken aan wetenschappers, en dit elke dag weer opnieuw.
Hun inzicht redt levens, elke keer opnieuw.
En het is omdat de wetenschap zo ver staat dat ik blij ben dat ik in deze tijd leef en niet ergens in de duistere middeleeuwen toen men nog aderlatingen uitvoerde of men amputeerde zonder verdoving.
En ja, ik wordt liever genezen door een universitair geschoolde dokter dan door één of andere medicijnman of natuurgenezer.
Als ik 's avonds naar de sterren kijk en ik weet dat er rond elke ster meerdere planeten draaien net zoals onze Moeder Aarde rond de zon draait samen met de andere gekende planeten. 
En dan weet ik dat het heelal almaar verder uitdijt.
En dan weet ik dat er naast kleine sterretjes en af en toe een zichtbare planeet Mars of Venus nog heel wat andere interessante zaken te zien zijn. Zoals zwarte gaten, sterrennevels, witte dwergen en rode reuzen.
Als ik een regenwolk zie overdrijven dan weet ik dat die vol zit met kleine waterdruppeltjes.
Water van de zee dat verdampte en zich hoog in de lucht verzamelde en door temperatuurverschillen regendruppels worden die mij doen schuilen als ik op dat moment buiten ben.






En ja, op zo'n regenachtige momenten zit ik nog het liefste binnen met een goed boek binnen handbereik.
En schijnt de zon? Dan kies ik voor mijn terras, met een goed muziekje erbij.
Of gewoon het gefluit van de vogeltjes als achtergrondgeluid.
En het gezelschap van deze twee dames erbij maakt het dan compleet.




Bon, nu ga ik eens zien wat voor interessants er in het volgende hoofdstuk staat
Liefs.
Miguel.

woensdag 8 juli 2020

Wat een week: Betweters.


Dag lieve mensen.
Het stond in de gazetten en het doet de ronde op sociale media.
De Braziliaanse president Jair Bolsonaro testte positief op corona.
Die meneer die net zoals zijn Amerikaanse ambtgenoot Donald Trump van de daken schreeuwde dat corona helemaal zo erg niet is. 
Die meneer die het niet nodig vond om vrijheidsbeperkende maatregelen te nemen ten behoeve van de volksgezondheid, want dat zou de economie toch alleen maar schaden meneer.
Die meneer dus.
Testte positief op de ziekte die vele van zijn landgenoten het leven kostte.
-Wel, dan denk ik net goed!
Niet dat ik zo'n inert slechte mens ben die anderen ziekte of dood toewens.
Maar ik laat mezelf regelmatig betrappen op wat ze in 'de taal van Goethe' schadenfreude noemen.
Oftewel het zich verkneukelen als iemand eens een koekje van eigen deeg krijgt.

Om maar te zeggen dat ik het gehad heb met lieden die het nodig vinden om minachtend te doen over wat corona is, wat het aanricht en vooral over de maatregelen die men genomen heeft of nog altijd neemt.
En wanneer ze de overheid, de virologen en andere wetenschappers gaan beschuldigen van een complot te beramen tegen de bevolking met de bedoeling om een tiranniek regime te willen installeren op basis van social distance en verplichte vaccinering (waar echt niets mis mee is, integendeel) dan gaat mijn bloeddruk helemaal de hoogte in.
Niet zelden zijn deze mensen vaak ook 'klimaatontkenners'. Of geloven ze de meest tenenkrullende complottheorieën die je maar kan vinden op het internet.
Ze plaatsen wetenschappers in een verdomhoekje en schilderen hen af als 'knechten in dienst van de elite', waarmee ze beweren dat wetenschappers ofwel omgekocht zijn, ofwel het helemaal niet goed voor met ons hebben.
Hun antivaxx hysterie is daar een zeer fraai voorbeeld van.
Met vervalste statistieken en op losse schroeven staande beweringen maken ze jonge ouders bang voor de broodnodige en terecht bij wet verplichte vaccins die elk kind moet krijgen vanaf de geboorte en waarvoor je sinds mensenheugenis terecht kan bij Kind en gezin.

Welnu.
Ik noem deze mensen betweters.
En ik neem er geen woord van terug.
Ze doen me gewoon denken aan die arrogante types die samen met je aan tafel zitten en die altijd het hoge woord moeten voeren.
Ken je die types?
Ze kennen alles, ze weten alles en ze kunnen alles.
Maar dan vooral MET HET MONDJE!
En als ze dan beginnen over iets waarover jij net heel goed op de hoogte bent en je verbetert ze.
Of zelfs dat niet.
Je vult ze gewoon aan.
Dan worden ze kwaad.
Vooral als ze al een slok op hebben.
Dan is het van: "Maar wat weet gij daar nu van?"
En je voelt al meteen dat het gewoon geen zin heeft om de discussie aan te gaan.
Want vaak zijn zo'n gasten zo zeker van hun stuk dat het gewoon belachelijk wordt.
Internet bulkt van dat soort sukkels.
Want ze hebben 'hun research' gedaan en nu zijn ze wakker.
Wat er eigenlijk op neer komt dat ze op een regenachtige zondagmiddag een hele serie filmpjes hebben bekeken op Youtube over kinderen die na het toedienen van vaccinaties autistisch werden, over ritueel kindermisbruik en over de NWO.
Aangevuld met artikelen uit regelrechte baggersite's als 'nine for news', 'infowars' en andere onzin.
En wij simpele zielen die dat allemaal maar 'zo-zo' vinden, wij zijn schapen.
Wij zijn gebrainwashed door de 'mainstream-media' en we worden in slaap gewiegd door de politiek en vooral door de 'politiek correcte elite'.

Tijdens de voorbije lockdown hebben dit soort nutters blijkbaar tijd genoeg gehad om veel van die Youtube filmpjes te consumeren, wat maakt dat ze nu nog zekerder zijn van hun stuk.
Trump is hun held. De Europese Unie, de WHO, de VN, Bill Gates en George Soros daarentegen zijn de vijand.
Het vleesgeworden kwade dat erop uit is om onze vrijheid in te perken en door middel van verplichte vaccinaties en 5G ons volledig traceerbaar en controleerbaar wil maken en ons transformeren tot gewillige slaven in dienst van de NWO (Nieuwe Wereld Orde).
Als we dan nog leven tenminste, want volgens diezelfde internethelden zou er ook nog een plan zijn om de wereldbevolking te decimeren.
En voor wie zich afvraagt: "Miguel waar maak jij je nu toch eigenlijk druk over? Je gaat die mensen toch niet van standpunt kunnen veranderen hoor, die zijn veel te zeker van zichzelf en van hun ideeën."
Wel, voor mij is het simpel.
Die mensen hun ideeën zijn GEVAARLIJK!!!
Net zoals dat gedoe van Trump met dat bleekmiddel gewoon ronduit gevaarlijk was.
En een president onwaardig om als staatshoofd dat soort dingen uit te kramen.
Dat terwijl een staatshoofd door veel mensen nog altijd gezien wordt als iemand op wiens woorden je zou moeten kunnen vertrouwen.
Als je als staatshoofd de woorden van wetenschappers en deskundigen openlijk in twijfel trekt dan ben je gewoon gevaarlijk!
Als je als staatshoofd het gezag van organisaties als de WHO gaat ondermijnen zoals Trump dat nu doet dan ben je gewoon gevaarlijk!
Niets meer en niets minder.
En dat geldt ook voor die idioot van een Bolsonaro.
En eigenlijk voor alle populisten en demagogen die nu vooraan op het toneel komen.
Die populisten teren gewoon op zowel de angst als de onderbuikgevoelens van veel mensen.
Ze jagen hun aanhangers angst en haat aan voor organisaties die net heel ernstig bezig zijn met de problemen en uitdagingen waar de mensheid vandaag voor staat.
Ze trekken de kaart van isolationisme terwijl we nu meer dan ooit nood hebben aan samenwerking.
Ze hebben het over vrijheid. Vrijheid als 'kunnen doen en laten wat jij wil zonder je aan anderen te verantwoorden'.
En beweren dat die vrijheid het fundament is van onze westerse beschaving.
Welnu: dat is niet!
Dat is volgens mij net de grootste dwaling die momenteel voor waarheid wordt genomen.
De dwaling in veel mensen hun hoofd is dat ze nog altijd denken dat ongebreidelde vrijheid (bekomen door het streven naar een 'slanke staat' en 'weinig overheidsingrijpen') de basis is van het succes van de westerse wereld.
De echte basis van dat succes is echter RATIONALITEIT!
Het vermogen om RATIONEEL te denken en de realiteit als maatstaf te nemen. Dat is wat onze maatschappij echt succesvol heeft gemaakt.
We hebben het gezag van bisschoppen en pastoors ingeruild voor dat van dokters, ingenieurs, wiskundigen, fysici, economen, ecologen, biologen, etc, etc, etc.
En nee, wij gaan hun gezag niet inruilen voor dat van demagogen, volksopjutters en tweedrachtzaaiers.
We hebben één keer die fout gemaakt, zo ergens begin jaren dertig van de vorige eeuw.
Laat ons niet nogmaals in die val trappen AUB?

Nog iets wat deze demagogen en hun aanhang kenmerkt.
Ze doen de mensen geloven dat alle schuld ligt bij factoren die ver buiten henzelf liggen.
De politiek, de overheid (die als een taksen binnenrijvende dwingeland wordt afgeschilderd), de EU of VN. De politieke correctheid, 'links' (een begrip dat in hun leefwereld zeer veelomvattend is), enzovoort.
Ze draaien de mensen een rad voor ogen door alle raadgevingen en aanmatigingen omtrent eigen verantwoordelijkheid te minimaliseren of zelfs te ontkennen.
Wat is het leven simpel als niets je eigen schuld is en maatregelen genomen voor je eigen bestwil alleen maar vrijheidsbeperkende pesterijen zijn nietwaar?
Zo is er bijvoorbeeld Jeff Hoeybergs de misogyne esthetische chirurg uit Maaseik die op social media de mensen opjut tegen de coronamaatregelen en dit op basis van compleet onzinnige beweringen en verdraaide statistieken en dubieuze artikelen waarvan hij beweerd dat deze van 'echte wetenschappers' komen.
Meneer is slechts 'esthetisch chirurg' maar hoog van de toren blazend - zoals we dat van hem kennen - beweert hij de waarheid in pacht te hebben en noemt hij allen die dag in dag uit ernstig bezig zijn met het inschatten en indammen van de gevolgen van het coronavirus leugenaars en criminelen.
Ook hij heeft Bill Gates naar mijn zin net iets teveel een 'bandiet' en 'oplichter' genoemd.
De rechter van eerste aanleg in Brussel sprak de aanklagers toe met de volgende woorden: "De intellectuele armoede van uw argumentatie is verbijsterend."
En geef die mens eens ongelijk!
Wat zou ik graag zien dat al die van de pot gerukte onzin van al die betweters met dezelfde of zelfs met scherpere bewoordingen de grond wordt ingeboord.
Wat zou ik graag zien dat diegenen die wetenschap, waarheid en verantwoordelijkheid hoog in het vaandel dragen net zo zeker van hun stuk hun standpunten zouden gaan verdedigen zoals die betweters in al hun hoogmoed en eigenwaan doen.
Ze moeten het niet doen voor mij?
Nee, echt niet!
-Ze moeten het doen voor de kinderen die het risico lopen om blootgesteld te worden aan ziektes waarvan geen zinnig mens wil dat ze eraan blootgesteld worden.
-Ze moeten het doen omdat het de plicht is van elke rechtgeaarde mens om op te komen voor de gezondheid van onze kinderen, het welzijn van alle mensen en niet in het minst de zwaksten onder ons.
-Ze moeten het doen voor onze planeet en al wat er op leeft
-Ze moeten het doen voor de rede en de rationaliteit die door die betweters 'zot van glorie' en stikkend in hun eigenwaan alsmaar meer onder druk komen te staan.
Want dat is waarom ik het doe.
Dat is waarom ik zonet anderhalf uur van mijn tijd heb gestoken in het schrijven van dit blogartikel.

En dat deed ik met veel liefde voor jullie.
Liefs.
Miguel.


woensdag 1 juli 2020

Een jaartje wijzer.



Dag lieve mensen.
Zij die me volgen op Facebook zullen het wel weten.
En voor de anderen.
Dan weet ge 't nu.
Ik ben jarig vandaag.
Felicitaties zijn welgekomen.
Bloemen nog meer.
Drie dikke kussen.
Als ze van schoon madams komen, merci. Drie dikke kussen terug.
Komen ze van schone meneren.
Moet kunnen.
Maar scheert u eerst, als ge zo vriendelijk wilt zijn.

Maar goed.
Een jaartje ouder.
Een jaartje wijzer!
Enfin dat hoop ik toch.
Weet je.
Ooit had ik een profiel op een datingsite.
Sommigen die dit lezen zullen weten welke.
Voor de rest is het bijzaak.
Maar toen ik dat profiel aanmaakte kreeg ik de vraag wie of wat ik graag wil zijn?
Mijn antwoord was... EEN WIJZE MENS!
En dat meende ik.
En nu, zo'n vijftien jaar later.
MEEN IK DAT NOG ALTIJD!

Want ik ben van mening dat streven naar kennis en wijsheid een mooi streven is.
Veel mooier dan het streven naar rijkdom en macht.
Een veel mooie streven dan het streven naar fysieke schoonheid, en dan vooral omdat fysieke schoonheid vergankelijk is.
Wijsheid is ook vergankelijk.
Want je bent niets met wijsheid als je op je tachtigste ineens gaat dementeren.
Maar dan nog blijft het streven naar wijsheid een schoon streven.
Omdat wijsheid op zich zo iets schoons is.

Maar wat is dat dan, wijsheid?
Hmm goeie vraag.
Zou zelf even met mijn mond vol tanden staan als men mij deze vraag zou stellen.
Maar kijk.
Nu ik er toch over aan het nadenken ben, dan kan ik een paar van die gedachten die nu door mijn hoofd schieten.
Ik denk dat....
Wijsheid vooral te maken heeft met het opdoen van ervaring.
Van levenservaring.
Keihard op je bek gaan of op je bek krijgen.
En dan beseffen van 'dees was niet echt min beste idee'.
Maar ook...
Dingen in je opnemen.
Openstaan voor andere opinies, andere stellingen, andere standpunten en andere ideeën.
Zelfs als ze afwijken van uw opinies en zelfs uw morele standpunten.
En nee.
Dat is niet gemakkelijk!
Maar net daarom o zo nuttig.
Het verschaft je inzicht en stelt je in staat om de dingen eens van een andere kant te bekijken.
Om je in te leven in de leefwereld van een ander.
Kort samengevat.
Wijsheid zal je pas echt bekomen als je bereid bent...
Om uit je 'comfort zone' te komen!

Ik heb op Facebook - en daar heb ik zelfs opmerkingen over gekregen vandaag - een zeer gevarieerde vriendenkring.
Mensen met een 'rechtse' en met een 'linkse' zienswijze.
Die twee zienswijzen staan haaks op elkaar.
Maar in tegenstelling tot diegene die daar opmerkingen over maakte.
Vind ik dat net heel boeiend en leerzaam.
Die persoon wees mij erop dat dit ertoe kan leiden dat ik problemen ga hebben. Dat ik gerapporteerd kan worden (met een ban tot gevolg). Conflicten en zo.
Kan.
Is dat plezant?
Nee.
Maar net door dat soort ervaringen, en door dat soort botsingen.
Wordt je wijzer.
Dat zeg ik niet.
Dat zeggen mensen die weten waarover ze spreken.
En ik kan mij daar heel hard in vinden.
Weet je?
Ik heb de fout gemaakt om mij te lang op te houden in FB-groepjes van gelijkgezinden.
Weet je wat ze daar doen?
Elkaar schouderklopjes geven.
Elkaar aanmoedigen.
"Mor dat hebde gij goed gezegd se, goeie stelling... GOEIE BAL!"
Leuk, gezellig.
Bijna net zo leuk als elke avond naar zo'n populaire soap kijken.
Maar...
JE LEERT ER NIETS VAN!

Het is veel leerzamer deel uit te maken van een kleine en beperkte groep van mensen met net een heel verschillende achtergrond en verschillende zienswijzen.
Mensen die er niet voor terugdeinzen om u tegen te spreken!
Ik ben op de discussiefora en FB groepen en zelfs na het droppen van een mening op mijn eigen profiel vaak tegengesproken geweest.
Waarna zelfs een ontvriending volgde.
Voorafgegaan door weinig flatterende woorden waarvan 'simpele ziel' nog de minst erge waren.
En na lang nadenken heb ik voor mezelf moeten toegeven dat...
Ik dat toch wel een beetje.
Een beetje veel.
Aan mezelf te danken had.

Wel.
Zo wordt je wijs.
Met vallen en opstaan.
Door op je bek te gaan en op je bek te krijgen.
Door fouten te maken en deemoedig en met gebogen hoofd je fouten toe te geven.
Maar tot hiertoe had ik het vooral over mijn virtuele leven.
Maar ook in het echte leven ben ik door keihard op mijn bek te gaan tot inzicht gekomen.
Ik zal bijvoorbeeld nooit meer ergens blijven werken als ik me daar niet goed voel.
Of als daar niet naar waarde geschat wordt, of bij de groep hoor.
Ik zal niet meer van mij laten profiteren.
Ik zal het niet meer laten gebeuren dat ik steken krijg in mijn maag, en slapeloze nachten.
Omdat ik de dag erna terug werken moet.
Ik zal het niet meer laten gebeuren dat ik met lood in mijn schoenen naar het werk ga.
Ik heb dat meegemaakt.
En het heeft me hard gemaakt.
En het hielp mij om wijzer te worden.

Het leven is geen straf lieve mensen.
Het is nutteloos om te blijven hangen in een job die je afstompt of een relatie die je leegzuigt.
Dat vreet energie.
Energie die je nodig hebt om alles uit het leven te halen wat er in zit.
Ik weet en besef.
Dat is niet gemakkelijk.
Maar hieraan verzaken is iets waar je later nog veel spijt van zult hebben.
Laat negatieve mensen, een negatieve bedrijfscultuur of een negatieve groepsmentaliteit je leven niet ruïneren.
Durf los te laten en een andere richting in te slaan.
Dat is wat het leven mij leerde.


Nog iets wat je helpt wijzer te worden.
1 Lezen.
Boeken zijn een bron van wijsheid.
Zowel fictie als non-fictie.
Het is een voornemen van mij.
En in de eerste versie van mijn blog stonden ze er nog.
Boekbesprekingen!
En die zullen hier zeker komen.
Goede boeken verschaffen je inzicht.
Nu is de definitie van een goed boek voor iedereen anders.
Maar het lezen van een goed en boeiend boek helpt mij om de wereld even van me af te zetten en mij te focussen op dingen die mij een goed gevoel geven.
En laat dingen bijleren en inzicht verschaffen nu dingen zijn die mij een goed gevoel geven.
Daarom is er nog niets wat mij wijsheid verschaft.
2 Documentaires op Youtube en podcasts!
Het is ongelooflijk wat ge allemaal kunt vinden van goede documentaires en leerzame podcasts waarin wetenschappelijke en maatschappelijk relevante onderwerpen op verhelderende en goed onderbouwde wijze uit de doeken worden gedaan.

Dit zijn dingen die mij wijzer maken.
Maar dat geeft mij nog niet het recht om naast mijn schoenen te gaan lopen.
Niets is zo irritant als een alwetende betweter.
De eeuwige verbeteraar, de boven alles en iedereen verheven snoeshaan die graag pocht met zijn kennis en verworven inzichten
Zo iemand wil ik niet zijn.
Als ik zo overkom zeg je gewoon wat er in onderstaande meme gezegd wordt.






Want niemand houdt van de wijsneus.
Net zoals De Smurfen niet hielden van Brilsmurf wanneer die zich van zijn meest betweterige kant liet zien
Het verschil tussen een 'wijsneus' en 'een wijze mens'?
Bescheidenheid.
Een wijze mens pocht niet met zijn kennis, hij stelt ze ten dienste.
Niet ten dienste van zijn eigen eer en glorie.
Maar van... DE ANDEREN!
Om hen met raad en daad bij te staan.
Hen te helpen.
Hen ten dienste te zijn.
Met de nodige nederigheid en discretie.
Ja.
Het leven heeft mij geleerd dat dat... Mooie waarden zijn!































 

woensdag 24 juni 2020

Bloggen in tijden van corona, deel 31: Wat hebben we vandaag geleerd?



Dag lieve mensen.
Kent ge de bovenstaande catch-phrase nog?
Opgevist van onder het stof in het 'Groote Vlaemsche Beeldbuisarchief''.
Nee, 't komt niet van FC De Kampioenen.

Maar goed, even alle gekheid op een stokje.
Maar de vraag blijft: Wat hebben we vandaag geleerd?
Wat hebben we nu echt geleerd van de voorbije crisis.
Bitter weinig vrees ik zo.
Allez wat is dat toch allemaal?
Meer en meer worden de regels op de meest grove en frappante wijze overstreden.
Kleine greep uit de krantenkoppen van de afgelopen dagen.
-Brugse politie verbolgen nadat agenten feestje met minstens 100 studenten moeten stilleggen en worden uitgescholden: “Ze gedroegen zich verwerpelijk”
-Politie legt illegale rave stil onder brug in Diegem: vijftig ‘feestvierders’ krijgen coronaboete
-Politie moet ingrijpen in Hasselt na sluitingsuur terrassen
En dit komt dan nog bovenop het massaal overtreden van de regels in Brussel afgelopen weekend.
En dan hebben we het nog niet over de vele kleine overtredingen.
Mensen die het vertikken om een mondmasker te dragen in de supermarkt of op andere drukke plaatsen.
Mensen die ineens gaan doen of er niks aan de hand is of die alles gaan minimaliseren of beweren dat die maatregelen deel uitmaken van een groter plan met de bedoeling om een 'werelddictatuur' te installeren gebaseerd op verplichte social distance, tracering en (hoe verzinnen ze het) het inspuiten van nanochips samen met het verplichte vaccins.
Mensen die wijzen op het belang van de coronamaatregelen worden uitgemaakt voor 'schapen' of 'paniekzaaiers'
'Want onze vrijheid die gaat toch voor alles zeker.
We vinden dat niemand anders buiten onszelf het recht heeft te bepalen waar we gaan, waar we staan, met wie we praten, wie we thuis uitnodigen enzovoort.
Daar heeft een overheid zich toch niet mee te bemoeien, zeg nu toch zelf meneer. Jawel meneer, wat u zegt meneer'.

Maar wacht eens even.
Dit is geen gewone toestand.
U ziet het misschien niet, u hebt er zelf geen last van.
Maar spreek eens met de mensen die in de zorg werken.
Die werken als verpleger of zorgkundige.
Of met dokters.
Die zullen je wel wat anders vertellen hoor.
Of spreek eens met mensen die al corona gehad hebben.
Vraag hen hoe ze zich voelden? Hoe lang ze ziek waren? Hoe ze zich nu voelen.
"Het is maar een griepke meneer."
De eerste die dat tegen mij zegt die zal ik eens zeer grondig met de neus op de feiten drukken hoor.
En zeker die halve zolen die eerder de onzin van conspiracy nutters geloven in plaats van de feiten en cijfers die door wetenschappers worden bijgehouden zullen door mij niet gespaard worden.

Jullie beweren dat jullie vrijheid in gevaar is en men van alles in het werk stelt om hier de dictatuur te installeren.
Ik van mijn kant ben van mening dat we nog nooit zo vrij zijn geweest als nu en dat de beperkingen op ons doen en laten nog zeer minimaal zijn.
"Jamoja, we meugen ol niemeje smoren ip café. Aje e piente te vele op heit en ze doen je bloazen hang je d'eran.
We meugen hier alleine nog werken en belastiengn betaaln!!!"

Ooooh jaaah?
Is dat zo?
Nou, erg hé.
Dat men u in uw vrijheid beperkt om anderen te beschermen!
Dat men u dingen oplegt opdat u zou rekening houden met ANDEREN.
Dat is toch wel erg hé.
Zelfde met de mondmaskers.
Ze worden aangeraden.
Ten zeerste aanbevolen.
Zet dat de mensen er toe aan om te doen wat moet?
Denken de mensen van, 'hmm het lijkt me beter om daar maar gewoon gehoor aan te geven zoals het een volwassen mens met burgerzin betaamd.'
Helaas pindakaas.
De mentaliteit blijft nog altijd van: 'ach, wie ziet het? Ik trek dat mondmasker gewoon van mijn snuit en doe alsof er niets aan de hand is'.
De mentaliteit blijft nog altijd van: 'als niemand het ziet is het geen overtreding'.
Mensen blijven doen wat ze altijd al hebben gedaan.
Er de kantjes van af lopen en onze eigen verantwoordelijkheid uit de weg gaan.
We rekenen op de overheid om onze problemen op te lossen en ons bij te staan wanneer er iets voorvalt.
We brengen trouw onze briefjes binnen om terug te trekken van de ziekenkas na een doktersbezoek en zijn er als de kippen bij als we ergens subsidie op kunnen krijgen.
Maar als er van ons iets gevraagd wordt, dan doen we dat toch altijd maar met lange tanden nietwaar?
En proberen we toch maar om onze burgerplichten te ontlopen, verwende donders dat we zijn!

Conclusie!
We hebben helemaal niets geleerd.
Mensen gedragen zich weer zoals ze dat deden voor de lockdown.
Als kuddedieren stonden ze in hun handjes te klappen.
We applaudisseren voor de zorg meneer.
Maar ondertussen steken we hen wel een mes in de rug door onze voeten te vegen aan de maatregelen.
We kijken naar anderen maar doen geen enkele moeite om ons eigen gedrag eens  onder de loep te nemen. Net zoals we dat voordien deden.
En dat vind ik een heel triestige conclusie.



donderdag 18 juni 2020

Verdeel en heers.



Dag lieve mensen.
Wat beleven we toch rare tijden.
Het lijkt wel of de waanzin van het 'pre-coronatijdperk' weer helemaal terug is.
De oude 'verdeel en heers spelletjes' zijn terug van weggeweest.
En dat terwijl ik stilletjes hoopte dat ze wel zouden wegblijven.
Maar ergens was er dat stemmetje in mijn hoofd dat zei 'niet te naïef worden Miguel'
En terwijl ik dit schrijf heb ik meteen een goede titel voor dit artikel en een thema waarop ik dieper kan ingaan in plaats van gewoon wat losse gedachten zoals ik eerst van plan was.

Verdeel en heers.

Is het niet duidelijk lieve mensen, dat we eigenlijk constant tegen elkaar worden opgezet?
Dat er elke dag wel iets wordt gevonden waarmee ze ons gewone mensen kunnen verdelen.
Telkens weer opnieuw.
Nu zijn het standbeelden.
En politiegeweld tegen zwarten.
Of het gebruik van het woord 'wit' in plaats van blank.
En wat zal het morgen weer zijn?
En waarom doen ze dat?
Misschien gewoon om ons af te leiden van wat er werkelijk misloopt in dit land en de rest van de wereld?
'Kijk daar een boerkini' roept men wel eens als dat vermaledijde kledingstuk - gepromoot door conservatieve moslims - weer eens ter sprake komt. Of men denkt de reden te weten waarom deze of andere discussies vroeg of laat de kop zouden kunnen opsteken.
En het ergste is dat de mensen er in trappen zoals een blinde in een hondendrol.
Want steeds vaker werkt nieuws op het gemoed en doet het de emoties keihard oplaaien.
En dat is nu net het probleem.
Wanneer mensen emotioneel reageren, wanneer hun gemoed gaat opspelen of de boosheid begint op te borrelen...
Dan denken mensen niet meer na.
En er is altijd wel iets dat heftige emoties oproept.
Is het niet dat uit Peru ingevoerde kattenjong dat een spuitje moest krijgen omwille van hoog risico op hondsdolheid? Dan is het weer Black Lives Matter.
En nu moet ik opletten wat ik schrijf, want zelfs mensen uit mijn vriendenlijst zijn boos om wat er met die man gebeurde.
Maar ik ga ervan uit dat ze verstandig genoeg zijn om mijn punt te snappen.

Emotie en opinie wint het veel te vaak van feiten.
De onderbuik regeert en nuance is vooral in de verhitte discussies op sociale media de grote afwezige.
Elkeen heeft een mening, en maakt gretig gebruik van de vele kanalen die hen in staat stellen om deze mening met anderen te delen.
Nu is je mening delen en deze vrij uiten een mensenrecht.
Een mensenrecht waarin in geen geval mag aan geraakt worden.
Daar zijn gewoon geen excuses voor, laat hierover geen misverstanden bestaan.
Maar alleen is het jammer om vast te stellen dat velen die hun mening uiten zich niet laten hinderen door een gebrek aan feitenkennis.
Nog erger is dat mensen hun mening geven op een artikel en je pijnlijk moet vaststellen dat ze dat artikel gewoonweg niet gelezen hebben.
En zodoende weten ze dus totaal niet waarover het gaat.
Maar zelfs al lees je elk artikel nauwkeurig en volg je elke dat het nieuws via krant, TV of internet.
Dan nog blijft een mens in de war en lijkt het of men constant van de hak op de tak springt.
Of anders gezegd.


De waan van de dag regeert.
En dat is een droevige vaststelling.
Er is altijd wel iemand die wel ergens (vaak op Twitter) een mening dropt met het idee van 'ik ga hier eens een knuppel in het hoenderhok gooien'.
Of er verschijnt weer een blits opiniestuk in één of andere krant.
En dan moet er daar natuurlijk over gediscussieerd worden.
En moesten die meningen nu gaan over dingen die er echt toe doen?
Maar nee, het gaat over 'wit in plaats van blank', over Zwarte Piet, over dingen waarmee je minderheden zou kunnen kwetsen.
En dan wordt daar op gereageerd en gaat die persoon over de tongen en blablabla.
Al die onzinnige discussies.
Net of we teruggekeerd zijn naar de tijd dat men nog discussieerde over het geslacht der engelen.

Maar intussen hebben we nog altijd geen regering.
Intussen ploeteren de mensen van de zorg nog altijd voort.
Staan we misschien voor een zware economische crisis met veel jobverlies en dreigende armoede en miserie voor heel veel mensen.
Maar hoor je onze dames en heren politici daarover?
Hoor je nog iets van die mooie beloftes die de heren en dames politici maakten?
Tuurlijk niet.
Wat had je nu gedacht?
De grote woorden die ze uitten tijdens de lockdown zijn ze blijkbaar allemaal vergeten.
Laat het volk maar lekker bakkeleien over standbeelden en over echt of vermeend racisme.
Dan kunnen wij lekker doen of onze neus bloedt.
Dan drinken we een glas, pissen we een plas en alles blijft lekker zoals het was.

En zo lieve mensen.
Worden we elke dag opnieuw om de tuin geleid.
Politici komen met alles weg en vooral omdat media weigeren hun taak te volbrengen.
En die taak is: controle uitoefenen op en informeren over de heersende machten in de maatschappij en de beslissingen die zij elke dag opnieuw nemen.
Dan heb ik het over de politiek, over de rechtspraak.
Maar ook over het bedrijfsleven en over de economische machten die beslissen over onze werkgelegenheid, onze arbeidsrechten, onze koopkracht, de rechten van de consument, etc.
Dat zijn zaken die relevant zijn voor mij en die relevant zouden moeten zijn voor de media in het algemeen.
Het lijkt er op dat we 1) zo weinig mogelijk mogen weten over bovenstaande zaken en 2) men ons verdeeld om zo te voorkomen dat we eensgezind zouden opkomen voor onze rechten.
Als mensen en slecht geïnformeerd zijn dan kan je ze makkelijker manipuleren en als je de mensen verdeeld en tegen elkaar opzet dan hebben ze minder of zelfs geen oog voor het grotere plaatje.

Wel lieve mensen.
Ik kies ervoor om zo goed mogelijk geïnformeerd te zijn.
En ik laat me niet verdelen.
Daarom onthou ik mij van al die belachelijke discussies.
Laat Zwarte Piet toch gewoon zwart zijn. Laat de standbeelden van Leopold II en co maar gewoon staan. En voor die zeggen 'ja maar jij kiest voor het status-quo'.
Ja, en dan?
Wat is daar mis mee?
Wat is er mis mee om geen problemen te zoeken daar waar er eigenlijk gewoon geen zijn.
Behalve dan in het hoofd van sommige mensen.
Mensen die vooral zichzelf of hun organisatie in de spotlights willen zetten, of ze nu iets te vertellen hebben of niet?
Denk dat we ons veel beter op andere dingen concentreren.
Bijvoorbeeld de opleiding van politiemensen en de begeleiding van slachtoffers van criminaliteit en geweld in al zijn vormen. Kunnen we het daar eens over hebben?
En onze maatschappij in het algemeen en justitie in het bijzonder zou toch wel veel strenger mogen zijn tegen geweldmisdrijven en asociaal gedrag. Dat zou echt veel harder afgekeurd en berispt mogen worden.
Hou toch op met die pampercultuur.
Vechtersbazen, stalkers, pestkoppen, vandalen, handtastelijke hitsigaards, racisten, agressieve en asociale weggebruikers, lawaaitrappende rustverstoorders en alle andere plegers of veroorzakers van asociaal gedrag moeten gewoon veel harder en veel langer gestraft worden.
En ja, de zielige verhaaltjes over hun slechte jeugd of gemiste kansen mogen mij gestolen worden.
Ontzet ze uit hun burgerrechten, ontneem hen het recht om van openbare voorzieningen gebruik te maken.
Straf ze verdomme waar je maar kan.
Egoïsme en brutaliteit moet je niet belonen, maar afleren.

Maar er zijn ook dingen die wij mensen kunnen doen.
Zoals eerder gezegd.
'Ik kies ervoor om zo goed mogelijk geïnformeerd te zijn'.
Gemakkelijk is dat niet.
Maar het is het wel waard.
En dan spreek ik niet over die zogenaamde 'alternatieve nieuwssites', want sorry... Daar zit gewoon veel te veel rotzooi tussen.
Maar ik heb het over site's - en voor wie wil - tijdschriften die over specifieke onderwerpen gaan.
Wetenschappen bijvoorbeeld: Er gebeurt zoveel op wetenschappelijk vlak dat het best wel de moeite loont om je daarover te informeren.
De website van het wetenschappelijke tijdschrift EOS is wat dit betreft een zeer interessant en vooral zeer toegankelijk startpunt.
Ook zeer interessant zijn MO (Mondiaal Nieuws) of Newsmonkey.
Maar je blik wordt nog ruimer als je op zoek gaat naar Engelstalige nieuwsbronnen.
Zo is The Guardian wat mij betreft toch één van de betere nieuwsbronnen die vandaag de dag op het internet te vinden zijn.
Schrik er niet voor terug om lange teksten te lezen of naar lange uiteenzetting te luisteren.
Leer het af te denken dat je complexe zaken in een tekstje van enkele regels of een monoloog van tien minuten kan uitleggen..
DAT GAAT GEWOON NIET!!!
Ook dat is een kwaal van deze tijd.
Alles moet kort, bondig en vooral niet te moeilijk en zeker niet te saai zijn.
Want anders zouden de mensen wel eens hun interesse verliezen en wegzappen/klikken.
Niet doen.
Dat wegzappen.
Of wegklikken.
Niet doen.
Leer jezelf focus en concentratie aan.
Ik beschouw dat als één van de voornaamste redenen waarom mensen vandaag de dag zo slecht geïnformeerd zijn.
Ze laten zich veel te snel afleiden.
Net omdat we zo hard gewoon zijn aan al dat flitsende en 'vlotte' dat elke dag over onze hoofden wordt uitgestort.

Ga in tegen onwaarheden.
Ik besef, hier is lef voor nodig.
En dat heb ik ook niet altijd.
Maar doe het.
Als je iemand een heel betoog hoort afsteken van 'heb ik jou daar'.
En begint over ongein als 'chemtrails', of 'het gevaar van vaccins of 5G'.
Ga er tegenin.
Doe het met takt en spreek met rustige doch vastberaden stem.
Wees kalm en beheerst en maak u zeker niet boos.
Maar ga er tegenin.
Stel gerichte vragen.
Over waar hij of zij die informatie vandaan haalt bijvoorbeeld.
Wijs mensen op het gevaar van desinformatie en foutieve berichtgeving.
Wijs mensen erop dat er ergere dingen zijn dan een zwart geschilderde folklorefiguur of een straatnaam of standbeeld van een reeds lang overleden koloniale vorst.
Wijs mensen op de titel van deze blog: 'Verdeel en heers'.
Wijs hen erop dat al die dingen tot doel hebben om de mensen te verdelen en tweedracht te zaaien.
Maar nogmaals: doe het met takt en toon in woord en daad dat je dit zegt om hun bestwil.
Laat hen merken dat je aan hun kant staat en er voor hen bent in tijden van nood, ook al houden ze er een afwijkende mening op na.
Ik ken mensen die er zeer afwijkende meningen op nahouden.
Zelfs tot in mijn eigen zeer naaste familie toe.
Maar het blijft familie en ze hebben veel voor mij gedaan en ik doe zoveel ik kan voor hen.
Eigenlijk is het toch heel veelzeggend dat wanneer politieke of andere maatschappelijk gevoelige onderwerpen op tafel komen, het gevaar voor een vlammende ruzie en jarenlang niet meer spreken met elkaar ineens heel groot wordt.
Wel lieve mensen.

Is dat geen wel heel tastbaar en stuitend bewijs? Van wat ik bedoel met...
VERDEEL EN HEERS!







zaterdag 13 juni 2020

Wat een week... Beeldenstormers.



Dag lieve mensen.
Laat me eerst even dit zeggen.
Ik vind racisme walgelijk.
En de agenten die verantwoordelijk zijn voor de dood van George Floyd MOETEN voor de rechtbank verantwoording afleggen voor hun daden.
Zoals iedereen die flik of gewone burger die zijn boekje te buiten gaat dat moet doen.
Zoals dat nu éénmaal hoort in een rechtstaat.
En ik begrijp dat gekleurde mensen er genoeg van hebben om gediscrimineerd, scheef bekeken, van alles en nog wat verdacht en door politie en andere autoriteiten steeds maar gecontroleerd, gefouilleerd en als verdacht beschouwd te worden.
En ja, betogen, manifesteren en voor je rechten opkomen dat zijn basisrechten waarvan elke mens moet kunnen gebruik maken in een rechtstaat.
Al ben ik er wel niet echt gelukkig mee dat dit zo omvangrijk gebeurt in een tijd waarin iedereen op zijn qui-vive is voor een heropflakkering van het gevreesde Coronavirus.
Want dit virus is nog niet weg hé
Vergeet dat alstublieft niet!

Maar eerlijk.
Die rellen.
Dat plunderen.
Die vernielingen.
Moet dat nu echt?
Wie denkt dat je daarmee enige sympathie wint, wel denk dan maar rap iets anders.
Want mijn sympathie hebben jullie zeker niet.
En kom me niet vertellen dat een gebroken ruit minder is dan een mensenleven, want dan hebben jullie het hele plaatje niet begrepen.
Die gebroken ruiten hebben helemaal niets te maken met afkeer van politiegeweld.
Het is gewoon pure criminaliteit en niets meer of niets minder.
Die ruiten werden gewoon gebroken om winkels te plunderen.
Om dure sportschoenen en merkkledij te stelen.
En andere nutteloze consumptieprullen.
Dit is gewoon van de chaos gebruik maken om gewoon ronduit egoïstisch en crapuleus te zijn.

En dan zijn er de maatschappelijke discussies die in de marge van het 'Black Lives Matter' gedoe de kop opstaken.
Over het al dan niet wegnemen of neerhalen van standbeelden van figuren die als notoir racist bekend stonden.
Zoals Koning Leopold De Tweede bijvoorbeeld.
Laten we wel wezen.
Zijne majesteit Leopold II was geen brave mens.
Hij was een norse en verbitterde oude man met een rothumeur en bovendien een notoir vrouwenhater.
En hij verrijkte zich schandalig op de kap van anderen, in het meest gekende geval miljoenen uitgebuite en mishandelde Congolezen.
Zelf heeft hij nooit één voet in de toenmalige Vrijstaat Congo gezet.
Hij verdeelde zijn land in concessies en wie deze huurde moest daar schandalig veel geld voor betalen, dus konden ze er maar beter voor zorgen dat die concessies schandalig veel geld opbrachten ook.
En daarvoor heiligde het doel de middelen.
Op die concessies barstte het van de natuurlijke rijkdommen.
Cacao, koffie, rietsuiker, koper, kobalt, en rubber.
Eén van de meest winstgevende landbouwgewassen in de negentiende eeuw.
Makkelijk te winnen, je moest gewoon maar een inkeping maken in zo'n rubberboom en het vocht aftappen. En dat vocht was gewild in de opkomende auto en fietsen industrie want van rubber kon je banden maken en die banden vingen de schokken op in het toen nog hobbelige wegdek.
En de vraag naar rubber was GROOT!!!
En dus konden de Congolezen maar zien dat ze zoveel mogelijk rubber verzamelden of anders was de toorn van hun opzichters echt wel te vrezen.
Maar niet alleen de Congolezen hadden te lijden van zijn harde en autoritaire bewind en zijn onstilbare honger naar snelle winst.
Ook zijn Belgische onderdanen hadden te lijden van zijn hardvochtigheid.
Het was de 19de eeuw.
De tijd van de industriële revolutie.
Mannen, vrouwen en kinderen moesten werken in de pas opgerichte fabrieken.
Hard werken.
Soms tot zestien uur per dag.
Hadden geen rechten en konden van de ene dag op de andere ontslagen worden.
Almaar meer humanistisch ingestelde mensen riepen op om iets te doen aan de ellende waaronder de arme arbeidersbevolking gebukt ging.
Maar Leopold II noch de rest van de toenmalige elite had oren naar het leed van de arme arbeidersbevolking en de verzuchtingen van diegenen die zich het lot van deze mensen aantrokken.
Terwijl de elite zich vermaakte in het toen nog mondaine Oostende en in opkomende badplaatsen als Knokke, Blankenberge, Nieuwpoort-Bad of De Panne. Was het voor de gewone mensen elke dag opnieuw hard labeuren om te overleven. Stierven de kinderen bij bosjes aan ziektes als tuberculose of cholera, of gewoon omdat hun longen te lijden hadden van de vieze rook die de fabrieksschoorstenen dag in dag uit over de troosteloze arbeiderswijken bliezen
Nee, laat ons wel wezen
Leopold II was niet echt geliefd bij het volk.
Wel bij de elite.
Wel bij de rijkelui die zich vermaakten in hun buitenverblijven in belle-epoquestijl hier aan zee.
Wel bij diegenen die rijk werden op de kap van de hardwerkende arbeiders.
Zij waren het die standbeelden en monumenten ter zijner ere hebben opgericht.

En het zijn die standbeelden...
Die men nu uit het straatbeeld wil halen.
Want 'Polle Met De Lange Baard' was eigenlijk toch maar een vuile racist.
En racisten verdienen geen standbeeld.
Klimaatspijbelaars ja.
Want die waarschuwen ons voor het grote gevaar dat alsmaar dreigender wordt.
Maar toch geen racisten zeker?
Komaan!!!!
Neerhalen die hap, zo klinkt het uit vele verontwaardigde monden.
Afgaande op hetgeen ik hierboven schreef zou je nog kunnen zeggen: 'Ja, ja...
Ge hebt een punt.
Haal maar neer die handel.
De duiven schijten daar toch maar op.
Ge moet die beesten niet teveel aantrekken, want duiven dat zijn ratten met vleugels, dat weet ge toch?

Maar nu blijkt dat het voor die eeuwig verontwaardigden nog lang niet genoeg is.
Nee zelfs de standbeelden van Winston Churchill, Christoffel Columbus en nog anderen beroemdheden moeten er volgens die lui die zich 'Social Justice Warriors' aan geloven.
Weg ermee.
We gaan de geschiedenis herschrijven.
En dat kan in één simpel zinnetje en die moeten alle scholieren uit het hoofd leren en ja dat moet meetellen voor hun examen.
En dat zinnetje luidt als volgt.
"ALLE BLANKE EUROPEANEN ZIJN VIEZE VUILE RACISTEN DIE EEUWENLANG NIETS ANDERS HEBBEN GEDAAN DAN MENSEN VAN EEN ANDER RAS MEEDOGENLOOS ONDERDRUKKEN!!
En wie anders beweert is een imperialistisch zwijn en moet monddood worden gemaakt.
Zo klinkt hoe langer hoe meer de teneur van wie zich 'Social Justice Warrior' of gewoon 'politiek correct' noemt.

En het blijft niet bij beelden alleen.
Meer nog.
Dit shit is al een hele tijd aan de gang.
Zwarte Piet is racisme, weg ermee
'Negerzoenen', dat moogt ge niet zeggen dat is racistisch.
En nee, 'negerinnetetten' dat mag zeker niet dat is nog eens seksistisch op de koop toe, foei foei foei!
Zelfs afleveringen van gekende TV-series worden in de censuurban geslagen.
Een aflevering van Little Britain werd van door BBC en Netflix gebannen omdat er een 'Black Pete' figuur in voorkwam.
En vanmorgen las ik dat ook één van de meest hilarische en grappige afleveringen van Fawlty Towers in de ban werd geslagen.
Deze waar het prentje dat ik als inleiding gebruikte naar verwijst.
The Germans, met de historische catchphrase 'Don't mention the war'.
Ho wacht eens even...
HOLD MY BEER!!!!!







Menen jullie dat nu echt?
Gaan we nu echt alles wat van ver of dichtbij kwetsend zou 'kunnen' zijn voor een gemeenschap of zelfs een persoon gewoon weghalen of aan censuur onderwerpen?
Gaan we dat echt doen?
Sorry.
Nee echt.
Sorry.
MAAR NIET MET MIJ!
Mensenlief, wat heb ik het toch zwaar gehad met al die huilebalken, jankpoten en cry babies die zich of één of andere reden geschoffeerd voelen door iets wat ofwel fictie ofwel folklore is.
Fawlty Towers was een grappige FICTIE serie.
De personages zijn stuk voor stuk politiek incorrecte types en de verhaallijnen lenen zich tot stereotypen en clichés?
Maar dit alles was altijd overgoten met een vat humor, satire en zelfkritiek
Altijd!
Er is geen volk dat zo hard lacht met zichzelf als de Britten.
Er bestaat geen betere vorm van humor dan satire.
En er bestaat niets beter om te reflecteren en te relativeren dan humor EN satire.
En ik kan hierover kort zijn.
Protesteer en manifesteer zoveel ge wilt (maar blijf van de eigendommen van hardwerkende middenstanders).
Besmeur en beklad beelden, vandaliseer ze en haal ze neer. Maar kom achteraf niet janken dat ge wordt verplicht om alles schoon te maken of ge de rest van uw leven moogt werken om alle schade te herstellen.
Het kan me allemaal niet verrotten.
Maar...
Van zaken als vrije meningsuiting, humor en satire... Blijf je af!
ALTIJD!
Want dat zijn zaken waarvoor ik altijd zal opkomen en in de bres springen.
En nee. Ik ben niet bereid tot compromissen.
En wel hierom.

-Ten eerste: 
Vrije meningsuiting is een MENSENRECHT!
Elke mens heeft het recht om zijn mening te uiten.
Ongeacht of deze mening u welgevallig is of niet.
Gij hebt niet het recht om diegene die zijn mening uit van zijn vrijheid te beroven, te broodroven of op éénder welke manier het leven moeilijk te maken enkel en alleen omdat zijn mening u niet aanstaan.
Het feit dat gij de macht of de connecties hebt om diegene die een u onwelgevallige mening uitte op een van bovenstaande wijzen te raken veranderd daar geen ene moer aan.
Integendeel!
-Ten tweede:
Humor is van levensbelang.
Iemand zei ooit 'humor is een ernstige zaak'.
En dat is ook zo.
Humor doet ons de dingen die zwaar op ons gemoed liggen relativeren en helpt ons zo de dingen positief te bekijken.
En af en toe moet je dat eens doen.
Ge moogt het leven niet te serieus nemen, want dan wordt je een triestige droogzak, een azijnpisser.
-Ten derde:
"Alles wat enige status heeft heeft namelijk ook een vorm van macht en macht corrumpeert altijd, het moet geridiculiseerd kunnen worden, als dat niet meer kan, dan krijg je enge toestanden, een dictatuur of zo. Daarom moet dat gebeuren"
Dit is een uitspraak van Hans Teeuwen.
En als je op die naam klikt kan je de TV uitzending zien waarin hij deze uitspraak deed.
En hij had gelijk.
HIJ HAD GELIJK VERDOMME!!!
Weet je?
In de middeleeuwen had elke vorst of landsheer een nar.
Die nar had een functie.
Die functie was niet de vorst of het voetvolk amuseren met wat grappen en grollen en dolle buitelpartijen.
Nee.
De nar moest het 'serieus' van de vorst onderuit halen.
Hem belachelijk maken en ridiculiseren.
En daar mocht hij gerust in overdrijven.
Geen enkele vorst zou het in zijn hoofd hebben gehaald om zijn nar ook maar één haar te krenken, hoe schofferend of beledigend hij ook was.
Want dan was het amen en uit voor de vorst in kwestie.

Het is duidelijk lieve mensen, dat we ons op een gevaarlijk hellend vlak bevinden.
Het is tijd dat al wie geeft om de waarden van de verlichting en het humanisme nu opstaan.
Dat ze nu opstaan en zeggen... 'Ok stop! Tot hier en NIET VERDER!'
Als we fictieve personages en verhalen gaan censureren om toch maar niet op al te gevoelige teentjes te trappen.
Dan plegen wij als maatschappij, als cultuur, als beschaving..
COLLECTIEVE ZELFMOORD!
Als we onze zin voor humor, voor satire en voor zelfspot verloochenen om wille van 'de lieve vrede'.
Dan verloochenen we onszelf en onze grootouders die ooit op leven en dood vochten voor de rechten en vrijheden waarvan wij nu de vruchten plukken.
Dat mogen we echt niet doen.

Tot slot.
Aan alle 'cry babies', eeuwige 'al dan niet selectief' verontwaardigden, politiek correcte azijnpissers, onophoudelijk moraliserende amateur pastoors, drammende beeldenstormers en doordrammende 'social justice' adepten.
Loop schijten!!!
Nee echt!
LOOP SCHIJTEN!!!
Ten eerste was die door jullie net niet heilig verklaarde George Floyd een drugsverslaafde crimineel die een zwangere vrouw onder schot hield terwijl zijn kompanen haar huis leegplunderden.
Ofschoon ik in het begin van mijn blog zei dat diegenen die verantwoordelijk zijn voor zijn dood voor de rechter moeten gebracht en zwaar gestraft moeten worden.
Toch kan ik het niet laten om te denken 'karma is a bitch - and she is'.
Ten tweede hebben jullie toch altijd iets om over te neuten.
Zwarte Piet, negerzoenen, oude series of stripverhalen.
Of natuurlijk uitspraken op Twitter die in jullie eeuwig verongelijkte verkeerde keelgat schieten.
Het zou ons te ver leiden om het te hebben over de uitspraken die jullie over de rooie deden gaan elke dag opnieuw.
En altijd terend om 'de waan van de dag'.
Ten derde, leef eens niet zo in het verleden.
Leopold II is al 111 jaar dood.
De pieren hebben zijn karkas allang opgefret.
En nazi-Duitsland is nu ook al 75 jaar geleden ten val gebracht, en dat is maar goed ook.
Kuifje In Afrika werd uitgebracht begin jaren dertig en net als Leopold II heeft ook Herge nooit één voet in Afrika gezet.
Van mij mogen ze dat album gerust opnieuw uitbrengen aangevuld met commentaren en duiding over hoe het er in die tijd in Congo aan toe ging.

Maar vooral...
Zijn er in onze tijd geen andere dingen om ons druk over te maken?
Er is nog altijd slavernij hoor.
In Bangladesh en andere straatarme landen maken naaisters kleding die hier in de rekken ligt
Die meisjes hebben nul rechten en nul bescherming.
Net zoals de kinderen die in de negentiende eeuw naar de fabriek moesten.
Er sterven nog altijd kinderen aan ziektes die perfect kunnen genezen en zelfs vermeden worden.
Nog altijd worden er mensen in de cel gegooid omdat ze hun eigen mening verkondigen, niet in God of Allah geloven of de verkeerde religie aanhangen.
Nog altijd worden mensen opgesloten of gedood omdat hun geaardheid, levensstijl of politieke overtuiging afwijkt van de pensée unique.
Nog altijd krijgen meisjes geen toegang tot onderwijs of krijgen kinderen minder te eten enkel en alleen OMDAT HET MEISJES ZIJN!
Maak jullie daar eens druk over.
Maar ja het is natuurlijk makkelijker om als een kuddedier 'Black Lives Matter' te schreeuwen hé.
Om dan met een gelukzalig gevoel naar huis te gaan, denkende dat ge iets goeds hebt gedaan voor de mensheid.
Morele luiheid, dat is het.
Dat is het wat ik jullie verwijt.

Bon, slaap zacht en laat uw geweten niet te hard kwellen.








vrijdag 5 juni 2020

Kostbaar vocht.




Dag lieve mensen.
Het regent.
Eindelijk.
Nee echt.
Eindelijk!
Alleen, het is nog lang niet genoeg.
Het is nog lang niet genoeg om de uitgeputte watervoorraden terug aan te vullen.
En het ziet er naar uit dat als het neerslagniveau zo laag blijft dat de toestand komende zomer wel eens zeer kritiek kan zijn.
Dat zeg ik niet.
Dat zeggen mensen die elke dag opnieuw met deze materie bezig zijn.
Maar lieve mensen.
Jullie hebben toch ook ogen in jullie hoofd hé.
Jullie hebben vast ook al gezien dat de gazons en dus ook jullie eigen grasperkje er kurkdroog bijliggen.
Alsook de weilanden.
Ik zag een tractor op een akker die een enorme stofwolk achterliet.
Kurkdroge toestanden en we zijn nog maar begin juni.
Zelfs begin mei zag het er al zo droog en dor uit.
En dat doet me zoveel pijn om zien.

Want lieve mensen.
Ik ben begaan met de natuur.
En zo het derde jaar op rij uitgedroogd gras en verdorde planten te zien.
Te zien hoe alles wat leeft zo te lijden heeft onder die vreselijke droogte.
Vogeltjes, egeltjes en andere kleine dieren die geen drinken vinden.
Zelfs de bomen laten na verloop van tijd beetje bij beetje hun vaak nog groene bladeren vallen.
Vorig jaar en het jaar ervoor vaak genoeg gezien.
Het doet me beseffen hoe kwetsbaar onze natuur, ons ecosysteem wel niet is.
En ja, ik vraag me af. Is dat nu de fameuze klimaatverandering die we nu aan het werk zien?
Is dat nu die 'global warming'?
Die op veel andere vlakken zo keihard zichtbaar wordt.
Hoe lang is het niet geleden dat we nog eens een winter hebben gehad?
Een echte winter! 
Met sneeuw, ijs, koude dagen en vorstige nachten.
Dat ge elke dag, maar dan ook echt elke dag... De rijp van uw autoruiten moest krabben en als blauw van de koude op uw werk toekwam als ge met de fiets moest gaan werken.
25 jaar geleden had je begin oktober al de eerste nachtvorst, nu komt het steeds vaker voor dat het jaar bijna ten einde is voor het voor de eerste keer echt gaat vriezen.
Zelfs in de vroege lente en de late herfst hebben we dagen waarop de temperatuur boven de twintig graden uitkomt.
En het aantal tropische hittedagen neemt elk jaar toe, vorig jaar temperaturen boven de 40 graden, zelfs hier aan zee.
Ja... IK MAAK ME DAAR ZORGEN OVER!

Maar ook de alsmaar langer wordende periodes van droogte doen tot nadenken stemmen.
En nog veel meer het harde feit dat we hier absoluut niet op voorbereid zijn.
Weet je hoeveel water er elk jaar gewoon verloren gaat?
Gewoon verloren.
Weggevloeid, regelrecht de zee in.
Veel.
Nog altijd wordt bij bouwwerken grondwater opgepompt en rechtstreeks in de riolering gepompt.
Dat water is verloren... Voor altijd!
En waar gebouwd wordt daar verdwijnt dan weer een stuk braakland.
Een stuk ongerepte natuur waar het regenwater diep de grond in kan trekken.
Om plaats te maken voor beton.
Voor verharde grond.
Al het water dat daarop valt gaat ofwel in de dakgoot ofwel in de riolering.
Om dan ook weeral weg te spoelen in plaats van in de aarde te dringen en zo het grondwaterniveau op peil te houden.

Vlaanderen is groot stuk verharde grond.
Steeds meer natuur moet wijken voor beton.
Bomen die het water vasthouden worden bij bosjes gekapt en ook moerasgebieden worden steeds zeldzamer.
Grachten worden gedempt, rivieren worden rechtgetrokken en oevers gebetonneerd.
De gevolgen is dat het alsmaar schaarser wordende water nauwelijks wordt opgevangen of opgeslagen.
Het valt dan ook niet verwonderen dat de grondwaterreserves smelten als sneeuw voor de zon.
Boeren zijn boos omdat ze geen grond of oppervlaktewater meer mogen oppompen om hun landbouwgronden te begieten.
Burgers foeteren omdat ze hun plantsoen niet meer mogen besproeien of hun bloemen geen water meer mogen geven.
Er wordt ons aangeraden om zuinig te zijn met water, en je moet al goed blind zijn om niet te weten waarom.
En toch, moeten meer en meer mensen een zwembad in hun tuin hebben?
Waarom?
Ik ga even iets heel hards zeggen.
Het is nu echt niet het moment voor dergelijke LUXEFOLIEKES!!!!

Weet je lieve mensen?
Het moet ergens in de jaren negentig geweest zijn dat ik een artikel las waarin geopperd werd dat de in de 21ste eeuw men geen oorlogen meer zou voeren om olie maar wel om... WATER!
Water, zo stelde men. Zou een zeer schaars goed worden.
Zo schaars dat landen en mensen bereid zijn om ervoor te vechten.
Zo schaars dat mensen er elkaar voor naar het leven zouden staan.
Zo schaars dat het wel eens duurder zou kunnen worden dan GOUD!
We zien nu al hoe de woestijn oprukt.
We zien nu al hoe landen in onmin raken over het al dan niet gebruiken of toegankelijk maken van waterbronnen.
Onthou lieve mensen dat slechts drie procent van het water op onze planeet drinkbaar is.
Van die drie procent zit al 2 procent van dat water opgeslagen in ijskappen of gletsjers.
Met die 1% water moet men 7 miljard mensen voorzien van datgene waar geen mens zonder kan.
Water.
Zonder water sterft een mens binnen de drie dagen.
En eerlijk gezegd.
Dat lijkt me echt geen prettige dood.
En zoals dat gaat, zullen het de mensen die het al moeilijk hebben die het eerst en het zwaarst getroffen worden als de waterschaarste toeneemt.
De armen.
De zwakkeren.
De... Kinderen.

We moeten echt gaan nadenken over ons watergebruik.
Elk van ons.
Ieder zijn deel is niets teveel.
Denk na over die douchebeurt.
Hoe lang die duurt.
Hoe lang je water bij het douchen, bij het tandenpoetsen, het afwassen, etc.
Zomaar zinloos laat lopen.
Misschien ons terug wassen aan de kraan zoals vroeger?
Misschien afwassen met de hand ipv die energieverslindende vaatwasser?
Misschien gewoon emmers gebruiken bij het wassen van je auto ipv de tuinslang?
Misschien hé.
Het zijn maar ideeën.
Zeker is dat we beter zelf onze mentaliteit wijzigen in plaats van te wachten tot de overheid hiertoe oproept.
En als die daartoe oproept, eens niet te gaan morren en mopperen.
Dit soort maatregelen worden echt niet genomen om ons burgers te pesten.
Maar om ervoor te zorgen dat de kraan op een dag niet gewon dichtgaat en dicht blijft.

Dit is wat ik jullie wilde zeggen.
Wat al een poosje op mijn lever ligt.
Bedankt om de tijd te nemen om dit te lezen.

Liefs.
Miguel.